Wydatek na nabycie towarów handlowych przeznaczonych do dalszej sprzedaży, udokumentowany fakturą, potwierdzeniem zapłaty i dokumentacją przewozową, może stanowić koszt uzyskania przychodów mimo braku dokumentów celnych pozostających u dostawcy realizującego dostawę DDP. Do kosztów podatkowych nie zalicza się jednak VAT należnego z tytułu WNT, jeżeli nie zachodzą warunki wyjątku przewidzianego w art

Wydatek na certyfikaty CBAM, których umorzenie jest warunkiem definitywnego rozliczenia obowiązku wynikającego z importu towarów, stanowi bezpośredni koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży tych towarów. Jeżeli certyfikaty odnoszące się do przychodów danego roku zostaną definitywnie rozliczone przed terminami wskazanymi w art. 15 ust. 4b ustawy o CIT, koszt potrąca się w roku uzyskania odpowiadających

W przypadku importu towarów rozliczanego na zasadach ogólnych z art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku z dokumentu celnego podlega pięcioletniemu terminowi z art. 86 ust. 13, liczonym od początku roku, w którym prawo to powstało. Terminu tego nie przesuwa ani możliwość odliczenia w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, ani termin złożenia deklaracji za dany miesiąc; art. 86 ust

Podatnik wskazany jako importer i zobowiązany do uiszczenia należności celno-podatkowych jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu, mimo że w chwili importu nie jest właścicielem towarów, jeżeli importowane towary pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi, a koszt importu jest związany z jego działalnością gospodarczą.

Procedura opodatkowania marży z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania do sprzedaży używanego samochodu uprzednio prywatnie zaimportowanego z państwa trzeciego, a następnie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych podatnika. Brak prawa do odliczenia VAT przy imporcie nie zastępuje przesłanek z art. 120 ust. 10 ustawy ani wymogu nabycia towaru w ramach działalności gospodarczej w celu odprzedaży

Podmiot wskazany jako zgłaszający i importer jest podatnikiem VAT z tytułu importu niezależnie od tego, czy posiada prawo do rozporządzania importowanymi towarami jak właściciel. Nie przysługuje mu jednak odliczenie VAT importowego, jeżeli towary należą do innego podmiotu, nie są wykorzystywane przez importera w jego działalności, a ich wartość nie jest włączona do ceny świadczonych przez niego usług

Podatnik będący importerem i dłużnikiem celnym może odliczyć VAT z tytułu importu, mimo że przy odprawie nie przysługuje mu prawo do rozporządzania towarami jak właściciel, jeżeli towary służą jego czynnościom opodatkowanym, a ich koszt jest uwzględniony w cenie realizowanych świadczeń. Późniejsze pobranie towarów z magazynu konsygnacyjnego i przeniesienie tego prawa po imporcie nie stanowi odrębnej

Jeżeli towary z państwa trzeciego zostają dopuszczone do obrotu w innym państwie członkowskim przez dostawcę działającego na warunkach DDP, a następnie są przemieszczane do Polski w wykonaniu dostawy na rzecz polskiego podatnika, nabywca nie rozlicza importu ani dostawy krajowej w trybie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, lecz rozpoznaje WNT, niezależnie od braku rejestracji VAT UE dostawcy.

Podatnik, na którym jako dłużniku celnym ciąży obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu, zachowuje prawo do odliczenia VAT importowego, jeżeli importowane towary wykorzystuje do czynności opodatkowanych, a kwota podatku wynika z właściwych dokumentów celnych. Zastosowanie warunków Incoterms DDP, także gdy koszty odprawy faktycznie ponosi eksporter, pozostaje bez wpływu na to prawo.

W transakcji łańcuchowej typu dropshipping, w której polski sprzedawca przenosi na konsumenta prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, miejsce dostawy zależy od statusu importera. Jeżeli importerem jest konsument, dostawa następuje w państwie trzecim rozpoczęcia wysyłki; jeżeli importerem jest zagraniczny dostawca, odsprzedaż konsumentowi stanowi dostawę nieruchomą opodatkowaną w państwie zakończenia

W podziale przez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa sukcesja z art. 93c Ordynacji podatkowej obejmuje wyłącznie nieskonkretyzowane na dzień wydzielenia prawa i obowiązki w VAT związane z wydzielanym majątkiem; rozliczenia, których przesłanki powstały przed tym dniem, obciążają spółkę dzieloną, a powstałe w dniu podziału lub później — spółkę przejmującą.

Podmiotowi, który formalnie zgłasza import towarów, ale nie uwzględnia kosztów tych towarów w cenie świadczonych opodatkowanych usług, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatnik importujący towary na terenie RP w celu wykonania na nich usług integracyjnych ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu, nawet gdy nie jest właścicielem towarów, o ile koszty związane z importem są integralną częścią świadczonych opodatkowanych usług.

Do zastosowania stawki 0% VAT dla transportu towarów importowanych z państwa trzeciego na terytorium UE konieczne jest spełnienie obydwu warunków dokumentacyjnych wskazanych w art. 83 ust. 5 ustawy o VAT, tj. posiadanie dokumentów potwierdzających transport międzynarodowy oraz dokumentu celnego dotyczącego importu.

Sprzedaż realizowana przez wnioskodawcę w ramach dropshippingu na rzecz osób z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów, nie podlega jednak opodatkowaniu VAT w Polsce z uwagi na miejsce rozpoczęcia wysyłki w kraju trzecim, skutkując brakiem obowiązku fakturowania oraz ewidencji na kasie rejestrującej.

Koszty CBAM, zarachowane, lecz nieopłacone, muszą zostać faktycznie poniesione, aby mogły być uznane jako koszty uzyskania przychodów w ujęciu podatkowym na podstawie ustawy o CIT; ich kwalifikacja zależy od daty faktycznego poniesienia względem roku podatkowego, na który przypada odpowiadający im przychód.

Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.

Koszty związane z mechanizmem CBAM, gdy nie są faktycznie poniesione, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT. Potrącalność jako koszty bezpośrednio związane z przychodami jest możliwa jedynie po faktycznym rozliczeniu kosztów, rozliczanych zgodnie z odpowiadającym im przychodem podatkowym na zasadach z art. 15 ust. 4b-4c CIT.

Rezydent państwa spoza UE, prowadzący działalność w Polsce bez siedziby gospodarczej na jej terytorium, nie ma prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT; może jednak odliczyć VAT z tytułu importu towaru przeznaczonego do działalności opodatkowanej na zasadach art. 33a ustawy o VAT.

Koszty opłaty postojowej (demurrage) oraz transportu, niewłączone do wartości celnej towarów importowanych, stanowią koszt dodatkowy zwiększający podstawę opodatkowania podatkiem VAT podczas importu, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o VAT.

Nabycie i sprzedaż towaru, który jest pod dozorem celnym w procedurze tranzytu zewnętrznego T1, nie rodzi obowiązku podatkowego w VAT z tytułu importu i eksportu. Towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE nie stanowi przedmiotu opodatkowanego aktywności gospodarczej na terytorium Polski.

Za dostawy towarów na obszar wyłącznej strefy ekonomicznej Polski, służące celom budowy morskiej farmy wiatrowej, uznaje się czynności dokonywane na terytorium kraju dla celów podatku od towarów i usług, lecz nie generują one obowiązku rozliczenia VAT, jeśli towary nie są dopuszczone do obrotu na obszarze celnym UE.

Podatnikowi, który dokonał importu towarów i zapłacił podatek wynikający z decyzji