Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).

W sytuacji, gdy przystępujący do długu spłaci pozostałą część zadłużenia, a bank dokona umorzenia odsetek, nie ciąży na banku obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, gdyż takie zwolnienie nie generuje przysporzenia majątkowego dla przystępującego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.

Wstąpienie w prawa wierzycieli Spółek Operacyjnych w ramach subrogacji zgodnie z art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy VAT, którego podstawą opodatkowania jest wyłącznie uzgodnione wynagrodzenie, bez wartości spłaconych wierzytelności.

Przepisy krajowe statuujące trzyletni termin od wystawienia faktury jako warunek dokonania korekty podatku VAT należnego w ramach ulgi na złe długi nie są niezgodne z dyrektywą 2006/112/WE, a niewykonanie tej korekty w przewidzianym terminie uniemożliwia dokonanie późniejszej korekty, mimo istniejącej restrukturyzacji dłużnika.

Dłużnik będący jednostką samorządu terytorialnego, której dochody podlegają zwolnieniu podatkowemu, nie spełnia warunku opodatkowania transakcji, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi na złe długi przez wierzyciela, zgodnie z art. 18f ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.

Podatnik prowadzący działalność i zarejestrowany jako czynny podatnik VAT ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy wierzytelności nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od terminu płatności. Korekta możliwa jest pod warunkiem, że podatnik spełnia ustawowe wymogi, w tym brak zbycia wierzytelności i fakt, że korekta dotyczy

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

Wpłata w mechanizmie podzielonej płatności, obejmująca wyłącznie kwotę VAT, nie narusza prawa wierzyciela do skorzystania z ulgi na złe długi. Podatnik może skorygować podatek należny przypadający na część nieuregulowanej wierzytelności, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 89a ustawy o VAT.

Nieuiszczona na dzień zakończenia likwidacji wartość długu nie stanowi przychodu podatkowego, o ile nie zaistniało faktyczne przysporzenie majątkowe wskutek umorzenia bądź zwolnienia z długu.

Wartość niespłaconego długu Spółki, nieprzejętego przez nią na dzień likwidacji i wykreślenia, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie braku faktycznego przysporzenia majątkowego dla Spółki.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Konfuzja wierzytelności i zobowiązań w wyniku likwidacji spółki powoduje powstanie po stronie wspólnika przychodu z udziału w zyskach osób prawnych, podlegającego opodatkowaniu, co wynika z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT. Wartość majątku likwidacyjnego przekraczająca koszt nabycia udziałów stanowi podstawę do opodatkowania.

Darowizna środków pieniężnych przekazana bezpośrednio na rachunek wierzyciela obdarowanego nie spełnia warunków zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, ponieważ nie dokumentuje przekazania na rachunek płatniczy obdarowanego, zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zwolnienie z długu, zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego, przez EB i FB wobec CB i DB skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, który podlega opodatkowaniu PIT jako przychód z innych źródeł na mocy art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, niezależnie od rzekomego ekwiwalentu w postaci cofnięcia pozwu o zachowek.

Dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, środki pieniężne muszą być przekazane na rachunek bankowy nabywcy. Przelewy na konta wierzycieli obdarowanego nie spełniają warunków tego zwolnienia.

Zapłata przez spółkę polską A, działającą w ramach subrogacji na rzecz cypryjskiej spółki B, kwoty obejmującej sumę kapitału i naliczonych odsetek z tytułu pożyczki, nie powoduje obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła, gdyż zachowana jest ciągłość stosunku zobowiązaniowego, a zobowiązanie pożyczkowe dłużnika pozostaje niespełnione.

Ulga na złe długi przysługuje, gdy płatność jest zablokowana przez sąd i nie stanowi ona uregulowania należności, co oznacza brak zaspokojenia wierzyciela.

Połączenie przez przejęcie spółek nie spowoduje powstania podatkowego przychodu, jeśli wartość rynkowa majątku odpowiada wartości emisyjnej przydzielonych udziałów, a umorzenie wierzytelności nie stanowi umorzenia długów, lecz efekt konfuzji, bez skutków podatkowych w rozumieniu ustawy o CIT.

Podatnik ma prawo do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego za wierzytelności nieuregulowane w terminie i których umorzenie nie stanowi spłaty, na podstawie art. 89a ustawy o VAT, pod warunkiem spełnienia określonych warunków formalnych związanych z tzw. ulgą na złe długi.

Subrogacja wierzytelności dokonana zgodnie z art. 518 § 1 pkt 3 K.c. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jako że nie jest objęta zamkniętym katalogiem umów podlegających opodatkowaniu według ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wierzyciel ma prawo do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie ulgi na złe długi, jeśli nie może rozporządzać środkami objętymi zabezpieczeniem karnym, mimo formalnej płatności przez dłużnika. Nieściągalność wierzytelności uznana jest za uprawdopodobnioną w przypadku braku faktycznego otrzymania zapłaty.