Przychodem z najmu podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym są zarówno czynsz, jak i opłaty takie jak ubezpieczenie, monitoring, sprzątanie oraz utrzymanie parkingu, które służą zabezpieczeniu źródła przychodu, a nie są związane bezpośrednio z aktywnością najemców.

Koszty najmu lokali mieszkalnych oraz opłat za media, ponoszone przez spółkę, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółki na alkohol w ramach imprez integracyjnych stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu estońskim CIT. Pozostałe wydatki związane z imprezami integracyjnymi, wynagrodzeniami oraz wynajmem od wspólnika, przy spełnieniu warunków rynkowych, nie podlegają kategorii dochodów opodatkowanych ryczałtem w systemie estońskiego CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na prezenty dla kontrahentów oraz imprezy integracyjne nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą. Wydatki na alkohol podczas imprez integracyjnych oraz wynagrodzenia członków zarządu przekraczające limity mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski.

Odsprzedaż opłat eksploatacyjnych w formie mediów, jako niezależne świadczenia od usługi najmu, podlega wliczeniu do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Nieobjęcie ich tym limitem stanowi naruszenie przepisów art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należności z tytułu niezasądzonych opłat eksploatacyjnych lokalu użytkowego, objęte odpisem aktualizacyjnym, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli ich nieściągalność nie została skutecznie uprawdopodobniona zgodnie z wymogami prawnymi.

Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego stanowią przychód z praw majątkowych, a nie z najmu i dzierżawy, wobec czego podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej, a nie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Czynsz płacony za wynajem nieruchomości przez podmiot powiązany, ustalony na warunkach rynkowych, nie stanowi ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu ryczałtem, niezależnie od stopnia powiązań stron transakcji.

Przychody z dzierżawy znaków towarowych, przeniesionych do majątku prywatnego po zakończeniu działalności gospodarczej związanej z tymi znakami, kwalifikują się do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jako przychody z najmu bądź dzierżawy, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

W zryczałtowanym podatku dochodowym przychodem z najmu okazjonalnego jest wyłącznie czynsz najmu; wpłaty najemcy na media i opłaty administracyjne, gdy wynajmujący jest pośrednikiem, nie stanowią jego przysporzenia majątkowego i nie podlegają opodatkowaniu.

Wypłata wynagrodzenia za najem nieruchomości pomiędzy spółką a jej wspólnikami, ustalona w warunkach rynkowych, nie stanowi ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu jako taki dochód estońskim CIT.

Przychody z najmu nieruchomości, niebędącej częścią działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu na zasadach najmu prywatnego według stawek ryczałtu. Podstawą opodatkowania jest przychód określony jako suma wpływów czynszowych bez potrąceń związanych z zarządzaniem nieruchomością.

Zwrot przez dzierżawcę równowartości podatku od nieruchomości stanowi element kalkulacyjny świadczenia zasadniczego z tytułu umowy dzierżawy i powinien być wliczany do wartości sprzedaży, co wpływa na możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

Sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości, będąca dostawą towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie stanowi pierwszego zasiedlenia, a od zasiedlenia minął okres dłuższy niż dwa lata, jednakże podatnik zbywa majątek w kontekście swojej działalności gospodarczej.

Czynsz uzyskiwany z umowy dzierżawy znaków towarowych, niezwiązanej z działalnością gospodarczą, stanowi przychód z praw majątkowych, a nie z najmu i dzierżawy, i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 u.p.d.o.f.

Czynsz uzyskany z dzierżawy znaków towarowych, niebędącej częścią działalności gospodarczej, stanowi przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, a nie przychód z najmu i dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.

Czynsz uzyskany z dzierżawy znaków towarowych należy zaliczyć do przychodów z praw majątkowych, a nie do przychodów z najmu i dzierżawy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o PIT, co wynika z charakteru przedmiotu umowy dzierżawy jako prawa niemajątkowego.

Czynsz za wynajem nieruchomości płacony przez spółkę od podmiotu powiązanego nie stanowi ukrytego zysku ani wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, pod warunkiem że transakcja ta obiektywnie odpowiada wartości rynkowej.

Czynsz za najem nieruchomości przez spółkę estońską, zawarty na rynkowych zasadach, nie stanowi ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w myśl art. 28m ustawy o CIT, nie podlegając opodatkowaniu ryczałtem.

Brak obowiązku rozpoznania dochodu z tytułu ukrytego zysku w przypadku czynszu za korzystanie z nieruchomości.

Moment powstania obowiązku podatkowego i obowiązek wystawienia faktury w związku z bezumownym korzystaniem z przedmiotu dzierżawy.

Moment ujęcia w kosztach uzyskania przychodu zasądzonych wyrokiem opłat z tytułu zaległego czynszu i odsetek.

Ustalenie czy zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne powinien być obliczany i odprowadzany od czynszu określonego w umowie bez kwot zaliczek na poczet opłat eksploatacyjnych określonych w zdarzeniu przyszłym.