Art. 89a ust. 4 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że zbycie przez wierzyciela wierzytelności objętej uprzednio ulgą na złe długi za cenę niższą od jej wartości nominalnej powoduje obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w części proporcjonalnej do kwoty faktycznie uzyskanej ze sprzedaży, w rozliczeniu za okres dokonania zbycia.

Obowiązek korekty odliczonego podatku naliczonego, powstający na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT wskutek nieuregulowania należności w terminie 90 dni, nie kreuje nowego obowiązku podatkowego ani nowego zobowiązania podatkowego, lecz wpływa na rozliczenie okresu, w którym upłynął wskazany termin. Korekta musi zostać wykazana wyłącznie w deklaracji za ten okres, a podatek z niej wynikający jest

W art. 18f ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT zwrot „dzień złożenia zeznania podatkowego” oznacza dzień faktycznego złożenia zeznania, także gdy nastąpiło ono po terminie ustawowym. Jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego tę datę dłużnik nie pozostaje już w postępowaniu upadłościowym ani w likwidacji, obowiązek korekty po stronie dłużnika powstaje, a jego nie wyłączają trudna sytuacja finansowa, brak

Ulga na złe długi, o której mowa w art. 26i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być uwzględniona przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej, gdyż katalog odliczeń przy jej ustalaniu wynikający z art. 30h ust. 2 ustawy jest zamknięty.

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczy tylko tej części nieuregulowanych zobowiązań, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a nie wydatków powiązanych z działalnością objętą zwolnieniem podatkowym.

Prawo do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności, po upływie trzech lat od końca roku wystawienia faktur, wygasa, niezależnie od utrudnień wynikających z postępowania upadłościowego dłużnika.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej korektą w formie ulgi na złe długi, podatnik jest obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego o uzyskaną kwotę ze zbycia, a nie wartość nominalną wierzytelności, co wynika z zasady proporcjonalności i neutralności VAT.

Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych może być obniżona o wartość części wierzytelności nieuregulowanej, gdy pomimo zastosowania mechanizmu podzielonej płatności metody tej nie zastosowano do całej należnej kwoty, zgodnie z art. 18f ust. 1 UoCIT.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Podatnik, który nie odliczył podatku VAT naliczonego na bieżąco z tytułu faktury i ureguluje należność po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia tego podatku w okresie faktycznej zapłaty, bez obowiązku dokonania korekty wcześniejszych rozliczeń.

Umowa o korzystanie z gruntu, kreująca zobowiązania podobne do dzierżawy, zawartą pomiędzy spółdzielnią a miastem, jest traktowana jako transakcja handlowa podlegająca obowiązkowi zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązania z niej wynikające, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Zwolnienie z długu przez wierzyciela, nie uzasadnia obowiązku do dokonania korekty podatku VAT należnego na podstawie art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, gdyż nie jest traktowane jako uregulowanie lub zbycie wierzytelności.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

Ulga na złe długi przysługuje, gdy płatność jest zablokowana przez sąd i nie stanowi ona uregulowania należności, co oznacza brak zaspokojenia wierzyciela.

Przekazanie przedmiotu zastawu rejestrowego w formie przejęcia przez wierzyciela, w przypadku niewykonania zobowiązania, spełnia definicję dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT wg art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Dopuszczalna jest korekta podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy w przypadku uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

W przypadku gdy podatnik zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie uzyskuje dalszych przychodów, ulga na złe długi nie może zostać zastosowana, gdyż przepisy wymagają istnienia przychodów podlegających zmniejszeniu.

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania oraz należnego podatku VAT powstaje w momencie uregulowania w całości lub w części należności głównej wynikającej z faktury, niezależnie od zawieszenia działalności gospodarczej. Wpłaty zaliczane na odsetki i koszty procesu nie powodują takiego obowiązku.

Prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej (pliku JPK_VAT) za okres, w którym zostały wypełnione wszystkie przesłanki uprawniające do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w zw. z art. 89b ust. 4 ustawy.

Czy Wnioskodawca ma prawo skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny wynikający z Faktur (na podstawie art. 89a ustawy o VAT)?

Ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”) prawo do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej zgodnie z art. 18 Ustawy CIT o wartość przychodów z tytułu Wierzytelności w zeznaniu za rok podatkowy 2022

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 18f ustawy o CIT w zawiązku z zawartym porozumieniem.

Ulga na złe długi. Uregulowanie w drodze kompensaty zobowiązania za nabyte materiały przed terminem 90 dni – licząc od terminu zapłaty określonego przez zleceniodawcę oraz wskazanego na fakturze dokumentującej nabycie materiału – a obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania o zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania do zapłaty.