Czynności wykonywane na podstawie umowy zlecenia, które spełniają warunki art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, nie są uznawane za samodzielnie prowadzone działalności gospodarcze, tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

Zasadą jest, że wynagrodzenie studentów wykonujących umowy zlecenia z tytułu czynności na rzecz spółki, może być uwzględnione przy ustalaniu spełnienia warunku zatrudnienia wymaganego do wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, gdyż art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o CIT nie przewiduje ich wyłączenia z tej kategorii.

Nienależnie otrzymane wynagrodzenie stanowi przychód w momencie jego otrzymania i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych; jego zwrot umożliwia odzyskanie podatku poprzez odliczenie od dochodu w roku zwrotu, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT.

Dochody uzyskane przez osobę fizyczną, będącą podwykonawcą, świadczącą usługi na rzecz Sił Zbrojnych USA, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46c ustawy o PIT, jeśli umowy te są realizowane na rzecz amerykańskich sił zbrojnych.

Przychody z umów zlecenia, wykonywanych przez polskich rezydentów podatkowych, podlegają opodatkowaniu jedynie w Polsce, niezależnie od ich pobytu w Niemczech przez okres przekraczający 183 dni rocznie, z uwagi na brak stałej placówki w Niemczech przez zleceniobiorców.

Działalność polegająca na projektowaniu i produkcji prototypów, prowadzona w sposób opisany przez Wnioskodawcę, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT, co uprawnia do skorzystania z ulgi B+R. Koszty ponoszone w związku z tą działalnością kwalifikują się jako koszty kwalifikowane według art. 18d ust. 2 CIT.

Działalność Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców powiązane z realizacją tej działalności mogą być zaliczone jako koszty kwalifikowane na mocy art. 18d ust. 2 powołanej ustawy.

Dochody uzyskane z działalności zarobkowej na statkach, wykonywanej osobiście, przez polskiego rezydenta podatkowego, podlegają opodatkowaniu w Polsce, jeżeli w krajach wykonania pracy brak stałej placówki oraz niespełnione są kryteria umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczące długości pobytu.

Wpłaty do PPK, finansowane przez pracodawcę w związku z umowami zlecenia, stanowią koszt uzyskania przychodów w miesiącu, w którym przypada termin wypłaty wynagrodzenia, jeśli są dokonane w terminie określonym w ustawie o PPK.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz osób zatrudnionych na umowy cywilnoprawne, które bezpośrednio uczestniczą w działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT i mogą być odliczane od podstawy opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane żonie wspólnika, ustalone rynkowo i wynikające z rzeczywistego świadczenia pracy, uwzględnia się w limitach zatrudnienia dla estońskiego CIT oraz nie jest uznawane za ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, pod warunkiem, że nie przekracza pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Działalność Spółki związana z budową Prototypu spełnia przesłanki prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, lecz ujmowanie kosztów prac badawczo-rozwojowych musi być jednolite dla celów podatkowych, a zastosowanie ulg na B+R wymaga spełnienia warunku jednolitego ich rozliczenia.

Działalność polegająca na budowie prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże koszty tego projektu nie stanowią kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R, gdyż zastosowano niewłaściwe zasady rozliczania podatkowego w ramach jednego projektu.

Działalność polegająca na budowie prototypów maszyn i urządzeń może być uznana za działalność badawczo-rozwojową kwalifikującą do ulgi B+R, jeśli jest podejmowana systematycznie, w sposób twórczy, jednakże różne metody księgowe stosowane do rozliczenia kosztów uniemożliwiają pełne skorzystanie z ulgi na jednym projekcie.

Działalność Spółki w zakresie budowy prototypu jest działalnością badawczo-rozwojową, jednakże koszty kwalifikowane muszą być jednolicie ujęte w kosztach uzyskania przychodów; ich różne ujmowanie w jednym projekcie uniemożliwia skorzystanie z ulgi B+R.

Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.

Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże niektóre wydatki związane z tą działalnością nie spełniają warunków do uznania ich za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R ze względu na niewłaściwe zastosowanie różnych metod zaliczenia kosztów uzyskania przychodów.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia prototypów spełnia warunki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby uznać koszty z nią związane za kwalifikowane, konieczne jest jednolite traktowanie tych kosztów w ramach metody jednej zrozumiale wybranej na podstawie art. 15 ust. 4a CIT.

Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.

Działalność polegająca na budowie Prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże odliczenie wydatków poniesionych na tę działalność w ramach ulgi B+R wymaga jednolitego uznania tych kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT, bez kombinacji różnych metod księgowych.