Oprocentowana pożyczka pieniężna udzielona przez podatnika VAT, mimo że nie jest prowadzona w ramach działalności pożyczkodawcy, jest opodatkowana jako odpłatne świadczenie usług, lecz korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, wyłączając jednocześnie pożyczkę spod opodatkowania PCC.

Udzielanie pracownikom pożyczek na korzystniejszych niż rynkowe warunkach, przy zachowaniu jednolitych zasad dla wszystkich pracowników, nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń oraz nie rodzi obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych po stronie spółki.

Opłaty dodatkowe związane z opodatkowanymi umowami leasingu i pożyczki, które stanowią świadczenia złożone i są niezbędne do ich prawidłowego wykonania, podlegają opodatkowaniu VAT odpowiednią stawką, z kolei opłaty mające charakter sankcyjny nie podlegają VAT, gdy nie przynoszą odbiorcy bezpośredniej korzyści.

Umowa datio in solutum, polegająca na przeniesieniu własności udziałów w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż czynność ta nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu PCC, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.

Czynność przekazania środków pieniężnych w ramach umowy pożyczki przez osobę zamieszkałą poza Polską nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w świetle obowiązujących przepisów, niezależnie od miejsca rezydencji podatkowej biorącego pożyczkę.

Przeniesienie obligacji na pożyczkodawcę w ramach datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, skutkujące powstaniem przychodu podatkowego z tytułu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ekwiwalentność świadczeń w postaci zwolnienia z długu.

Przeniesienie obligacji w zamian za zwolnienie z długu w ramach umowy datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty odsetek od pożyczek zaciągniętych na refinansowanie środków trwałych mogą być alokowane stosując klucz przychodowy, gdy niemożliwe jest przypisanie ich do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej lub zwolnionej z CIT). Natomiast koszty rat leasingu zwrotnego powinny być alokowane w zależności od przeznaczenia środków trwałych objętych leasingiem.

Przeniesienie udziałów w spółce z o.o. na Pożyczkodawcę w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.

Uzyskanie przez spółkę opodatkowaną ryczałtem od dochodów spółek nieoprocentowanej pożyczki od wspólnika, ani jej zwrot, nie stanowi „nieodpłatnego świadczenia” ani nie podlega opodatkowaniu jako „ukryty zysk” w ramach przepisów ustawy o CIT.

Różnice kursowe dla celów art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozpoznawać w momencie faktycznego przekazania środków sprzedawcy, a nie podczas ich wcześniejszego transferu na rachunek depozytowy notariusza.

Zwiększenie kapitału wspólników spółki osobowej przez konwersję niewypłaconych odsetek od pożyczek stanowi zmianę umowy spółki, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, płatnego przez spółkę.

Na gruncie regulacji estońskiego CIT, nieoprocentowana pożyczka od wspólnika nie stanowi ukrytego zysku ani nieodpłatnego świadczenia do opodatkowania, gdyż przepis art. 28m ustawy o CIT wyłącza takie transakcje z zakresu opodatkowania ryczałtem.

Prawidłowe i terminowe złożenie deklaracji PCC-3 oraz uiszczenie podatku według właściwej stawki 0,5% wyklucza zastosowanie sankcyjnej stawki 20% od pożyczki udzielonej w formie gotówkowej, gdy w chwili zawarcia umowy środki znajdują się na terytorium RP.

Umowa pożyczki pomiędzy ojcem a córką, w której środki przekazywane są bezpośrednio na rachunek podmiotu trzeciego, nie spełnia warunków zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonych w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy, ze względu na brak właściwego udokumentowania przekazania pieniędzy na rachunek pożyczkobiorcy.

Zwrot części wkładu do spółki oraz rozliczenie pożyczek jako datio in solutum mogą być uznane za koszty nabycia nieruchomości, obniżając przychód z ich sprzedaży, co stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT.

Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki przez niepowiązaną osobę fizyczną, wskutek wyraźnej umowy niewzajemnej, nie stanowi dla pożyczkobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przeniesienie własności pojazdu na wspólnika w zamian za zwolnienie z obligacji pożyczkowej w ramach datio in solutum prowadzi do powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, w wysokości uregulowanego zobowiązania, lub wartości rynkowej świadczenia.

Zawarcie umowy pożyczki na terytorium RP między matką a córką, gdzie przekazanie środków odbywa się w gotówce, nie spełnia warunków zwolnienia z PCC z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy, jeśli nie udokumentowano przelewu lub przekazu pocztowego na rachunek bankowy pożyczkobiorcy.

Przeniesienie wierzytelności w ramach datio in solutum generuje przychód podatkowy odpowiadający wartości zobowiązania. Otrzymanie wierzytelności przez beneficjentów nie powoduje powstania przychodu podatkowego z uwagi na brak przysporzenia majątkowego.

Świadczenie w miejsce wykonania, polegające na przeniesieniu przedsiębiorstwa spółki jawnej na pożyczkodawcę w celu zaspokojenia długu (datio in solutum), stanowi przychód z odpłatnego zbycia i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie działalności gospodarczej.

Nieoprocentowana pożyczka udzielona pracownikom przez pracodawcę, który nie prowadzi działalności w zakresie pożyczek, nie jest przychodem ze stosunku pracy podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jej udzielenie pozostaje neutralne podatkowo.