Umowa dożywocia stanowi podstawę do zaliczenia wartości lokalu niemieszkalnego do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Lokal ten, jako używany środek trwały, może być amortyzowany indywidualną stawką nie wyższą niż 10%, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
Rozliczenia z tytułu instrumentów IRS, dokonane w celu zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej zadłużenia, powinny być ujmowane oddzielnie od odsetek, a ich wpływ na wartość początkową środków trwałych ogranicza się do realizacji przed oddaniem do używania. Różnice kursowe z transakcji FX forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli służą operacyjnym wydatkom inwestycyjnym.
Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.
Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.
Wydatki na prace odtworzeniowe, przywracające pierwotne właściwości użytkowe lokalu użytkowego, mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie prowadzą do ulepszenia środka trwałego poprzez zmianę jego parametrów technicznych lub użytkowych.
W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.
Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.
Przeniesienie przedsiębiorstwa w spadku do jednoosobowej działalności przez sukcesora powoduje przejęcie praw i obowiązków podatkowych zmarłego przedsiębiorcy, lecz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów jest niedopuszczalne przy opodatkowaniu ryczałtem; podział spadku bez spłat pozostaje neutralny podatkowo z uwagi na zwolnienia dla osób z I grupy podatkowej.
W przypadku umowy leasingu finansowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych, opłaty wprowadzone w wartość początkową środka trwałego i rozliczane przez odpisy amortyzacyjne, nie wpływają na dochód opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek; opodatkowanie obejmuje 50% odpisów amortyzacyjnych oraz części odsetkowej rat leasingowych.
Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.
Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.
W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.
Wartość początkową środków trwałych stanowi cena ich nabycia, powiększona o koszty związane bezpośrednio z nabyciem, natomiast nieamortyzowana wartość likwidowanych środków trwałych może stanowić koszt podatkowy, jeśli ich likwidacja nie jest wynikiem zmiany działalności.
Wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze spadku należy określać według ich wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, bez kontynuacji odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawa opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków powinna być zwiększana na pierwszy dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartość początkowa Nieruchomości zwiększyła się, uwzględniając zmiany w ewidencji środków trwałych. Koszty prac niezwiększające bieżąco wartości początkowej uwzględnia się po ich faktycznym wpisie do ewidencji.
Koszty gwarancji związane z realizacją dostaw turbin i wykonania instalacji farmy powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych. Jednakże, gwarancje na opłatę przyłączeniową, jako niezwiązane bezpośrednio z procesem wytworzenia, nie zwiększają tej wartości i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów.
Wartość początkową środka trwałego, wniesionego jako wkład niepieniężny do fundacji rodzinnej, ustala się zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 updop, jako wartość rynkową z dnia nabycia, nie stosując analogii do przepisów dotyczących spółek kapitałowych. Wystąpienie wartości ekwiwalentnej wyklucza przyjęcie analogii legis.
Koszty czynszu dzierżawnego, poniesione do momentu oddania Projektów OZE do użytkowania, stanowią koszt wytworzenia środków trwałych, zwiększając ich wartość początkową, od której możliwe są odpisy amortyzacyjne pozwalające obniżyć podstawę opodatkowania. Skutkuje to uznaniem za koszt uzyskania przychodów.