Wydatki ponoszone przez spółkę z tytułu podróży służbowych Członków Zarządu mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdy spełniają przesłanki celowości oraz związek z działalnością gospodarczą, bez podlegania wyłączeniom z art. 16 ust. 1 tejże ustawy.

Wypłacone zleceniobiorcom należności z tytułu rekompensaty za zwiększone koszty utrzymania podczas pracy poza granicami kraju, do wysokości 49 euro za dzień, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów i nie przekraczają ustawowych limitów.

Na zleceniobiorcach nie ciążą obowiązki podatkowe z tytułu świadczeń z tytułu podróży do Niemiec, jeśli świadczenia te mieściły się w limitach przewidzianych w przepisach. Świadczenia te, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, są zwolnione z opodatkowania.

Świadczenia finansowe z Francji dotyczące funkcji eksperta Komitetu B podlegają opodatkowaniu w Polsce jako przychód z innych źródeł, z wyjątkiem diet i zwrotu kosztów podróży, które korzystają ze zwolnienia podatkowego do określonych limitów. Nie mogą one być traktowane jako zwolnione z uwagi na obowiązki społeczne czy obywatelskie.

Zwrot kosztów podróży członkom Rady Nadzorczej stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, który może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu określonych limitów.

Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b PDOF ma zastosowanie do zwrotu kosztów podróży członków Rady Nadzorczej na posiedzenia, spełniających ustawowe kryteria, do limitu określonego w odpowiednim rozporządzeniu, wyłączając obowiązek pobierania zaliczek przez płatnika.

Zwroty kosztów poniesionych przez uczestników badań klinicznych za dojazdy, noclegi i wyżywienie stanowią przychód z innych źródeł. Mogą one korzystać ze zwolnienia podatkowego jedynie, gdy spełniają warunki art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące podróży osób niebędących pracownikami.

Za kwoty zwiększonych kosztów utrzymania przyznanych opiekunom za granicą, mieszczące się w określonych limitach, płatnik nie ma obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy; takie koszty stanowią podróż, a nie podróż służbową.

Wydatki ponoszone przez spółki na alkohol w ramach imprez integracyjnych stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu estońskim CIT. Pozostałe wydatki związane z imprezami integracyjnymi, wynagrodzeniami oraz wynajmem od wspólnika, przy spełnieniu warunków rynkowych, nie podlegają kategorii dochodów opodatkowanych ryczałtem w systemie estońskiego CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na prezenty dla kontrahentów oraz imprezy integracyjne nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą. Wydatki na alkohol podczas imprez integracyjnych oraz wynagrodzenia członków zarządu przekraczające limity mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski.

Diamenty i inne należności wypłacane z tytułu podróży osoby niebędącej pracownikiem, poniesione w celu osiągnięcia przychodów i niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów, mogą być zwolnione od opodatkowania w granicach określonych w przepisach dotyczących podróży służbowej (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PDOF).

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Na podatnika nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od kwot równoważnych 25% diet oraz ryczałtów na noclegi wypłacanych opiekunom pracującym na zlecenie za granicą, pod warunkiem że wypłaty te mieszczą się w granicach określonych limitów i podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.

Zwrot przez wspólnika wydatków prywatnych tego samego dnia zwalnia spółkę z rozpoznania dochodu jako ukrytego zysku. Przy braku faktury za noclegi, inne dowody księgowe mogą uzasadniać uznanie wydatku za biznesowy, nie stanowiący ukrytego zysku. Interpretacja zgodna z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

Na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w przypadku wypłat Opiekunom kwot będących równowartością 25% diet oraz ryczałtów za noclegi, przy założeniu, że te kwoty nie przekraczają limitów zwolnienia określonych w przepisach. Opodatkowaniu podlegają jedynie nadwyżki przekraczające te limity.

Przychody członków Rady Nadzorczej z tytułu zwrotu kosztów podróży do wysokości określonej przepisami nie są zobowiązane do zaliczek podatkowych PIT, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, pod warunkiem, że wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na parkingi i autostrady, ponoszone w ramach podróży służbowej przez użytkowników prywatnych samochodów na rzecz podatnika, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w zakresie przekraczającym ustalony limit kilometrówki, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 30 lit. a) Ustawy o CIT.

Świadczenia wypłacane zleceniobiorcom z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania oraz zwrot kosztów podróży realizowane zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy są zwolnione od podatku dochodowego, pod warunkiem nieprzekroczenia ustawowych limitów oraz gdy świadczenia te nie są zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, w ramach art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT.

Koszty ponoszone przez spółkę w związku z podróżami służbowymi pracowników fizycznych, wykonywane zgodnie z umową o pracę, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeśli nie są wyłączone w art. 16 i służą uzyskaniu przychodu oraz są odpowiednio udokumentowane.

Kwota zwrotu wydatków poniesionych na dojazdy pracownika podczas zagranicznej podróży służbowej, przewyższająca ustalone rozporządzeniem ryczałty, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia kryteriów zwolnienia określonych w ustawie.

Zwrot kosztów przejazdu prywatnymi pojazdami do celów służbowych, związany z wykonaniem obowiązków poza stałym miejscem pracy, stanowi przychód pracownika zgodnie z art. 11 i 12 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, jeżeli nie jest osiągany w ramach podróży służbowej.

Dodatek wypłacany zleceniobiorcom świadczącym usługi opieki na terytorium Niemiec jest zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile jego wysokość nie przekracza limitów przewidzianych w przepisach o dietach za podróże służbowe, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym.

Świadczenia w postaci zwrotu kosztów podróży i noclegów menedżera są zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, jeśli są konieczne do realizacji umowy menedżerskiej i nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.