Zwrot środków z ugody z bankiem, w części przekraczającej spłacony kapitał kredytu, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu, gdyż jest definitywnym przyrostem majątkowym.

Banki hipoteczne, jako część kategorii banków krajowych, podlegają stosowaniu podwyższonych stawek CIT określonych w nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż spełniają kryteria określone w definicjach Prawa bankowego oraz są regulowane przez te same przepisy.

Zawarcie ugody kompleksowo regulującej roszczenia wynikłe z umowy kredytowej poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy, gdyż nie następuje bezzwrotne przysporzenie majątkowe.

Umorzenie części kredytu hipotecznego na zakup dwóch formalnie oddzielonych lokali mieszkalnych stanowiących funkcjonalnie jedną całość nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego, gdyż nie spełnia przesłanki jednej inwestycji mieszkaniowej obejmującej jeden lokal mieszkalny.

Zwrot świadczenia pierwotnie spełnionego na podstawie nieważnej umowy kredytowej oraz zrzeczenie się roszczeń przez bank, nie jest przychodem podlegającym opodatkowaniu. Jednakże, odsetki ustawowe za opóźnienie są przychodem, lecz potencjalnie zwolnionym z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Kwoty wypłacone przez bank na mocy ugody dotyczącej kredytu waloryzowanego CHF, nawet jako świadczenia restytucyjne, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile dotyczą zwrotu uprzednio spłaconych kwot i kosztów procesu. Odsetki za opóźnienie są zwolnione od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Kwota otrzymana w wyniku ugody mediacyjnej z Bankiem, jako zwrot kwoty nadpłaconej w ramach kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie prowadzi do przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.

Umorzona kwota wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego przed 15.01.2015 r. na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, zabezpieczonego hipotecznie, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów wykonawczych, jeżeli nie dokonano wcześniejszego zaniechania poboru podatku dla podobnego umorzenia.

Umorzenie kredytu konsumpcyjnego, poprzez zwiększenie kwoty na cele konsumpcyjne, nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłaconych kwot oraz kosztów postępowania nie stanowi przysporzenia i nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków w formie rat kapitałowo-odsetkowych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i jest podatkowo obojętny dla kredytobiorcy.

Umorzenie wierzytelności kredytu hipotecznego denominowanego we frankach szwajcarskich oraz wypłata dodatkowej kwoty nie skutkują powstaniem opodatkowanego przychodu u kredytobiorcy, jeśli dodatkowa kwota nie przekracza wartości nadpłaconych rat, a umorzenie kwalifikuje się do ulgi przewidzianej w rozporządzeniu o zaniechaniu poboru podatku od dochodów związanych z kredytem hipotecznym.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego obejmuje wyłącznie tę część umorzonych wierzytelności, której środki przeznaczone były na zakup konkretnej nieruchomości mieszkaniowej, bez możliwości rozciągnięcia go na inne cele, takie jak spłata innych kredytów lub pokrycie kosztów niemieszkaniowych.

Zwrot świadczenia nienależnego i pozostałych należności z nieważnej umowy kredytowej oraz zwrot kosztów procesu nie podlegają opodatkowaniu PIT jako przychody, będąc restytucją, a naliczone odsetki ustawowe korzystają ze zwolnienia podatkowego.

Kwota umorzonego kredytu hipotecznego stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na mocy rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru podatku, natomiast zwrot dodatkowej kwoty jako nienależnie pobranej nie stanowi przychodu podatkowego.

Umorzenie wierzytelności z kredytu konsolidacyjnego, zastępującego kredyty mieszkaniowe, nie jest objęte zaniechaniem poboru podatku, gdy beneficjent nie był pierwotnym kredytobiorcą tychże kredytów.

Umorzenie kredytu refinansowego zaciągniętego na cele inne niż bezpośrednio związane z zakupem lokalu mieszkalnego nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, chyba że zadłużenie dotyczy kredytów faktycznie przeznaczonych na cele mieszkaniowe, określone w przepisach art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności kredytowych jest uzasadnione, gdy spełnione są przesłanki dotyczące kredytów hipotecznych zaciągniętych na cele mieszkaniowe, wynikające z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegających opodatkowaniu są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kwoty rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu nieważnej umowy kredytu hipotecznego nie stanowi dochodu podatkowego w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwota umorzenia zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego oraz zwrot nadpłaconych rat w ramach ugody bankowej nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zwrot ulgi odsetkowej nie jest wymagany, jeżeli umowa ugody nie przewiduje zwrotu odsetek uprzednio objętych ulgą.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, jako przychód z innych źródeł, podlega zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnia warunki rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nadpłat kredytowych jest neutralny podatkowo.

Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego mogą korzystać z zaniechania poboru podatku jedynie w części odpowiadającej pierwotnym celom mieszkaniowym. Kredyt refinansowy zastępujący kredyt konsolidacyjny jest objęty zaniechaniem jedynie w zakresie, jaki dotyczy pierwotnych głównych wydatków na cele mieszkaniowe.

Umorzenie przez bank wierzytelności związanych z kredytem mieszkaniowym, w zakresie kosztów ubezpieczeń innych niż wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Zwrot nadpłaconego kapitału nie jest przychodem podatnika i jest neutralny podatkowo.

Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem, będąca zwrotem środków z tytułu nadmiernej spłaty kredytu hipotecznego z uwagi na klauzule abuzywne, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zatem nie podlega opodatkowaniu ani zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 3b.