Kwota uzyskana z tytułu cesji wierzytelności jest przychodem podlegającym opodatkowaniu jako przychód z praw majątkowych i musi być wykazana w zeznaniu podatkowym, bez uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów związanych z pierwotnym zobowiązaniem kredytowym.

Przelewy wierzytelności dokonane przez Spółkę na rzecz A, które przenoszą ryzyko niewypłacalności oraz służą finansowaniu Spółki, stanowią usługi ściągania długów niekorzystające ze zwolnienia od VAT, jako że obejmują elementy przeniesienia ryzyka zgodnie z art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.

Wydatek poniesiony na nabycie roszczeń przez umowę cesji nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe uprawniającego do ulgi, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT; tylko bezpośrednie nabycie lokalu mieszkalnego kwalifikuje się do zwolnienia podatkowego.

Kwota należna z tytułu cesji wierzytelności jest przychodem w momencie dokonania cesji. Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu cesji obejmują jedynie wartość nominalną niespłaconego kapitału pożyczek, co wyklucza nominalną wartość wierzytelności z umów inwestycyjnych bez udokumentowanych wydatków.

Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Zgodnie z art. 116 ust. 6 i ust. 9a ustawy o VAT, nabywca produktów rolnych ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego o zryczałtowany zwrot podatku, o ile zapłata następuje na rachunek bankowy nowego posiadacza gospodarstwa rolnego, a potrącenie długów z tytułu zakupionych produktów zakwalifikowane jest jako dopuszczalne potrącenie.

Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).

Nabycie przez spółkę wierzytelności od osób fizycznych skutkuje obowiązkiem pełnienia przez spółkę roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wypłata wynikająca z cesji wierzytelności stanowi dla cedenta przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o PIT.

Transakcja nabycia wierzytelności podmiotu zagranicznego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT, gdy zakup następuje poniżej wartości nominalnej wierzytelności, odzwierciedlając ich rzeczywistą ekonomiczną wartość na moment sprzedaży, zgodnie z art. 8 ustawy o VAT.

Sprzedaż nieruchomości nabytej na podstawie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a koszty uzyskania takiego przychodu obejmują niespłacone wierzytelności, faktyczne nadwyżki oraz związane wydatki, o ile zostały odpowiednio udokumentowane.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.

Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.

Transakcja cesji wierzytelności, w ramach której cesjonariusz na własne ryzyko nabywa wierzytelności po cenie niższej od wartości nominalnej, nie stanowi świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, o ile różnica ta odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość cedowanych wierzytelności. Cedent ani cesjonariusz nie mają obowiązku podatkowego z tytułu VAT.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

Nabycie Wierzytelności Leasingowych przez podmiot niemiecki od polskiego podatnika VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu VAT w Polsce; transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT jako usługa w zakresie długów, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką jako związana z odzyskiwaniem długów.

Nabycie Wierzytelności Pożyczkowych przez "A" DE od "A" PL stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT jako import usług w Polsce, nie korzystającą ze zwolnienia VAT, a podstawę opodatkowania stanowi dyskonto.”

Sprzedaż wierzytelności przez Y na rzecz X, jako transakcja podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, jest wyłączona z zakresu czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o tym podatku.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Transakcje swapów ryzyka kredytowego (CDS) prowadzone przez podmiot są opodatkowaną działalnością w rozumieniu art. 5 ustawy o VAT, jednakże podlegają zwolnieniu od VAT jako usługi związane z instrumentami finansowymi, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT.