Podatnik w okresie wykonywania pracy za granicą nie spełnił warunku zmiany rezydencji podatkowej, gdyż jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z nieregularnej współpracy z firmą zagraniczną, przy braku cech zorganizowania i ciągłości, kwalifikuje się jako przychody z innych źródeł, o ile nie przekroczono progów z Prawa przedsiębiorców, powodując obligatoryjne uznanie ich za działalność gospodarczą.

Osoba fizyczna, która w latach 2023-2025 posiadała centrum interesów życiowych i stałe miejsce zamieszkania na Ukrainie oraz uzyskiwała dochody z działalności na jej terytorium, nie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane z działalności na Ukrainie i Cyprze, bez zakładu w Polsce, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce według umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Wnioskodawca nie posiadał w 2024 r. miejsca zamieszkania w Polsce, wobec czego nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym kraju. Zbycie walut wirtualnych będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce, jeśli stanie się jej rezydentem podatkowym w dacie transakcji.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Stałe miejsce zamieszkania i ośrodek interesów życiowych na terytorium Polski, w połączeniu z działalnością gospodarczą prowadzoną w Czechach z użyciem takich samych środków, nie stanowi samodzielnie zagranicznego zakładu, chyba że spełnione są inne warunki trwałości i umiejscowienia placówki na mocy właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednorazowy, krótkotrwały pobyt w Polsce w związku z nieprzewidywaną hospitalizacją oraz zawarcie krótkiej umowy zlecenia nie stanowią przeszkody dla skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem, że całość rezydencji podatkowej i centrum interesów życiowych pozostawała poza Polską przez wymagany okres zgodnie z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.

Zmiana rezydencji podatkowej przez Wnioskodawcę skutkuje powstaniem obowiązku zapłaty podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, wobec utraty przez Polskę prawa do opodatkowania dochodów ze zbycia majątku osobistego położonego w Polsce.

Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum swoich interesów gospodarczych i osobistych na terytorium Polski, od tego momentu podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce oraz może skorzystać z ulgi na powrót przy spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

W przypadku kolizji między formalną siedzibą w Polsce a faktycznym miejscem zarządu w Niemczech, rezydencja podatkowa spółki rozstrzyga się na rzecz Niemiec, wykluczając nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 4 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna, która przeniosła stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych do innego państwa, podlega w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nawet jeśli formalne związki gospodarcze z Polską pozostają.

Podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przysługuje „ulga na powrót” zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wszystkich wymogów formalnych oraz kwoty wolnej od podatku 85,528 zł.

Zwolnienie podatkowe, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje wyłącznie podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r. Przeniesienie przed tą datą wyklucza prawo do ulgi na powrót.

Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochody wynikające z umorzenia kredytów dla osoby mającej miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu wyłącznie w kraju rezydencji na podstawie art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania; zatem polskie regulacje dotyczące ulg i zaniechania nie mają zastosowania.

Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., nie spełnia warunków do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej lub odpowiednich dokumentów za cały okres wymagany do ustalenia prawa do zwolnienia.

Zgodnie z przepisami o należnym podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, przy obliczaniu tegoż podatku uwzględnia się całkowitą wartość rynkową składników majątku, a nie jedynie przyrost wartości powstały podczas nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Przeniesienie przez podatnika centrum interesów życiowych do Polski we wrześniu 2021 roku wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót od 2022 roku, pomimo wcześniejszego związku gospodarczego z Białorusią i deklaracji podatkowych sugerujących rezydencję na Białorusi.

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do Polski przed dniem 1 stycznia 2022 r.

Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla celów ulgi na powrót, przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski, dokonane przed 31 grudnia 2021 r., nie daje podstaw do skorzystania z tej ulgi na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może skorzystać z ulgi podatkowej na powrót w odniesieniu do określonych przychodów, pod warunkiem spełnienia formalnych wymogów określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym, a ulga obejmuje maksymalnie kwotę 85 528 zł rocznie przez cztery następujące lata.