Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Wydatki poniesione na modernizację drogi gminnej nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych jako koszt ich wytworzenia, mimo to niezależnie od tego są kosztem uzyskania przychodów na zasadach ogólnych i podlegają rozpoznaniu w kosztach w momencie ich definitywnego poniesienia oraz przekazania drogi gminnej do Gminy.

W wydanej interpretacji organ podatkowy potwierdza, iż korekta wartości początkowej środków trwałych oraz zwiększenie odpisów amortyzacyjnych są uzasadnione w przypadku poniesienia definitywnego i uzasadnionego ekonomicznie wydatku, takiego jak wynagrodzenie dodatkowe za ponadumowne roboty budowlane, ustalając, że korekta ta powinna być dokonana w okresie ugody.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

W przypadku częściowo odpłatnego nabycia środków trwałych, wartość początkowa musi uwzględniać zarówno cenę nabycia, jak i różnicę między wartością rynkową a poniesioną odpłatnością, co kreuje obowiązek rozpoznania przychodu z częściowo nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 5a CIT.

Koszty ubezpieczenia inwestycji ponoszone przez wnioskodawcę do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, zwiększają wartość początkową środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co skutkuje ich rozliczeniem poprzez odpisy amortyzacyjne.

Wartość budynku po pracach rozbiórkowych oraz związane z nimi koszty mogą stanowić koszt uzyskania przychodu lub część wartości początkowej nowej inwestycji, zależnie od jej przeznaczenia jako środka trwałego lub towaru, zgodnie z art. 15 i art. 16 UPDOP.

Opłaty przyłączeniowe są kosztami pośrednimi, niepodlegającymi wliczeniu do wartości początkowej środka trwałego, zaś czynsz dzierżawny może podnieść wartość początkową środka trwałego w ramach procesu inwestycyjnego farmy fotowoltaicznej.

Koszty poniesione na media i paliwo w związku z rozruchem technologicznym przed przekazaniem środka trwałego do używania wchodzą w skład wartości początkowej środka trwałego, nawet jeśli ciepło wygenerowane w trakcie rozruchu zostało sprzedane.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Nakłady poniesione na wdrożenie systemu SAP S/4HANA stanowią wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji podatkowej, a każdy roll-out systemu jest odrębną amortyzowaną WNiP zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na odtworzenie infrastruktury technicznej przy przebudowie budynków, o ile nie powodują ulepszenia środków trwałych, należy traktować jako koszty pośrednie inwestycji, nie podlegające bezpośredniemu rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne na budynki.

W interpretacji indywidualnej organ podatkowy stwierdził, że rozliczanie instrumentów IRS oraz różnic kursowych powinno być traktowane oddzielnie od standardowych umów kredytowych, zaś FX Forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli nie są związane z finansowaniem zewnętrznym.

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Zakup dodatkowego kompletu kół do leasingowanego samochodu po jego przekazaniu użytkownikowi nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego w rozumieniu art. 16g ustawy o CIT, gdyż wydatki ponoszone po dniu oddania środka do używania są traktowane jako koszty eksploatacyjne.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Na wartość początkową środków trwałych składają się wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem obiektu. Elementy takie jak zagospodarowanie terenów zielonych czy nietrwałe wykończenia nie mogą być uwzględniane w jej ustalaniu. Koszty te można uznać za podatkowe koszty pośrednie zgodnie z ustawą o CIT.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia inne wymogi formalne i materialne, nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia związanych z nią wydatków do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają kryteria formalne i materialne oraz potwierdzają rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych według art. 106ga ustawy o VAT.