Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu użytkowania samochodów służbowych przez pracowników, będących poza gronem wspólników lub ich osób powiązanych, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 CIT.

Wydatki na użytkowanie samochodów służbowych przez pracowników niepowiązanych z udziałowcami nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Natomiast koszty związane z pracownikami powiązanymi stanowią ukryte zyski, podlegającymi ryczałtowemu opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Udostępnienie członkom zarządu banku samochodów służbowych i kart paliwowych do celów prywatnych stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, zobowiązując bank do obowiązków płatnika podatku dochodowego. Natomiast udostępnienie narzędzi pracy i ubezpieczeń związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych nie skutkuje powstaniem takiego przychodu.

Przychód z nieodpłatnego świadczenia, wynikający z używania przez członka zarządu samochodu służbowego do celów prywatnych, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT. Podstawę opodatkowania należy określić, uwzględniając koszt zakupu usługi leasingu oraz innych związanych wydatków.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Podatnikowi, zgodnie z art. 86a ust. 3 lit. a ustawy o VAT, przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami wykorzystywanymi wyłącznie do celów działalności gospodarczej przy spełnieniu warunków ustalonych zasad używania i ewidencji przebiegu pojazdu, z wyłączeniem kosztów ubezpieczenia.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Dodatek wypłacany pracownikom z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż ma na celu redukcję wydatków związanych z samochodami i zabezpieczenie źródła przychodów.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

W przypadku nieodpłatnego uzyskania korzyści z umowy o współpracy, dla której brak świadczenia wzajemnego, powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a obowiązki rozliczenia przychodów z tytułu odszkodowań uzależnione są od własności ubezpieczanych aktywów.

Przychód z tytułu prywatnego korzystania z samochodu służbowego przez Członków Zarządu wyznacza się według cen zakupu usług leasingowych, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT, co wyklucza zastosowanie metody wywodzonej z art. 11 ust. 2a pkt 4 tej ustawy.

Wynagrodzenia za rozwój Systemu X są dochodem z kwalifikowanego IP, podlegającym 5% stawce CIT jako dochód z działalności badawczo-rozwojowej. Jednak koszty pośrednie, jak marketing i podróże służbowe, nie mogą być bezpośrednio przypisane do działalności badawczo-rozwojowej w kalkulacji wskaźnika nexus.

Dodatek za rezygnację z samochodu służbowego, wypłacany pracownikom spółki, może być uznany za koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP, kiedy wydatek ten ma związek z działalnością gospodarczą a jego poniesienie ma na celu osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W oparciu o przepisy ustawy o CIT, ukryte korzyści z tytułu użytkowania samochodów o przeznaczeniu mieszanym, w ramach CIT estońskiego, powinny być ustalane na podstawie 50% odpisów amortyzacyjnych, a nie opłat leasingowych. Kwota wykupu samochodu z leasingu nie stanowi samoistnej podstawy opodatkowania jako ukryte zyski.

Przekazanie pracownikom pojazdów służbowych wyłącznie do realizacji obowiązków służbowych, z wykluczeniem celów prywatnych, nie prowadzi do powstania u nich przychodu podatkowego, powodując, iż Spółka nie musi pobierać zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z art. 12 ustawy o PIT.

Samochody demonstracyjne i służbowe, przeznaczone przed upływem 12 miesięcy wyłącznie na sprzedaż, nie wymagają ujęcia w ewidencji środków trwałych. Natomiast w przypadku ich użytkowania powyżej 12 miesięcy, konieczne jest ujęcie ich jako środki trwałe oraz dokonanie odpisów amortyzacyjnych począwszy od następnego miesiąca po ich ujawnieniu w ewidencji.

Korzystanie z samochodu służbowego wyłącznie do dojazdów z miejsca zamieszkania do biura, na polecenie pracodawcy i bez korzyści osobistej, nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Fakt parkowania samochodów służbowych w pobliżu miejsc zamieszkania pracowników, przy braku obiektywnego wykluczenia możliwego użytku prywatnego tych pojazdów, wyłącza możliwość pełnego odliczenia VAT od wydatków eksploatacyjnych. Prowadzona ewidencja GPS spełnia wymogi prawne, pod warunkiem jej kompletności i weryfikacji.

Używanie samochodu służbowego przez menedżera do przejazdów między miejscem zamieszkania a siedzibą spółki nie stanowi nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odbywa się to wyłącznie w celach służbowych i nie generuje przychodu podatkowego.

Udzielenie pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych generuje przychód pracowniczy, gdy poniesiona przez pracownika odpłatność jest niższa niż ryczałt przewidziany w art. 12 ust. 2a ustawy o PIT. Jeżeli odpłatność jest równa lub wyższa, przychód nie powstaje oraz brak jest obowiązku poboru zaliczki podatkowej przez pracodawcę.

Zaliczenie przez pracodawcę 75% zwrotu wydatków pracownikom za ładowanie pojazdów elektrycznych do kosztów uzyskania przychodów jest dopuszczalne, gdy ładowanie służbowe jest związane z działalnością gospodarczą, przy braku ewidencji korzystania z pojazdu wykluczającego pełne odpisy."

Pojazdy służbowe udostępniane pracownikom do wyjazdów z miejsca zamieszkania nie mogą być uznane za użytkowane wyłącznie do działalności gospodarczej, przez co ogranicza to uprawnienie do odliczenia podatku VAT do 50% wartości. Parkowanie w miejscu zamieszkania sugeruje potencjalne użycie prywatne.

Korzystanie przez pracownika z samochodu służbowego w celach służbowych, z jednoczesnym garażowaniem w miejscu zamieszkania, nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powoduje powstania przychodu. Płatnik nie jest zobowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.

Korzystanie z samochodu służbowego przez zastępcę dyrektora do dojazdów pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem pracy nie stanowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia, gdy odbywa się w celach służbowych, co wyklucza konieczność poboru zaliczki na podatek dochodowy.