Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Zakup dodatkowego kompletu kół do leasingowanego samochodu po jego przekazaniu użytkownikowi nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego w rozumieniu art. 16g ustawy o CIT, gdyż wydatki ponoszone po dniu oddania środka do używania są traktowane jako koszty eksploatacyjne.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Na wartość początkową środków trwałych składają się wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem obiektu. Elementy takie jak zagospodarowanie terenów zielonych czy nietrwałe wykończenia nie mogą być uwzględniane w jej ustalaniu. Koszty te można uznać za podatkowe koszty pośrednie zgodnie z ustawą o CIT.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia inne wymogi formalne i materialne, nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia związanych z nią wydatków do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają kryteria formalne i materialne oraz potwierdzają rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych według art. 106ga ustawy o VAT.

Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur nie stanowi bariery dla zaliczenia związanych z nimi wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Opłata legalizacyjna za samowolę budowlaną, niezależnie od jej związku z działalnością gospodarczą podatnika, jest sankcją administracyjną i zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o CIT nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Opłaty przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej ponoszone w związku z budową farmy wiatrowej nie mogą być wliczane do wartości początkowej środków trwałych ze względu na ich charakter, lecz powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.

Maszyny spełniają definicję robotów przemysłowych z art. 38eb ust. 3 CIT, lecz ulga na robotyzację dotyczy odpisów w latach 2022-2026, nie obejmując dalszego okresu.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.

Oddział Spółki stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Jego zbycie nabywcy wymaga ustalenia wartości początkowej nabytych składników, zgodnie z art. 16g ust. 10 ustawy o CIT, przez odniesienie do ich wartości rynkowej bez uwzględniania danych historycznych i czynników indywidualnych.

Wartość początkową środków trwałych stanowi cena ich nabycia, powiększona o koszty związane bezpośrednio z nabyciem, natomiast nieamortyzowana wartość likwidowanych środków trwałych może stanowić koszt podatkowy, jeśli ich likwidacja nie jest wynikiem zmiany działalności.

Wydatki poniesione przed oddaniem środka trwałego do użytku, mające na celu jego przystosowanie do funkcjonowania, podwyższają wartość początkową tego środka i powinny być rozliczane jako odpisy amortyzacyjne, a nie jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodów.

Zespół składników majątkowych Działu Nieruchomości, wniesiony w formie aportu do spółki przejmującej, spełnia przesłanki zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP) w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, skutkując neutralnością podatkową transakcji dla spółki przejmującej oraz obowiązkiem kontynuacji wartości podatkowej przejętych składników.