Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.
Zwrot nadpłaconych środków wynikający z ugody z bankiem nie stanowi przychodu dla kredytobiorcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego. Zatem, brak jest podstaw do opodatkowania zwróconych kwot.
Kwota otrzymana na podstawie porozumienia kompensacyjnego z bankiem, wynikająca z potrącenia wzajemnych wierzytelności, stanowi świadczenie restytucyjne niewpływające na rzeczywisty przyrost majątku i nie podlega opodatkowaniu jako przychód podatkowy.
Zwroty nadpłaconych środków kapitałowo-odsetkowych z tytułu kredytu hipotecznego, wypłacone na podstawie ugody, nie stanowią przychodu podatkowego, a odsetki za opóźnienie, jakkolwiek stanowią przychód, są zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
Umorzenie zadłużenia kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, spełniającego kryteria z Rozporządzenia, podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego; zwrot nadpłaconych rat kredytowych oraz zwrot kosztów postępowania sądowego pozostają neutralne podatkowo.
Umorzona wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego na zakup i remont budynku mieszkalnego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego; część umorzona na zakup udziału w drodze dojazdowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.
Otrzymanie zwrotu środków przez kredytobiorcę na mocy ugody z bankiem nie stanowi przychodu w rozumieniu PIT, jeżeli środki te są zwrotem wcześniej poniesionych wydatków. Umorzone zadłużenie traktowane jest jako przychód, chyba że zastosowano zaniechanie poboru podatku na podstawie szczególnych przepisów dotyczących kredytów mieszkaniowych.
Zwrot środków z banku na skutek ugody związanej z kredytem mieszkaniowym, gdy suma zwrotów nie przewyższa pierwotnie wpłaconej kwoty, jest neutralny podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego PIT.
Umorzenie odsetek kredytowych w ramach ugody dotyczącej wadliwie skonstruowanego kredytu mieszkaniowego, przy spełnieniu określonych przesłanek, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego; natomiast zwrot kosztów procesu nie stanowi przychodu podatkowego, gdy równoważy poniesione wydatki.
Zwrot środków na podstawie ugody z tytułu nieważnej umowy kredytowej oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie prowadzą do definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika i są obojętne podatkowo.
Zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty wynikające z nieważnej umowy kredytowej, otrzymane na skutek ugody, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a odsetki za opóźnienie od tych kwot są zwolnione z opodatkowania.
Środki otrzymane przez podatnika w wyniku zawarcia ugody, obejmujące zwrot nadpłaty kredytowej oraz dodatkowe ustępstwo, nie stanowią przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, o ile nie powodują trwałego przyrostu majątkowego. Odsetki podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, a zwrot kosztów procesu nie jest opodatkowany.
Kwoty nadpłaty kredytu i dodatkowa, wypłacone na podstawie ugody z bankiem, jako zwrot poniesionych wydatków, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Odsetki od nadpłaty są przychodem, ale są zwolnione z opodatkowania. Zwroty kosztów procesu nie mają wpływu na wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot nadpłaconych kwot z tytułu kredytu frankowego, jak i zwrot kosztów postępowania, nie stanowi przychodu dla podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast połowa odsetek ustawowych za opóźnienie jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.
Zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego nie stanowi dla kredytobiorcy przychodu, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie mogą być kwalifikowane jako przychód podatkowy, z wyjątkiem sytuacji objęcia ich stosownym zwolnieniem podatkowym.
Zapłata przez bank kwoty 190.000,00 zł w ramach ugody, stanowiąca zwrot części rat kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego i nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Umorzona kwota kredytu hipotecznego, spełniająca przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru PIT, oraz zwrot nienależnie wpłaconych rat ani koszty procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT oraz są obojętne podatkowo.
Umorzenie kredytu konsolidacyjnego w części dotyczącej spłaty kredytu mieszkaniowego podlega zaniechaniu poboru podatku od dochodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń na podstawie rozporządzenia; inne umorzenia stanowią przychód podatkowy.
Zmienione zdarzenie prawne na skutek umowy ugody pozasądowej, polegające na umorzeniu kredytu hipotecznego oraz zwrocie kosztów procesu, spełnia kryteria pozwalające zastosować zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, a zwrot poniesionych kosztów nie stanowi przychodu. Interpretacja ta jest zgodna z art. 11 i 20 ustawy o PIT oraz rozporządzeniem z 11 marca 2022 r. Ministerstwa Finansów
Wypłaty z tytułu zwrotu kwot wynikających z ugody, które mają charakter restytucyjny, nie stanowią przychodu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a więc nie rodzą obowiązku podatkowego po stronie osób fizycznych.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe korzysta z zaniechania poboru podatku, podczas gdy zwrot kosztów procesowych i nadpłaconych rat kredytu są neutralne podatkowo. Pozostała część umorzonego kredytu, wydatkowana na cele konsumpcyjne, podlega opodatkowaniu.
Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.
Zwrot otrzymanej kwoty od banku oraz kosztów sądowych, będący zwrotem poniesionych wydatków, nie stanowi przychodu podatkowego. Jednakże otrzymanie zwrotu odsetek podstawowych do ulgi odsetkowej rodzi obowiązek korekty ulgi poprzez doliczenie wcześniejszych odliczeń do dochodu w roku zwrotu.
Zawarcie porozumienia z bankiem, skutkujące wzajemnym zwrotem świadczeń z nieważnej umowy kredytowej, nie prowadzi do uzyskania przychodu opodatkowanego PIT, jako że ma charakter zwrotny. Odsetki za nieterminową wypłatę takiego zwrotu podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, a zwrot kosztów procesu traktowany jest jako refundacja wydatków niepodlegających opodatkowaniu