Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje wyłącznie na wydatki poniesione przez osobę niepełnosprawną na jej pobyt oraz transport, z wyłączeniem kosztów ponoszonych na pobyt i przejazd członków rodziny oraz użycie samochodu niebędącego jej własnością.

Podatnik, który uzyskał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w danym roku, ale jego niepełnosprawność datowana jest na wcześniejszy rok, ma prawo do odliczenia wydatków rehabilitacyjnych od daty powstania niepełnosprawności zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile mają ścisły związek z niepełnosprawnością; lustro łazienkowe jako dobro powszechnego użytku nie spełnia tego warunku.

Wydatki na zakup i montaż mebli kuchennych wykonanych na wymiar, nawet w przypadku indywidualnego dostosowania do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli dostępne są standardowe opcje o podobnych funkcjonalnościach.

Wydatki poniesione na zakup dermokosmetyków, jako produktów nieposiadających statusu "leków" zgodnie z Prawem farmaceutycznym, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Natomiast wydatki na zakup leków aptecznych, okularów i aparatów ortodontycznych mogą być odliczone, gdyż spełniają kryteria wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 3 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Poniesione przez podatnika wydatki na zakup samochodu przystosowanego do niepełnosprawności, mimo iż częściowo sfinansowane środkami własnymi, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne odliczalne w ramach ulgi, jeżeli były one częściowo dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.

Wydatki na warsztaty terapeutyczne, które nie są uznawane za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeżeli są związane z niepełnosprawnością podatnika.

Wydatki poniesione na badania diagnostyczne, choć niezbędne w procesie rehabilitacyjnym, nie kwalifikują się jako wydatki na zabiegi rehabilitacyjne uprawniające do ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego w ramach ulgi rehabilitacyjnej nie podlegają odliczeniu od dochodu, gdyż nie są one wymienione w zamkniętym katalogu wydatków w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki ponoszone na psychoterapię psychodynamiczną, zaleconą jako element rehabilitacji przez lekarza psychiatrii, stanowiące odpłatność za usługi potwierdzone fakturami, spełniają warunki ulgi rehabilitacyjnej, odliczanej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatek na zakup roweru tandem ze wspomaganiem elektrycznym, niedostosowanego do indywidualnych potrzeb osoby z niepełnosprawnością, nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatku na indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki związane z operacją poniesione przed określeniem formalnej daty ustalenia stopnia niepełnosprawności nie kwalifikują się do ulgi rehabilitacyjnej, jednak wydatki na późniejszą rehabilitację mogą być odliczone, jeżeli poniesiono je po uzyskaniu orzeczenia, zgodnie z ustawą PIT.

Osobom niepełnosprawnym, nieprowadzącym działalności gospodarczej, które poniosły wydatki związane z użytkowaniem samochodu osobowego, przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej (art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), niezależnie od posiadania dokumentów potwierdzających te wydatki.

Sprzęt ogólnodostępny, bez indywidualnych cech technicznych związanych z niepełnosprawnością osoby pozostającej na utrzymaniu podatnika, nie kwalifikuje się do odliczenia jako wydatek na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, może odliczyć wydatki na cele rehabilitacyjne, w tym adaptację mieszkania, mimo wystawienia faktur na osobę niepełnosprawną i braku wspólnego zamieszkania, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osobie samotnie wychowującej pełnoletnie dziecko niepełnosprawne, które uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny, przysługuje prawo do preferencyjnego sposób opodatkowania oraz odliczeń w ramach ulg podatkowych, niezależnie od wysokości dochodów dziecka. Znaczenie mają spełnione kryteria wynikające z ustawowych przepisów związanych z opieką oraz obowiązkiem alimentacyjnym.

Orzeczenie o trzeciej grupie inwalidzkiej funkcjonariusza przyznane przez MSWiA po 1 stycznia 1998 r. nie uprawnia do ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie wypełnia przesłanek art. 26 ust. 7d pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatkować poniesione na operacje chirurgiczne nie mogą być kwalifikowane jako wydatki na cele rehabilitacyjne ani leczniczo-rehabilitacyjne, w ramach ulgi rehabilitacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na operacje medyczne, w tym operacje okulistyczne, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie są to zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Wydatek na badania genetyczne nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatki na terapię komórkową mogą spełniać przesłanki ulgi, lecz brak uzyskiwania dochodów wyklucza skorzystanie z odliczenia.

Koszty indywidualnej psychoterapii dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, co jest zgodne z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania i nieskorzystania z innych źródeł finansowania.

Wydatek na zakup fotela do masażu przez osobę niepełnosprawną, jako indywidualny sprzęt rehabilitacyjny niezbędny w rehabilitacji i ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu udokumentowania wydatku.

Rodzice mogą odliczyć od dochodu wydatki na terapie rehabilitacyjne oraz koszty używania samochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli spełniają warunki ustawowe i zachowują dokumentację wydatków oraz orzeczenie o niepełnosprawności dziecka.