Wydatki na operację i wizyty lekarskie nie są uznawane za koszty rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast wydatki na zabiegi rehabilitacyjne oraz leki mogą być odliczane, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Zakup samochodu dostosowanego dla osoby niepełnosprawnej, choćby częściowo dofinansowany z PFRON, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o PIT; odliczenie przysługuje jedynie za przystosowanie istniejącego pojazdu.

Poniesione przez podatnika wydatki na zakup samochodu przystosowanego do niepełnosprawności, mimo iż częściowo sfinansowane środkami własnymi, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne odliczalne w ramach ulgi, jeżeli były one częściowo dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.

Wydatki poniesione na wycisk i skan 3D oraz zabieg podania osocza PRP, a także planowane wydatki na korony zębowe, mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako niezbędne w indywidualnej rehabilitacji osoby niepełnosprawnej (art. 26 ust. 7a pkt 3 oraz 6b ustawy o PIT).

Odliczenie kosztów poniesionych na rehabilitację i usługi opiekuńcze w ramach ulgi rehabilitacyjnej wymaga pełnej dokumentacji finansowej i zgodności z ustawowymi przesłankami, a wydatki na opiekę pielęgniarską w domu opieki nie są odliczalne w ramach tej ulgi.

Wydatek na badania genetyczne nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatki na terapię komórkową mogą spełniać przesłanki ulgi, lecz brak uzyskiwania dochodów wyklucza skorzystanie z odliczenia.

Koszty indywidualnej psychoterapii dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, co jest zgodne z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania i nieskorzystania z innych źródeł finansowania.

Wydatki na terapię psychologiczną i zajęcia TUS stanowiące zabiegi rehabilitacyjne, oraz na półkolonie terapeutyczne mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Natomiast turnusy terapeutyczne nie spełniające wymogów organizacyjnych i czasowych, nie podlegają odliczeniu podmiotem art. 26 ust. 7a ustawy o PIT.

Koszty zakupu telewizora z funkcją audiodeskrypcji nie mogą być odliczone jako ulga rehabilitacyjna w podatku dochodowym, gdyż sprzęt nie spełnia warunków indywidualności i nie jest bezpośrednio niezbędny w rehabilitacji w świetle art. 26 ust. 7a ustawy o podatku PIT.

Podatnik, mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na zakup soczewek kontaktowych i preparatów do ich pielęgnacji oraz na odpłatność za zabiegi i terapie psychologiczne, jeżeli spełnione są określone w ustawie warunki formalne i dokumentacyjne.

Wydatki na leki spełniające definicję produktu leczniczego oraz na terapię psychologiczną stanowią podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej; natomiast suplementy diety i niekwalifikowane jako leki antykoncepcje hormonalne nie mogą być odliczane.

Wydatki na operację ortopedyczną, hospitalizację i diagnostykę medyczną nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należą do zamkniętego katalogu wydatków możliwych do odliczenia.

Wydatek na operację usunięcia zaćmy nie może być uznany za wydatek na zabieg rehabilitacyjny ani leczniczo-rehabilitacyjny w kontekście art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT, a zatem nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Podatnik nieposiadający własnych dochodów nie może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeśli rozlicza się wspólnie z małżonkiem, który osiągnął dochody. Ulga jest dostępna jedynie dla podatników, którzy uzyskali dochody, od których można dokonać odliczeń zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na badania diagnostyczne, takie jak badanie A, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie obejmuje wydatków na badania medyczne jako związane z rehabilitacją.

Osoba niepełnosprawna może odliczać od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, leki i transport medyczny, stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania poniesionych wydatków oraz ich zgodności z wykazem prawnym.

Wydatek poniesiony na zakup leków z wykazu produktów leczniczych oraz na usługi fizjoterapeutyczne stanowi podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast suplementy niekwalifikujące się jako leki według Prawa farmaceutycznego nie podlegają odliczeniu.

Wydatki poniesione na tlenoterapię hiperbaryczną przez osobę niepełnosprawną mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile zostaną odpowiednio udokumentowane, niezależnie od zaleceń lekarskich, i obejmują okres obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności.

Wydatek poniesiony na zabieg, ukierunkowany na eliminację bólu oraz przywrócenie sprawności fizycznej, będący elementem rehabilitacyjnym, spełnia kryteria do uznania za wydatek na zabieg leczniczo-rehabilitacyjny i może podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT.

Podatnik o orzeczonej niepełnosprawności, będący współwłaścicielem samochodu wraz z małżonkiem, może odliczyć od dochodu, do kwoty 2280 zł rocznie, wydatki na używanie samochodu nie sfinansowane z publicznych funduszy, po dniu wydania orzeczenia o niepełnosprawności, nawet jeśli data powstania niepełnosprawności nie jest ustalona.

Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.