Art. 89a ust. 4 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że zbycie przez wierzyciela wierzytelności objętej uprzednio ulgą na złe długi za cenę niższą od jej wartości nominalnej powoduje obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w części proporcjonalnej do kwoty faktycznie uzyskanej ze sprzedaży, w rozliczeniu za okres dokonania zbycia.

Przychody i koszty z odpłatnego zbycia w ramach faktoringu wierzytelności własnych, powstałych nawet z działalności korzystającej ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT, nie są objęte tym zwolnieniem, gdyż faktoring stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze. Przychody te kwalifikuje się jako opodatkowane i uwzględnia w ogólnej kwocie przychodów przy proporcjonalnej alokacji

Przelewy wierzytelności dokonane przez Spółkę na rzecz A, które przenoszą ryzyko niewypłacalności oraz służą finansowaniu Spółki, stanowią usługi ściągania długów niekorzystające ze zwolnienia od VAT, jako że obejmują elementy przeniesienia ryzyka zgodnie z art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.

Zakup wierzytelności przez bank od kredytodawcy stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, lecz kwalifikuje się do zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, jako usługa w zakresie długów, nie stanowiąca faktoringu ani ściągania długów.

Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).

Wynagrodzenie (Purchase Fee) za świadczenie usług faktoringu nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej, co uprawnia do odliczenia VAT naliczonego.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Przelew wierzytelności na rzecz podmiotu zagranicznego w zamian za wynagrodzenie stanowi usługę finansową podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług, o ile zapewnia zbywcy środki pieniężne oraz przenosi ryzyko ich dochodzenia na nabywcę.

Otrzymana należność z tytułu sprzedaży wierzytelności w postaci zachowku stanowi przychód z praw majątkowych dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegający wykazaniu w PIT-36. Koszty uzyskania przychodów nie obejmują równowartości należnego zachowku, jeśli brak jest udokumentowanych wydatków związanych z jego nabyciem.

Transakcja sekurytyzacji, obejmująca przelew i administrowanie wierzytelnościami przez polski podmiot na rzecz irlandzkiego SPV, stanowi kompleksową usługę finansową, zwolnioną od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 UPTU. Zwrotne przeniesienie wierzytelności traktowane jest jako integralny element tej usługi.

Zwrotne przeniesienie wierzytelności w ramach sekurytyzacji, dokonane jako element usług podlegających opodatkowaniu VAT, wyłączone jest z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy PCC.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania o przychody ze zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej, co wynika z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.

Umowa cesji wierzytelności może podlegać podatkowi PCC, jeżeli przyjmuje postać umowy sprzedaży, jednak w razie zawarcia i wykonania hali outside terytorium RP, obowiązek podatkowy nie powstaje zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC.

Transakcje nabycia i zbycia wierzytelności przez bank, które są niewymagalne i nabywane w celu uzyskania z nich pożytków, nie podlegają opodatkowaniu VAT jako usługi ściągania długów lub faktoringu; korzystają one ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.

Skutków podatkowych sekurytyzacji.

W zakresie ustalenia: - czy sprzedaż Wierzytelności w wyniku Transakcji z Nabywcą skutkuje dla Spółki powstaniem przychodu podatkowego z tytułu takiej sprzedaży zaliczanego do przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, - w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać przychód ze sprzedaży Wierzytelności oraz koszt bezpośrednio związany z tym przychodem, - w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać

Opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa w świetle przepisów Ustawy o Ryczałcie.

Moment powstania obowiązku podatkowego przy przelewie wierzytelności oraz czy zmiana wierzytelności ze spornej na bezsporną wpływa na podstawę opodatkowania i konieczność dopłaty podatku.

Konsekwencje podatkowe przeniesienia ze Spółki na SPV własności Przedmiotów Zabezpieczenia w wykonaniu umów ustanawiających Zabezpieczenia

Czy w opisanych okolicznościach nabywanie Wierzytelności przez S. od X., dokonywane w ramach wsparcia finansowego udzielanego przez S. na rzecz X., będzie stanowić usługę w rozumieniu Ustawy o VAT, a jeśli tak, to czy S. będzie podatnikiem VAT podlegającym podatkowi VAT w Polsce z tytułu świadczonych usług, będąc zobowiązanym do odpowiedniego rozliczenia podatku VAT w Polsce? Czy nabywanie Wierzytelności

Czy Sekurytyzacja - w ramach której, w szczególności, następuje nabycie Wierzytelności przez Wnioskodawcę od Inicjatora - stanowi na gruncie ustawy o VAT kompleksową usługę świadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz Inicjatora, korzystającą ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT?

Przychody i koszty uzyskania przychodów w związku ze sprzedażą ZCP.

Przychód osiągnięty z tytułu dokonania cesji praw wynikających z umowy deweloperskiej i przedwstępnej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nie jest tożsamy z przychodem osiągniętym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części, udziałów w nieruchomości lub praw z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Skutki podatkowe na gruncie podatku VAT uczestnictwa w transakcji sekurytyzacji