Działalność badawczo-rozwojowa Spółki polegająca na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, co uprawnia do stosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 24d ustawy o CIT.
Koszty usług prawnych związanych z nabyciem prawa użytkowania wieczystego stanowią koszty pośrednie, niepowiększające wartości początkowej tego prawa, rozliczane w dacie ich poniesienia jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami.
Świadczenie przez Wnioskodawcę usług doradztwa administracyjnego i pośrednictwa na rzecz ZASI podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT.
Działalność Spółki obejmująca projektowanie i wytwarzanie towarów stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uprawniając do ulgi B+R, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów i usług doradczych kwalifikują się do odliczenia jako koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 2 tej ustawy.
Usługa polegająca na przygotowaniu dokumentu strategicznego dla gminy jest usługą doradczą w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, co wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa obywatelskiego na rzecz powiatu, nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej podlegającej podatkowi VAT, lecz działalność wykonywaną osobiście. Dokumentacja wynagrodzenia powinna odbywać się poprzez noty księgowe, a nie faktury VAT.
Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.
Wynagrodzenie 'carried interest' otrzymywane przez podatnika z tytułu świadczenia usług doradczych na rzecz X. AG należy klasyfikować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie zysków kapitałowych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
Wynagrodzenie wypłacone doradcom za usługi doradcze w procesie pozyskania inwestora, uzależnione od skutku transakcji, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania oraz braku zwrotu tych kosztów.
Dochody uzyskane z działalności gospodarczej w ramach umowy B2B z wykonawcą kontraktowym USA są zwolnione od podatku dochodowego, gdy Wnioskodawca pełni rolę podwykonawcy, świadcząc usługi na rzecz sił zbrojnych USA, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% może być stosowana do przychodów ze świadczenia usług Incident Managera oraz usług Project Managera, o ile usługi te są klasyfikowane w ramach grupowań PKWiU nieobjętych wyłączeniami wymuszającymi zastosowanie wyższych stawek ryczałtowych związanych z doradztwem.
Koszty uzyskania przychodu obejmują wydatki poniesione na wynagrodzenie doradców i usługi doradcze związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów Spółki, nie obejmują natomiast tych związanych z pośrednią sprzedażą wynikającą z działań jej wspólnika.
Wydatki na doradców transakcyjnego i prawnego oraz na usługi VDD i VDR mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli są ponoszone na transakcje bezpośrednio dotyczące spółki. Nie można jednak uznać za takie koszty wydatków związanych z transakcjami pośrednimi dokonywanymi na poziomie wspólnika, ponieważ brak jest związku z przychodami spółki.
Wydatki na wynagrodzenia dla Doradców oraz usługi związane z pozyskaniem inwestora mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, tj. mają racjonalny związek z działalnością podatnika i jego przychodami.
Wydatki na wynagrodzenia doradców transakcyjnych, prawnych oraz usługi VDD, jeśli są racjonalnie poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów lub jego rozwoju, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.
Koszty doradztwa transakcyjnego i prawnego związane z uzyskaniem inwestora, spełniające kryteria art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wydatki te winny być ekonomicznie uzasadnione, racjonalne oraz właściwie udokumentowane.
Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego za zarządzanie aktywami na rachunku inwestycyjnym może stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie podzielone względem przychodów z różnych źródeł, o ile warunkiem jest brak bezpośredniego przypisania kosztu do określonej kategorii przychodów.
Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia aktywów kapitałowych na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy PIT, rozliczany proporcjonalnie do wszystkich przychodów osiągniętych na rachunku zagranicznym, z datą poniesienia jako datą uznania kosztów.
Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w proporcji odpowiadającej stosunkowi przychodów z art. 30b Ustawy PIT do sumy przychodów na rachunku. Wynagrodzenie to jest potrącalne w dacie jego poniesienia, lecz nie jest kosztem bezpośrednim uzyskania przychodów.
Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami przez doradcę stanowi pośrednie koszty uzyskania przychodów dla celów art. 30b ustawy o PIT, rozliczane proporcjonalnie w stosunku przychodów do ogólnej kwoty przychodów na rachunku inwestycyjnym.
Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.
Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.
Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.
Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.