Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

W przypadku częściowo odpłatnego nabycia środków trwałych, wartość początkowa musi uwzględniać zarówno cenę nabycia, jak i różnicę między wartością rynkową a poniesioną odpłatnością, co kreuje obowiązek rozpoznania przychodu z częściowo nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 5a CIT.

Koszty ubezpieczenia inwestycji ponoszone przez wnioskodawcę do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, zwiększają wartość początkową środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co skutkuje ich rozliczeniem poprzez odpisy amortyzacyjne.

Koszty poniesione na media i paliwo w związku z rozruchem technologicznym przed przekazaniem środka trwałego do używania wchodzą w skład wartości początkowej środka trwałego, nawet jeśli ciepło wygenerowane w trakcie rozruchu zostało sprzedane.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.

Wartość początkową środków trwałych stanowi cena ich nabycia, powiększona o koszty związane bezpośrednio z nabyciem, natomiast nieamortyzowana wartość likwidowanych środków trwałych może stanowić koszt podatkowy, jeśli ich likwidacja nie jest wynikiem zmiany działalności.

Podstawa opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków powinna być zwiększana na pierwszy dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartość początkowa Nieruchomości zwiększyła się, uwzględniając zmiany w ewidencji środków trwałych. Koszty prac niezwiększające bieżąco wartości początkowej uwzględnia się po ich faktycznym wpisie do ewidencji.

Koszty gwarancji związane z realizacją dostaw turbin i wykonania instalacji farmy powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych. Jednakże, gwarancje na opłatę przyłączeniową, jako niezwiązane bezpośrednio z procesem wytworzenia, nie zwiększają tej wartości i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów.

Wartość początkową środka trwałego, wniesionego jako wkład niepieniężny do fundacji rodzinnej, ustala się zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 updop, jako wartość rynkową z dnia nabycia, nie stosując analogii do przepisów dotyczących spółek kapitałowych. Wystąpienie wartości ekwiwalentnej wyklucza przyjęcie analogii legis.

Wydatki poniesione na budowę części domu rodzinnego, przeznaczonego do działalności gospodarczej, nie mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a budynki mieszkalne nie podlegają amortyzacji od 2023 r., co uniemożliwia zaliczenie ich do kosztów poprzez odpisy amortyzacyjne.

Wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze spadku należy ustalić według wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, zaś przy nabyciu w drodze działu spadku wartość tę ustala się według wartości rynkowej z dnia działu. Koszty inwestycyjne mogą być potrącalne w dacie zbycia zaniechanej inwestycji.

W przypadku braku możliwości ustalenia ceny nabycia środka trwałego nabytego przed założeniem ewidencji lub wykazu, wartość początkową można określić na podstawie wyceny dokonanej przez podatnika, zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy o PIT.

Ujemne różnice kursowe od środków własnych w walucie obcej, związane z nakładami inwestycyjnymi, należy zaliczyć do wartości początkowej środka trwałego, jako koszty wytworzenia, zgodnie z art. 16g ust. 5 ustawy o CIT, a nie rozpoznawać bezpośrednio jako koszty uzyskania przychodów.

Strata wynikająca z likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych w wysokości niezamortyzowanej wartości budynków i budowli podlegających likwidacji będzie stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji ŚT. Koszty fizycznej likwidacji budynków i budowli będą stanowić koszt wytworzenia nowego środka trwałego, a tym samym zwiększą jego wartość początkową. Wydatki te będą zaliczane

Umorzenie oraz zwrot części spłat dot. kredytu zaciągniętego na nabycie środka trwałego.