Dochody uzyskane ze sprzedaży do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez prosumenta nie podlegają opodatkowaniu PIT, jeżeli energia była wytwarzana z odnawialnych źródeł energii i sprzedaż odbywa się za pośrednictwem uprawnionej Spółki.

Sprzedaż energii elektrycznej najemcom magazynów stanowi czynność opodatkowaną akcyzą, wymagającą zgłoszenia i deklaracji. Zużycie energii przez najemców biur, gdy jest integralną częścią czynszu, może być zwolnione z akcyzy, nie wymagając dodatkowych obowiązków ewidencyjnych.

Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do odliczenia podatku VAT związanego z inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych, jeśli te nie generują czynności opodatkowanych. Prawa do odliczenia nie nabywa się, gdy inwestycja nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej podlegającej VAT.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Prosument energii odnawialnej, wprowadzając energię elektryczną do sieci, ma obowiązek wystawić fakturę VAT najpóźniej z upływem terminu płatności, kwalifikując tę czynność jako odpłatną dostawę towarów na zasadach określonych w przepisach ustawy o VAT oraz ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Gmina, jako prosument energii odnawialnej, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, pod warunkiem stosowania odpowiedniego prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Wprowadzenie przez Gminę do sieci energetycznej nadwyżki energii rozliczanej w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej VAT, gdyż energia nie przechodzi na własność Przedsiębiorstwa energetycznego, a brak wynagrodzenia wyklucza istnienie odpłatnego charakteru czynności.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, wynikająca z systemu aukcyjnego OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, rozpoznawany w dacie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie ostatecznego rozliczenia, które nie podlega zmianom po zakończeniu okresu rozliczeniowego (saldo niemożliwe do rozliczenia z Saldem Ujemnym).

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie wynikające z różnicy cenowej w systemie aukcyjnym OZE stanowi koszt uzyskania przychodów dla wytwórcy energii, uznawany w momencie jego księgowego potwierdzenia po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, będące rozliczeniem wynikającym z aukcyjnego systemu wsparcia OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej podmiotu i winno być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie jego księgowania na podstawie wiarygodnego, finalnego potwierdzenia od podmiotu zarządzającego rozliczeniami.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, a jej rozpoznanie powinno nastąpić w momencie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodu w ramach CIT, a moment jego rozpoznania przypada na datę ujęcia w księgach na podstawie ostatecznych rozliczeń z operatorem rozliczeń po każdym zamkniętym 3-letnim okresie wsparcia.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznana jako koszt pośredni w momencie zakończenia okresu rozliczeniowego, gdy wartość Salda Dodatniego jest ostateczna i niezmienna.

Kwota Salda Dodatniego, wynikająca z systemu wsparcia OZE, stanowi koszt pośredni uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, ujmowany w momencie ostatecznego rozliczenia 3-letniego okresu, co pozwala na właściwe zabezpieczenie źródła przychodów.