Przychody z najmu lokali wycofanych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, które nie wykazują cech zorganizowanej działalności gospodarczej, mogą być kwalifikowane jako przychody z najmu prywatnego i opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym.
Wycofanie lokali użytkowych z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej Wnioskodawcy do majątku prywatnego, bez zmiany ich wykorzystania do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie skutkuje obowiązkiem korekty podatku VAT naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku częściowo odpłatnego nabycia urządzenia kanalizacyjnego, wartość początkowa do ewidencji środków trwałych powinna uwzględniać różnicę między wartością rynkową a dokonaną odpłatnością, niezależnie od ustaleń umownych stron, zgodnie z art. 12 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nabycie nie uprawniało do odliczenia podatku. Wynajem lokalu jest opodatkowany, stanowiąc działalność gospodarczą, a sprzedaż nieruchomości może być zwolniona z VAT, jeśli nastąpiła po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia.
W sytuacji, gdy budynek powstał z zamieszczeniem jego wykorzystania w działalności gospodarczej i brak jest dokumentacji kosztów jego wytworzenia, podatnik nie może ustalić wartości początkowej środka trwałego przez wycenę rzeczoznawcy w świetle art. 22g ust. 9 ustawy o PIT.
Indywidualne środki trwałe, takie jak wodomierze instalowane jako elementy modernizacyjne, nie mogą być grupowane w zbiorczy środek trwały do celów podatkowych, a amortyzacja ich musi odbywać się na zasadach ogólnych, co wyklucza traktowanie ich jako jednego, zespolonego funkcjonalnie środka trwałego.
Podatnicy podatku dochodowego są uprawnieni do obniżania stawek amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości dla środków trwałych amortyzowanych metodą liniową zarówno na bieżąco, jak i wstecznie, o ile nie upłynął termin przedawnienia zobowiązań.
Elementy szalunkowe, jako wielokrotnego użytku składniki majątku, mogą być uznane za środki trwałe podlegające amortyzacji, jeśli wartości poszczególnych zakupów przekraczają 10 000 zł. Przy niższej wartości, możliwe jest bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów lub ich jednorazowa amortyzacja.
Za moment rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotu leasingu operacyjnego uznaje się datę rejestracji pojazdu, co skutkuje jego oddaniem do użytku w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, niezależnie od faktycznego odbioru przez leasingobiorcę.
Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.
Środki trwałe powinny być wprowadzone do ewidencji nie później niż w miesiącu przekazania do używania, a późniejsze wprowadzenie stanowi ich ujawnienie. Retroaktywne ujmowanie środków z mocą wsteczną i naliczanie zaległych odpisów amortyzacyjnych nie jest dopuszczalne na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Obniżenie stawek amortyzacyjnych może nastąpić tylko od kolejnego roku podatkowego, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, uniemożliwiając retroaktywną zmianę stawek za lata nieprzedawnione. Korekta deklaracji podatkowej na tej podstawie nie jest dopuszczalna.
Ustalenie uprawnienia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych budynku wprowadzonego do ewidencji środków trwałych.
Dotyczy ustalenia w którym momencie koszty kwalifikowane inwestycji związanej z decyzją o wsparciu należy uznać za poniesione
Skutki podatkowe wycofania Nieruchomości i pozostałych środków trwałych z działalności gospodarczej i przeniesienia ich do majątku osobistego celem dalszego najmu prywatnego.
Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości przez wspólników spółki cywilnej - (ustalenie źródła przychodów).
Odpłatne zbycie nieruchomości gruntowej wykorzystywanej w działalności gospodarczej.
Brak wliczenia do obrotu przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, obrotu z tytułu sprzedaży Budynku.
Skutki podatkowe sprzedaży lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej.
W zakresie ustalenia, czy budynki będące własnością Wnioskodawcy, które jako nieruchomości inwestycyjne nie są wpisane do ewidencji środków trwałych dla celów bilansowych, stanowią w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Spółka nie amortyzuje przedmiotowych środków trwałych, przedmiot opodatkowania podatkiem od budynków, o którym mowa w art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ustalenie, czy budynki będące własnością Wnioskodawcy, które jako nieruchomości inwestycyjne nie są wpisane do ewidencji środków trwałych dla celów bilansowych, stanowią w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Spółka nie amortyzuje przedmiotowych środków trwałych, przedmiot opodatkowania podatkiem od budynków, o którym mowa w art. 24b Ustawy o CIT.
Możliwość zbiorczego ujęcia środków trwałych dla celów amortyzacji.