Umorzenie kredytu konsumpcyjnego, poprzez zwiększenie kwoty na cele konsumpcyjne, nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłaconych kwot oraz kosztów postępowania nie stanowi przysporzenia i nie podlega opodatkowaniu.
Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków w formie rat kapitałowo-odsetkowych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i jest podatkowo obojętny dla kredytobiorcy.
Umorzenie wierzytelności kredytu hipotecznego denominowanego we frankach szwajcarskich oraz wypłata dodatkowej kwoty nie skutkują powstaniem opodatkowanego przychodu u kredytobiorcy, jeśli dodatkowa kwota nie przekracza wartości nadpłaconych rat, a umorzenie kwalifikuje się do ulgi przewidzianej w rozporządzeniu o zaniechaniu poboru podatku od dochodów związanych z kredytem hipotecznym.
Kwota uzyskana od banku w wyniku unieważnienia umowy kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego. Zwolnienie podatkowe obejmuje również odsetki za opóźnienie z tytułu takich należności.
Zwrot nadpłaty kredytu ponad wypłacony kapitał, wynikający z ugody z bankiem, który nie stanowi trwałego przysporzenia majątkowego, nie jest przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego obejmuje wyłącznie tę część umorzonych wierzytelności, której środki przeznaczone były na zakup konkretnej nieruchomości mieszkaniowej, bez możliwości rozciągnięcia go na inne cele, takie jak spłata innych kredytów lub pokrycie kosztów niemieszkaniowych.
Zwrot świadczenia nienależnego i pozostałych należności z nieważnej umowy kredytowej oraz zwrot kosztów procesu nie podlegają opodatkowaniu PIT jako przychody, będąc restytucją, a naliczone odsetki ustawowe korzystają ze zwolnienia podatkowego.
Kwota umorzonego kredytu hipotecznego stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na mocy rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru podatku, natomiast zwrot dodatkowej kwoty jako nienależnie pobranej nie stanowi przychodu podatkowego.
Umorzenie wierzytelności z kredytu konsolidacyjnego, zastępującego kredyty mieszkaniowe, nie jest objęte zaniechaniem poboru podatku, gdy beneficjent nie był pierwotnym kredytobiorcą tychże kredytów.
Umorzenie kredytu refinansowego zaciągniętego na cele inne niż bezpośrednio związane z zakupem lokalu mieszkalnego nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, chyba że zadłużenie dotyczy kredytów faktycznie przeznaczonych na cele mieszkaniowe, określone w przepisach art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności kredytowych jest uzasadnione, gdy spełnione są przesłanki dotyczące kredytów hipotecznych zaciągniętych na cele mieszkaniowe, wynikające z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
Odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegających opodatkowaniu są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Opłata ostrożnościowa na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, uiszczona po uchyleniu art. 16 ust. 1 pkt 68 updop, może stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy została faktycznie poniesiona i pozostaje w związku z działalnością gospodarczą oraz zabezpieczeniem źródła przychodów.
Zwrot kwoty rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu nieważnej umowy kredytu hipotecznego nie stanowi dochodu podatkowego w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Kwota umorzenia zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego oraz zwrot nadpłaconych rat w ramach ugody bankowej nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zwrot ulgi odsetkowej nie jest wymagany, jeżeli umowa ugody nie przewiduje zwrotu odsetek uprzednio objętych ulgą.
Umorzenia kredytów oraz zwrot środków ujętych wcześniej jako koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej stanowią przychody podatkowe opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jako że są związane z działalnością gospodarczą wnioskodawcy.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, jako przychód z innych źródeł, podlega zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnia warunki rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nadpłat kredytowych jest neutralny podatkowo.
Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego mogą korzystać z zaniechania poboru podatku jedynie w części odpowiadającej pierwotnym celom mieszkaniowym. Kredyt refinansowy zastępujący kredyt konsolidacyjny jest objęty zaniechaniem jedynie w zakresie, jaki dotyczy pierwotnych głównych wydatków na cele mieszkaniowe.
Umorzenie przez bank wierzytelności związanych z kredytem mieszkaniowym, w zakresie kosztów ubezpieczeń innych niż wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Zwrot nadpłaconego kapitału nie jest przychodem podatnika i jest neutralny podatkowo.
Zwrot przez bank świadczeń nienależnie pobranych w ramach nieważnej umowy kredytu hipotecznego, dokonany na podstawie zawartej ugody, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie powoduje przysporzenia majątkowego.
Zwrot środków pieniężnych wpłaconych bankowi na poczet spłaty kredytu mieszkaniowego w ramach ugody nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż takie środki są zwrotem nienależnych wpłat, nieprowadzącym do wzrostu majątku, lecz nie mieści się w pojęciu zaniechania poboru podatku.
Kwota zwrócona w ramach ugody z bankiem, która stanowi zwrot wcześniej wpłaconych środków, nie jest przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega zwolnieniu podatkowemu określonemu w rozporządzeniu Ministra Finansów z 2022 r.
Zwrot kwoty umowy kapitałowo-odsetkowej na mocy ugody z bankiem, będący zwrotem wpłaconej do tej pory kwoty, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem, będąca zwrotem środków z tytułu nadmiernej spłaty kredytu hipotecznego z uwagi na klauzule abuzywne, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zatem nie podlega opodatkowaniu ani zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 3b.