Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.

Wniesienie aportem infrastruktury do Spółki stanowi podlegającą VAT dostawę towarów. Przedmiot aportu nie kwalifikuje się jako przedsiębiorstwo eller zorganizowana jego część, więc nie jest wyłączony z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Zwolnieniu z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58a updop podlegają dochody ze zbycia akcji przez ASI, gdy spełnione są oba warunki: posiadanie przynajmniej 5% udziału kapitałowego przed zbyciem oraz dwuletnie, nieprzerwane posiadanie tych udziałów.

Gmina, dokonując aportu otworu geotermalnego na rzecz spółki komunalnej, działa jako podatnik VAT, uprawniony do odliczenia podatku naliczonego, o ile aport stanowi odpłatną dostawę opodatkowaną, a nie zachodzą warunki do zwolnienia z opodatkowania VAT.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Wniesienie przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej jako aportu do Spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, z prawem do odliczenia pełnego VAT naliczonego od poniesionych wydatków inwestycyjnych.

Ograniczenie wprowadzone w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odnosi się do spółek nieruchomościowych i wymaga, aby wartość kosztów podatkowych z tytułu amortyzacji nie przekraczała wartości umorzeniowej z rachunkowości. W braku bilansowej amortyzacji, spółka nie może zaliczyć odpisów podatkowych od takich środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów.

Wydzielony z przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który zostaje przekazany do nowej jednostki w ramach podziału przez wydzielenie, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, co powoduje, iż operacja ta jest neutralna podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydatki poniesione na odtworzenie infrastruktury technicznej przy przebudowie budynków, o ile nie powodują ulepszenia środków trwałych, należy traktować jako koszty pośrednie inwestycji, nie podlegające bezpośredniemu rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne na budynki.

Przychody z działalności sklasyfikowanej jako PKWiU 70.22.20.0 "Pozostałe usługi zarządzania projektami, z wyłączeniem projektów budowlanych" mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych ze stawką 8,5%, przy spełnieniu ustawowych przesłanek.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Przyznanie spółce prawa do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 38k ustawy o CIT, jest uzasadnione, jeżeli inwestycje są związane z przeciwdziałaniem COVID-19, a środki trwałe zostały właściwie nabyte i wprowadzone do ewidencji w 2020 roku.

Podatnik, który wybrał liniową metodę amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym, nie może w trakcie amortyzacji zmienić jej na metodę indywidualnych stawek, ponieważ wybrana metoda musi być stosowana do pełnego zamortyzowania środka trwałego.

Podatnik, który dokonał wyboru metody liniowej amortyzacji bez zastosowania indywidualnej stawki, nie może zmieniać tej metody w trakcie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym na metodę indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Korekta zeznań podatkowych z uwagi na zmianę stawki amortyzacji jest niedopuszczalna.

Jednorazowe wynagrodzenie za użytkowanie gruntu niezbędnego do wytworzenia środka trwałego, stanowi element wartości początkowej tego środka zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wpływając na amortyzację.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wniesienie aportem infrastruktury kanalizacyjnej do spółki nie jest transakcją zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, a tym samym podlega opodatkowaniu VAT; gmina zachowuje prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego.

Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Wniesienie aportem inwestycji do Spółki nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części i w konsekwencji nie jest wyłączone z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, lecz jest opodatkowaną odpłatną dostawą towarów, w ramach której podstawa opodatkowania oparta jest o wartość uzyskanych udziałów w spółce.

Jednostka samorządu terytorialnego, będąca czynnym podatnikiem VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z poszukiwaniami geotermalnymi, gdy realizowane są one w celu czynności opodatkowanych, bez względu na ostateczne wykorzystanie inwestycji z powodu czynników zewnętrznych niemających wpływu na zamierzenie inwestycyjne.

Aport infrastruktury geotermalnej przez jednostkę samorządową do spółki komunalnej stanowi czynność opodatkowaną VAT jako odpłatna dostawa towarów, niekorzystająca ze zwolnienia z VAT, gdyż nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet w przypadku zaniechania inwestycji z przyczyn niezależnych od podatnika.