Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152

Podatnik posiadający polskie obywatelstwo, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, uprzednio przez wymagany okres nie był polskim rezydentem i od powrotu podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót. Brak formalnego certyfikatu rezydencji zagranicznej nie wyklucza zwolnienia, jeżeli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych dokumentują

Podatnik przenoszący w 2026 r. miejsce zamieszkania do Polski jest uprawniony do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeżeli w trzech poprzednich latach kalendarzowych oraz do dnia poprzedzającego powrót nie miał miejsca zamieszkania w Polsce, a po powrocie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Samo posiadanie rachunków bankowych, wirtualnego adresu i dochodów kapitałowych

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł do Polski miejsce zamieszkania skutkujące nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, nie był uprzednio polskim rezydentem w wymaganym okresie oraz dokumentuje zagraniczną rezydencję także dowodami innymi niż formalny certyfikat rezydencji, może korzystać z ulgi na powrót. Zwolnienie obejmuje, w wybranych czterech kolejnych latach, zarówno przychody z działalności

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski i wykazał, że w wymaganym okresie poprzedzającym powrót nie posiadał polskiej rezydencji podatkowej, spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Może zatem objąć ulgą na powrót przychody ze stosunku pracy za lata 2023–2026, w granicach rocznego limitu 85 528 zł.

Podatnik, który po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski zastosował ulgę na powrót w roku powrotu, może w drodze korekty zeznania zrezygnować ze zwolnienia za ten rok i uiścić zaległy podatek z odsetkami; jeżeli faktycznie nie skorzysta z ulgi w tym roku, może wybrać rozpoczęcie czteroletniego okresu zwolnienia od początku roku następnego.

Podatnik, którego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zostało przeniesione do Polski przed uzyskaniem Karty Polaka, nie spełnia warunku z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o PIT, gdyż Karta Polaka musi być przyznana i ważna najpóźniej w momencie przeniesienia rezydencji podatkowej do Polski. Późniejsze jej uzyskanie nie uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót.

Podatnik posiadający Kartę Polaka, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki rezydencyjne z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może objąć ulgą na powrót przychody z działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem. Certyfikat rezydencji zagranicznej nie jest konieczny, jeżeli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych dokumentują inne wiarygodne dowody.

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, uzyskał tu nieograniczony obowiązek podatkowy, przez wymagany okres poprzedzający zmianę rezydencji mieszkał w państwie UE i dysponuje dowodami zagranicznej rezydencji podatkowej, jest uprawniony do ulgi na powrót, mimo braku polskiego obywatelstwa lub Karty Polaka. Może rozpocząć stosowanie zwolnienia od początku roku

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i od tej chwili podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli przez wymagany okres nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce, a zagraniczną rezydencję podatkową wykaże certyfikatem rezydencji lub innymi dopuszczalnymi dowodami. Krótkie pobyty oraz incydentalne dochody osiągane

Wnioskodawca, przenosząc miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł w latach 2026-2029.

Podatnik, który w 2021 r. wraz z małoletnim dzieckiem przybył do Polski, sprzedał uprzednio jedyne miejsce zamieszkania za granicą, zamieszkał u rodziny na czas budowy własnego domu i z Polski organizował swoje sprawy majątkowe, przenosi miejsce zamieszkania dla celów podatkowych już z dniem przyjazdu. Późniejsze zameldowanie i podjęcie zatrudnienia w Polsce nie odraczają tej zmiany, wobec czego ulga

Wnioskodawczyni, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia wymogi ustawy, może skorzystać z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, zwalniającej jej przychody do limitu 85 528 zł w czterech kolejno następujących latach.

Podatnik, mający miejsce zamieszkania w Danii w latach 2024-2026, podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jego centrum interesów znajdowało się poza Polską, co uprawnia go do skorzystania po powrocie do Polski z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który spełnia wymogi art. 21 ust. 1 pkt 152 i ust. 43 ustawy o PIT, w tym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniając dochody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe, po powrocie z zagranicy.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełniając określone warunki, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót w ramach art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, do wysokości wskazanego limitu przychodów.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Wnioskodawczyni, która przeniosła miejsce zamieszkania z Białorusi do Polski, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, mimo braku certyfikatu rezydencji podatkowej, przy posiadaniu innych dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową na Białorusi.

Podatnik, który w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. posiadał w Polsce centrum interesów życiowych z uwagi na obecność rodziny i powiązania gospodarcze, nie nabywa prawa do ulgi podatkowej na powrót po zakończeniu pobytu za granicą; ulga nie przysługuje, gdy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie zostało przeniesione do Polski w okresie deklarowanym.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba, która w 2021 roku przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów osiągniętych po przeniesieniu miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.