Wynajem wózka widłowego przez osobę fizyczną jako odpłatne świadczenie usług stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obligując do wystawiania faktur VAT przy każdorazowym wynajmie niezależnie od podmiotowego charakteru wynajmującego.
Podwieszane wózki widłowe nie stanowią środków transportu w rozumieniu art. 103 ustawy o VAT, w przeciwieństwie do ciągników terminalowych, które kwalifikują się jako nowe środki transportu. W związku z tym ciągniki terminalowe podlegają obowiązkowi złożenia informacji VAT-23 oraz uiszczenia podatku, co nie dotyczy wózków widłowych.
Elementem przesądzającym o uznaniu danego pojazdu za środek transportu jest jego przeznaczenie, którym jest przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. W przypadku wózków widłowych ten warunek jest spełniony. Jest to bowiem pojazd mechaniczny o napędzie silnikowym, przystosowany do załadunku, rozładunku i przewozu materiałów - czasami o znacznej masie - w transporcie, co do zasady, bliskim. Zatem
Uznanie wyodrębnionych w oddzielnych pozycjach na fakturach sprzedażowych części będących materiałem eksploatacyjnym, transportu i zużytego paliwa jako świadczenie kompleksowe z usługami serwisowania i usługami wynajmu wózków widłowych oraz braku obowiązku oznaczania tych elementów składowych w ewidencji JPK_VAT kodami odpowiednio „07”, „13” oraz „02”.
Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych.
Czy Spółka ma obowiązek pobrać i odprowadzić podatek u źródła w Polsce z tytułu użytkowanych przez Nią wskazanych w stanie faktycznym przedmiotów?
Czy w świetle art. 12 ust. 1, 2 i 3 w zw. z art. 22 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z dnia 24 listopada 1989 r. Nr 62, poz. 374 - w dalszej części Umowa o unikaniu) Wnioskodawca zobowiązany jest do obliczania, pobierania i