Budynek domu studenta, ujęty w ewidencji gruntów i budynków jako mieszkalny, w części oddanej w długoterminowy najem na cele trwałego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych najemców, podlega stawce właściwej dla budynków mieszkalnych, niezależnie od gospodarczego charakteru działalności wynajmującego. Stawka gospodarcza obejmuje wyłącznie części faktycznie zajęte przez najemców komercyjnych, a grunty

Budynek domu studenta sklasyfikowany jako mieszkalny, przeznaczony do długoterminowego najmu osobom fizycznym w celu trwałego zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych, podlega stawce właściwej dla budynków mieszkalnych, choć wynajem jest wykonywany w ramach działalności gospodarczej właściciela. Stawka gospodarcza obejmuje wyłącznie części faktycznie zajęte przez najemców komercyjnych, zaś grunty związane

Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynku mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej lub wynajmowanego, także gdy budynek nabyto, wprowadzono do ewidencji oraz rozpoczęto jego amortyzację przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawia bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych, także gdy zostały one nabyte, ujęte w ewidencji środków trwałych i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał bowiem zamknięty, roczny okres przejściowy, którego upływ wyłącza dalsze rozliczanie odpisów w kosztach uzyskania

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji podatkowej budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r., niezależnie od ich wykorzystywania w działalności gospodarczej, w tym dla usług krótkotrwałego zakwaterowania. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał czasowo ograniczoną regulację przejściową, a odpisy dokonane po tym terminie

Od 1 stycznia 2023 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych ani do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także gdy lokale zostały nabyte, ujęte w ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej dopuszczał takie rozliczenie jedynie do 31 grudnia 2022

Niezamortyzowana wartość początkowa budynku zlikwidowanego w związku z realizacją nowej inwestycji stanowi jednorazowy koszt uzyskania przychodów w dacie jego likwidacji, jeżeli likwidacja nie wynika z utraty przydatności gospodarczej wskutek zmiany rodzaju działalności. Wartość ta nie zwiększa kosztu wytworzenia ani wartości początkowej nowo powstającego środka trwałego.

Art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wyłącza możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość również wtedy, gdy lokale te są środkami trwałymi wykorzystywanymi wyłącznie w profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na najmie. Po upływie okresu przejściowego z art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład sposób gospodarczego wykorzystania lokalu

Na podstawie art. 16c pkt 2a i art. 71 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do kontynuowania od 1 stycznia 2023 r. amortyzacji budynków mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Wniesienie nieruchomości jako aportu do spółki cywilnej po ponad 10 latach użytkowania, nie stanowi dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia, dlatego korzysta ze zwolnienia z VAT oraz nie wymaga korekty odliczonego podatku VAT z tytułu jej budowy (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT).

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, również wtedy, gdy zostały one nabyte, wprowadzone do ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące wyłącznie do

Podatnik będący małym przedsiębiorcą, wytwarzając budynek niemieszkalny na obszarze powiatu o średniej stopie bezrobocia przekraczającej 120% krajowej, jest uprawniony do ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji oraz skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik będący małym przedsiębiorcą zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną oraz okres amortyzacji nie krótszy niż 10 lat dla środków trwałych na obszarach o wysokiej stopie bezrobocia.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Sprzedaż nieruchomości obejmująca budynki i grunty nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeżeli majątek ten nie jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa sprzedającego. Transakcja taka podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Nieodpłatne korzystanie z nieruchomości w miesiącach, gdy nie jest płacony czynsz, stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia. Wydatki prowadzone na zakup takich nieruchomości nie mogą zostać uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu, jeśli dotyczą amortyzowanego budynku mieszkalnego.

Wynajem turystom nieprzekraczający pięciu pokoi gościnnych w budynku mieszkalnym położonym na obszarze wiejskim, wykonywany przez osobę mającą stałe miejsce pobytu w gminie położenia budynku, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.; budynek, grunt pod nim oraz infrastruktura towarzysząca podlegają zatem opodatkowaniu stawkami właściwymi dla budynków mieszkalnych

Budynek kategorii niemieszkalnej, projektowany i wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej, może podlegać amortyzacji podatkowej zgodnie z ustaloną stawką w wykazie amortyzacyjnym. Niespełnienie wymogów dotyczących uprzedniego używania lub ulepszenia uniemożliwia zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej.

Podatnik nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od części budynku mieszkalnego, który pomimo związku z działalnością turystyczną, zachowuje status budynku mieszkalnego jako całości niepodlegającej amortyzacji zgodnie z art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną zakwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako sprzedaż majątku prywatnego. Czynności przygotowawcze, rozmiar przeprowadzonych remontów i zamierzone cele sprzedażowe wskazują na profesjonalny i ciągły charakter działań Wnioskodawcy

Wniesienie aportem budynku wraz z gruntem do spółki korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdy transakcja występuje po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i nie nastąpiły ulepszenia budynku przekraczające 30% jego wartości.