Ujęcie kosztu energii elektrycznej w ryczałtowym czynszu za najem, bez wyodrębnienia należności za energię na fakturze, nie stanowi jej sprzedaży najemcy dla celów akcyzy. Energia wytworzona w instalacji fotowoltaicznej o mocy do 1 MW i zużyta przez wytwórcę, także w działalności najmu, korzysta ze zwolnienia akcyzowego, a wytwórca nie podlega obowiązkom rejestracyjnym, deklaracyjnym ani ewidencyjnym

Spółdzielnia energetyczna nabywająca od Gminy energię elektryczną i nieposiadająca koncesji jest nabywcą końcowym, a nie podatnikiem akcyzy, jeżeli akcyza od sprzedaży energii na jej rzecz została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości. Brak jej obowiązków rejestracyjnych, ewidencyjnych i deklaracyjnych nie wynika jednak ze zwolnienia przewidzianego dla zużycia energii przez jej wytwórcę

Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustawę o PIT ustanawia zamknięty czasowo przepis przejściowy, umożliwiający zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. wyłącznie do 31 grudnia 2022 r.; po 1 stycznia 2023 r. art. 22c pkt 2 ustawy o PIT wyłącza możliwość ich dalszej amortyzacji, także gdy rozpoczęto ją

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynku mieszkalnego nabytego i amortyzowanego przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawia bowiem czasowo ograniczoną regulację przejściową, a organ interpretacyjny nie jest uprawniony do pominięcia jej skutków z powołaniem na konstytucyjną ochronę

Dla zastosowania zwolnienia od akcyzy przewidzianego w § 5 rozporządzenia oraz wyłączeń określonych w art. 16 ust. 7a pkt 1, art. 24e ust. 1b pkt 1 i art. 138h ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym limit 1 MW ustala się według łącznej mocy generatorów faktycznie produkujących w danym czasie energię elektryczną zużywaną przez podatnika, a nie według sumy mocy nominalnej wszystkich posiadanych generatorów

Art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, w związku z art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, umożliwia podatnikowi korektę deklaracji CIT-8 za nieprzedawnione lata podatkowe poprzez retrospektywną zmianę stawek amortyzacyjnych środków trwałych, w tym ich obniżenie albo podwyższenie do wysokości nieprzekraczającej stawek z Wykazu, jeżeli składniki te zostały wprowadzone do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r.

Przy ustalaniu, na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, kosztu sprzedaży akcji objętych w podziale przez wyodrębnienie, wartość podatkowa przeniesionych bonów skarbowych nie może być określona wyłącznie według ich kosztu nabycia i wartości rynkowej na dzień podziału. Ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 39 wymaga uwzględnienia relacji między kosztem nabycia bonów a wartością przydzielonych

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy jednoczesnym zapewnieniu ich integralności, autentyczności i dostępności, spełnia warunki formalne i merytoryczne niezbędne do uznania ich za dowody podatkowe, co uprawnia do zaliczania odpowiednio udokumentowanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków eksploatacyjnych pojazdów przysługuje, jeżeli pojazdy są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, czego potwierdzeniem jest odpowiednio prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów. Wprowadzenie rygorystycznych procedur i kontroli wykluczających użytek prywatny uzasadnia pełne odliczenie VAT.

Wartość nominalna kwoty WAN przenoszonej w ramach Podziału powinna być uznana za koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji podziałowych, jeśli reprezentuje środki własne Banku Dzielonego i nie jest obarczona obowiązkiem zwrotu, a jej ewidencja jest zgodna z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Sprzedaż koksu naftowego jako domieszki do węgla, opodatkowana stawką 69 zł/1000 kg, nie wymaga posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego. Składanie deklaracji akcyzowych i rejestracyjnych jest konieczne, ale mieszanie koksu z węglem nie musi odbywać się w składzie podatkowym.

Licencje, nabyte i wykorzystywane przez Spółkę już na etapie projektowania, mogą zostać uznane za wartości niematerialne i prawne, wprowadzone do ewidencji i podlegające amortyzacji od miesiąca następującego po ich ujawnieniu, jednak do zakończenia instalacji odpisy amortyzacyjne powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych.

Zmiana przeznaczenia koksu naftowego na domieszkę do paliwa opałowego skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego i opodatkowaniem tego koksu stawką 69 zł/1000 kg. Proces suszenia koksu jest niezależny od jego mieszania z węglem i nie stanowi ubytku podatkowo istotnego.

Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

W sytuacji, gdy budynek powstał z zamieszczeniem jego wykorzystania w działalności gospodarczej i brak jest dokumentacji kosztów jego wytworzenia, podatnik nie może ustalić wartości początkowej środka trwałego przez wycenę rzeczoznawcy w świetle art. 22g ust. 9 ustawy o PIT.

Proces regeneracji rozpuszczalników zawierających alkohol etylowy prowadzi do wytworzenia nowego wyrobu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, co wiąże się z nałożeniem obowiązku prowadzenia odpowiedniej dokumentacji, obciążeniem zabezpieczenia akcyzowego oraz wykazaniem wytworzenia w ewidencji magazynowej.

Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na projektowaniu i testowaniu innowacyjnych systemów w zorganizowanym pionie B+R spełnia warunki uzyskania ulgi B+R; jednakże metoda alokacji kosztów wymaga korekty, aby dokonać precyzyjnego wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych.

Indywidualne środki trwałe, takie jak wodomierze instalowane jako elementy modernizacyjne, nie mogą być grupowane w zbiorczy środek trwały do celów podatkowych, a amortyzacja ich musi odbywać się na zasadach ogólnych, co wyklucza traktowanie ich jako jednego, zespolonego funkcjonalnie środka trwałego.

Podatnicy podatku dochodowego są uprawnieni do obniżania stawek amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości dla środków trwałych amortyzowanych metodą liniową zarówno na bieżąco, jak i wstecznie, o ile nie upłynął termin przedawnienia zobowiązań.

Produkcja suplementów diety na bazie alkoholu etylowego, od którego uiszczono akcyzę wcześniej, nie obliguje do prowadzenia składu podatkowego ani oznaczania wyrobów znakami akcyzy. Suplementy klasyfikowane do CN 2106 nie rodzą obowiązku rejestracyjnego i ewidencyjnego w zakresie podatku akcyzowego względem podmiotów niewykonujących innych czynności akcyzowych.

Elementy szalunkowe, jako wielokrotnego użytku składniki majątku, mogą być uznane za środki trwałe podlegające amortyzacji, jeśli wartości poszczególnych zakupów przekraczają 10 000 zł. Przy niższej wartości, możliwe jest bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów lub ich jednorazowa amortyzacja.

Przyznanie spółce prawa do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 38k ustawy o CIT, jest uzasadnione, jeżeli inwestycje są związane z przeciwdziałaniem COVID-19, a środki trwałe zostały właściwie nabyte i wprowadzone do ewidencji w 2020 roku.

Podmiot prowadzący skład podatkowy, identyfikując błąd w ewidencji akcyzowej, jest zobowiązany do skorygowania wpisów, a skutki podatkowe korekty należy przypisać do okresu rozliczeniowego, w którym powstało zobowiązanie podatkowe. Korekcie towarzyszyć powinno naliczenie odsetek od niezapłaconej w terminie zaległości.