Odsetki od pożyczki zaciągniętej na nabycie akcji, niezwiązane bezpośrednio z przychodami kapitałowymi, mogą być klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów innych niż kapitałowe i alokowane proporcjonalnie, jeśli niemożliwe jest ich przypisanie do konkretnego źródła, zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy CIT.

Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Nakłady poniesione na przebudowę linii energetycznej przez podatnika, nie będące własnością podatnika, stanowią koszty uzyskania przychodów jako koszty pośrednie, pod warunkiem ich związku z działalnością podatkową i zabezpieczającą przychody przedsiębiorstwa.

Środki dofinansowania z funduszy unijnych, przeznaczone na pokrycie kosztów bezpośrednich i pośrednich przy realizacji projektu, stanowią przychód podatkowy zwolniony z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o CIT, nawet gdy zakres dofinansowania przekracza rzeczywiste koszty pośrednie.

Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.

Wydatki poniesione na nabycie Certyfikatów CO2 w celu pokrycia własnej emisji nie stanowią kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami, lecz koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, które powinny być rozliczane w momencie zaksięgowania na fakturze.

Wydatki na nabycie certyfikatów CO2 celem pokrycia emisji stanowią koszty pośrednio związane z przychodami. Zalicza się je do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach, a nie w dacie umorzenia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, które odpowiadają definicjom z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, mogą powiększać ich wartość początkową. Koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z procesem tworzenia środków trwałych, powinny być rozliczne zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów pośrednich.

Koszty ponoszone na nabycie sprzętu do rezerwy serwisowej stanowią koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, potrącalne w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, niezależnie od okresu obowiązywania umowy czy okresu ekonomicznej przydatności sprzętu.

Dofinansowanie składek na ubezpieczenie na życie dla członków zarządu oraz powiązanych pracowników, przyznawane na zasadach wewnętrznego regulaminu spółki, nie stanowi ukrytych zysków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Świadczenia te są przyznawane w oparciu o obiektywne kryteria oraz funkcję pełnioną w spółce.

Wydatki na prace wykończeniowe (fit-out) nie stanowią inwestycji w obcy środek trwały i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Działalność programistyczna podatnika, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, stanowi działalność badawczo-rozwojową, a dochody z tej działalności mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych oraz właściwego przypisania kosztów i przychodów do kwalifikowanego IP.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Dodatkowe wpłaty dokonywane przez kredytodawców na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, zgodnie z ustawą o finansowaniu społecznościowym, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie, nie podlegające wyłączeniu z art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie Prezesa Zarządu oraz prokurentów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdyż są ponoszone w celu zabezpieczenia źródła przychodów i nie mają charakteru jednostronnych świadczeń, jak określa art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

Wydatki na modernizację infrastruktury publicznej, realizowanej dla celów inwestycyjnych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, jeżeli nie prowadzą do powstania składnika majątku podatnika oraz są potrącalne w dniu ich formalnego ujęcia w księgach rachunkowych.

Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym stanowi dla podatnika pośredni koszt uzyskania przychodu z tytułów wymienionych w art. 30b ust. 1 ustawy PIT, jeżeli odpowiada proporcji przychodów opodatkowanych w ramach art. 30b w stosunku do całej kwoty przychodów z różnych źródeł osiąganych na rachunku finansowym.