Interpretacje
Obywatel Ukrainy, przebywający w Polsce powyżej 183 dni z powodu wojny, nie jest uznawany za polskiego rezydenta podatkowego, jeżeli jego centrum interesów życiowych znajduje się na Ukrainie. Dochody nie są opodatkowane w Polsce, jeśli realizowane są poprzez placówkę na Ukrainie.
Spółka jest uprawniona do odliczenia meksykańskiego podatku IRC od polskiego CIT, zgodnie z metodą zaliczenia. W obliczeniach limitu odliczenia podatku zagranicznego dopuszczalne jest stosowanie klucza przychodowego do przypisania kosztów pośrednich. Podstaw prawna: art. 20 ust. 1 i art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, art. 23 Konwencji polsko-meksykańskiej.
Strata wynikająca ze sprzedaży nieruchomości zagranicznej, będącej inwestycją długoterminową, nie może być samodzielnie uznana za koszt uzyskania przychodu w Polsce; kalkulację przeprowadza się zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia, łącząc wszystkie krajowe i zagraniczne przychody oraz koszty.
Dochody uzyskane przez polskiego rezydenta z pracy najemnej wykonywanej za granicą mogą być opodatkowane zarówno w państwie ich uzyskania, jak i w Polsce, z zastosowaniem metody unikania podwójnego opodatkowania, przy czym kluczowe znaczenie ma miejsce faktycznego wykonywania pracy.
Dochody uzyskiwane przez polskiego rezydenta z działalności montażowej prowadzonej w różnych miejscach na terenie Niemiec, które są niezależne od siebie ekonomicznie i geograficznie, nie skutkują powstaniem zagranicznego zakładu zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE. Przychody z tej działalności podlegają w całości opodatkowaniu w Polsce.
Wykonywanie pracy za granicą nie przesądza o zmianie centrum interesów życiowych z Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce; ulga na powrót nie przysługuje bez zmiany rezydencji podatkowej na Polskę.
Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Spółka osiągająca przychody zagraniczne opodatkowane u źródła na Tajwanie jest uprawniona do procentowego odliczenia tego podatku od polskiego CIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów przeliczonych według polskiej stawki podatkowej, z zachowaniem kursu NBP z dnia poprzedzającego zapłatę podatku przez płatnika tajwańskiego.
W świetle Ustawy o CIT oraz ratyfikowanych umów międzynarodowych, podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku zapłaconego za granicą, pod warunkiem istnienia podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych z danym krajem, natomiast nieodliczona część podatku nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu.
Osoba posiadająca stałe miejsce zamieszkania w Polsce nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce od sprzedaży nieruchomości położonej na Białorusi, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a Białorusią.
Usługi zdalne świadczone przez polskiego rezydenta podatkowego, uzyskane w ramach zagranicznego samozatrudnienia, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce, bez możliwości zastosowania metody zaliczenia proporcjonalnego zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Przychody uzyskiwane z zagranicznych funduszy inwestycyjnych przez podatników przenoszących miejsce zamieszkania do Polski i niespełniających lokalnych kryteriów uznania za przychody krajowe są przychodami zagranicznymi opodatkowanymi preferencyjnym ryczałtem, o ile fundusze te działają w formie zagranicznych podmiotów transparentnych podatkowo.
Osoba fizyczna, która posiada "centrum interesów życiowych" w Holandii, nie podlega polskiemu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nawet gdyby przebywała w Polsce krótko. Dochody z działalności w Holandii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Dochody nierezydenta podatkowego uzyskane poza terytorium Polski, które są zwolnione z opodatkowania, nie wpływają na określenie stawki procentowej podlegającej ustaleniu w Polsce i nie powinny być ujmowane w formularzu PIT-36 w sekcji dochodów zagranicznych dla celów progresji podatkowej.
Nie podlegają opodatkowaniu w Polsce dochody z działalności usługowej wykonywanej za granicą przez osobę niemającą w Polsce nieograniczonego obowiązku podatkowego, nawet jeśli środki z tej działalności są przechowywane na rachunkach bankowych w Polsce.
Osoba fizyczna, posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz mieszkająca na stałe w Austrii, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2019-2024, jeżeli nie uzyskuje tam przychodów.
Podatnik, który przenosi rezydencję podatkową do Polski i spełnia warunki nieposiadania miejsca zamieszkania przez co najmniej pięć z sześciu lat poprzedzających, może na mocy art. 30j ustawy PIT wybrać opodatkowanie ryczałtem przychodów zagranicznych, pod warunkiem złożenia stosownego oświadczenia i realizacji określonych wydatków.
Podatnik, który przeniósł swoje główne interesy gospodarcze do Kazachstanu i posiada tam rezydencję podatkową, przy jednoczesnym utrzymaniu rodziny w Polsce, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Kazachstanem oraz Ustawy o PDOF.
Dla celu kalkulacji limitu odliczenia zagranicznego podatku u źródła, art. 20 ust. 1 ustawy o CIT wymagane jest uwzględnienie dochodu uzyskanego w obcym państwie, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodu. Kwota odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku obliczonego zgodnie z polskimi regulacjami, która proporcjonalnie przypada na dochód zagraniczny.
W przypadku osób, które przeprowadziły się z Polski do Norwegii i planują tam stale mieszkać oraz przebywają w Polsce krócej niż 183 dni w roku, ośrodek interesów życiowych oraz gospodarczych znajduje się w Norwegii; zatem osoby te nie są polskimi rezydentami podatkowymi, a ich obowiązek podatkowy względem Polski jest ograniczony.
Przychody uzyskane przez podatnika z dochodów zagranicznych po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem, pod warunkiem spełnienia wymaganych kryteriów określonych w art. 30j i 30k Ustawy o PIT, bez względu na moment nabycia aktywów generujących przychody.
Podatnik przebywający dłużej niż 183 dni w roku podatkowym poza granicami Polski, którego centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w kraju pobytu, podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, co oznacza opodatkowanie wyłącznie dochodów krajowych.