Zwrot rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów przejazdu prywatnym samochodem o napędzie wyłącznie elektrycznym, dokonywany pracownikowi w podróży służbowej oraz osobie niebędącej pracownikiem w związku z podróżą spełniającą warunki ustawowe, korzysta w całości ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT. Wobec braku regulacji stawek dla pojazdów elektrycznych limit kilometrówki

Diety oraz inne należności wypłacane pracownikowi z tytułu czasowego wyjazdu, na polecenie pracodawcy, do jego siedziby położonej poza określonym w umowie stałym miejscem pracy, korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, jeżeli wyjazd stanowi podróż służbową w rozumieniu art. 77^5 § 1 Kodeksu pracy, a świadczenia są ustalane zgodnie z przepisami o należnościach z tytułu podróży

Wykonywanie przez wspólnika będącego prezesem zarządu czynności operacyjnych w ramach stosunku powołania, za wynagrodzeniem ustalonym uchwałą zgromadzenia wspólników i podwyższonym z uwagi na rozszerzenie obowiązków, nie stanowi dla spółki nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Udokumentowane wydatki na podróże służbowe takiego prezesa są kosztami uzyskania przychodów

Świadczenie wypłacone pracownikowi na podstawie ugody sądowej, mimo określenia go jako odszkodowania, jeżeli stanowi równowartość niezwróconych diet i kosztów przejazdów należnych za podróże służbowe, podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o PIT, w granicach limitów ustawowych i wykonawczych, a nie zwolnieniu przewidzianemu w art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy.

Świadczenia finansowe wypłacane pracownikom jednostki budżetowej J w ramach unijnego programu nie stanowią przychodu z innych źródeł, lecz przychód ze stosunku pracy. Są jednak zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT jako środki z funduszy strukturalnych.

Wydatki pracownicze ponoszone przez pracowników, opłacane kartami służbowymi lub zwracane przez Spółkę, dokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki, gdy spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie są wyłączone przez art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Zwroty kosztów podróży wypłacane członkom zarządu spółki, w granicach ustawowych limitów i związane z działalnością operacyjną, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązki płatnika podatku po stronie spółki.

Wydatki związane z podróżami służbowymi Członków Zarządu spółki w zakresie diet, kilometrówki i ryczałtów za noclegi stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów spółki oraz zabezpieczeniem ich źródła i nie są wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1.

W świetle dyrektywy z art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT nagrody uzyskane przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w akcjach promocyjnych nie powodują obowiązku pełnienia funkcji płatnika przez Wnioskodawcę. Natomiast świadczenia przekazywane pracownikom w kontekście podróży służbowej wykraczające poza diety oraz koszty związane z podróżą stanowią przychód opodatkowany, a od ich wartości

Świadczenia finansowe przyznane opiekunom uczniów w formie grantu, obejmujące koszty podróży i zakwaterowania, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem że nie przekraczają określonych limitów. Nadwyżki ponad limity podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.

Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone na podróże służbowe członków zarządu i zleceniodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. mają związek z działalnością gospodarczą spółki, są właściwie udokumentowane oraz nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.