Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynku mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej lub wynajmowanego, także gdy budynek nabyto, wprowadzono do ewidencji oraz rozpoczęto jego amortyzację przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawia bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych, także gdy zostały one nabyte, ujęte w ewidencji środków trwałych i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał bowiem zamknięty, roczny okres przejściowy, którego upływ wyłącza dalsze rozliczanie odpisów w kosztach uzyskania

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji podatkowej budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r., niezależnie od ich wykorzystywania w działalności gospodarczej, w tym dla usług krótkotrwałego zakwaterowania. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał czasowo ograniczoną regulację przejściową, a odpisy dokonane po tym terminie

Od 1 stycznia 2023 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych ani do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także gdy lokale zostały nabyte, ujęte w ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej dopuszczał takie rozliczenie jedynie do 31 grudnia 2022

Art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wyłącza możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość również wtedy, gdy lokale te są środkami trwałymi wykorzystywanymi wyłącznie w profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na najmie. Po upływie okresu przejściowego z art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład sposób gospodarczego wykorzystania lokalu

Na podstawie art. 16c pkt 2a i art. 71 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do kontynuowania od 1 stycznia 2023 r. amortyzacji budynków mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, również wtedy, gdy zostały one nabyte, wprowadzone do ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące wyłącznie do

Nieodpłatne korzystanie z nieruchomości w miesiącach, gdy nie jest płacony czynsz, stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia. Wydatki prowadzone na zakup takich nieruchomości nie mogą zostać uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu, jeśli dotyczą amortyzowanego budynku mieszkalnego.

Wynajem turystom nieprzekraczający pięciu pokoi gościnnych w budynku mieszkalnym położonym na obszarze wiejskim, wykonywany przez osobę mającą stałe miejsce pobytu w gminie położenia budynku, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.; budynek, grunt pod nim oraz infrastruktura towarzysząca podlegają zatem opodatkowaniu stawkami właściwymi dla budynków mieszkalnych

Podatnik nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od części budynku mieszkalnego, który pomimo związku z działalnością turystyczną, zachowuje status budynku mieszkalnego jako całości niepodlegającej amortyzacji zgodnie z art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną zakwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako sprzedaż majątku prywatnego. Czynności przygotowawcze, rozmiar przeprowadzonych remontów i zamierzone cele sprzedażowe wskazują na profesjonalny i ciągły charakter działań Wnioskodawcy

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania, mające na celu dostosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności żony i syna Wnioskodawcy, podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli spełniają warunki określone w ustawie.

Wydatki poniesione na zakup kontenera socjalnego oraz materiałów budowlanych i usług związanych z jego adaptacją nie stanowią wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy PIT, i nie uprawniają do ulgi podatkowej na zasadach art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.

Odpisy amortyzacyjne dotyczące budynków mieszkalnych, które zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych utraciły możliwość amortyzacji w rozumieniu art. 16c ust. 2a updop, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Klucz przychodowy nie modyfikuje tej zasady ani nie znajduje zastosowania do alokacji amortyzacji budynków mieszkalnych.

Budynki wykazujące z ewidencji lub ksiąg wieczystych na mieszkalne, niezależnie od użytkowego przeznaczenia przestrzeni wewnętrznej, nie spełniają przesłanek do stosowania amortyzacji w kosztach uzyskania przychodów w ramach przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, lokale mieszkalne zaklasyfikowane jako środki trwałe, niezależnie od użytkowania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej. Kwalifikacja lokali musi uwzględniać ich formalne przeznaczenie.

Amortyzacji na zasadzie odpisów podatkowych nie podlegają budynki sklasyfikowane jako mieszkalne według pozwolenia na budowę, nawet jeśli w rzeczywistości pełnią funkcję biurową, co wyklucza uznanie ich jako koszt uzyskania przychodu w działalności gospodarczej.

Koszty budowy budynku mieszkalnego wykorzystywanego częściowo do działalności gospodarczej, poniesione przed uzyskaniem zgody na użytkowanie, nie są kosztem uzyskania przychodów bezpośrednim ani amortyzowalnym, z wyjątkiem niektórych odsetek, które można zaliczyć po uzyskaniu zgody. Koszty eksploatacyjne po użytkowaniu mogą być zaliczane proporcjonalnie do działalności gospodarczej.

Przyznanie przez uczelnię prawa do korzystania z miejsc w domach studenckich i związane z tym opłaty stanowią umowy o charakterze zbliżonym do najmu, co implikuje obowiązek zapłaty podatku od przychodów z budynków na podstawie art. 24b ustawy o PDOP.

Od 1 stycznia 2023 r. przepisy art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wykluczają możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych będących lokalami mieszkalnymi. Organy uznają, że zasady wyłączenia dotyczące budynków mieszkalnych odnoszą się również do inwestycji w takich budynkach.

Budynki mieszkalne wykorzystywane częściowo do działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji, a koszty ich wytworzenia poniesione przed oddaniem do użytkowania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Koszty utrzymania takich budynków mogą być kosztami uzyskania przychodów w proporcjonalnej części odpowiadającej powierzchni wykorzystanej do działalności. Wydatki na wyposażenie, gdy wartość

Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy przysługuje przy sprzedaży nieruchomości, która obejmuje budynek mieszkalny jako część składową dwóch działek, pod warunkiem, że transakcja dotyczy całej nieruchomości, a nie udziałów w niej.

Budynki mieszkalne jednorodzinne wykorzystywane do działalności gospodarczej, takie jak wynajem krótkoterminowy, nie podlegają amortyzacji, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.