Samo posiadanie przez podatnika mającego siedzibę w innym państwie członkowskim nieruchomości przeznaczonej do najmu na terytorium Polski nie kreuje stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli podatnik nie dysponuje w Polsce stałym zapleczem personalnym i technicznym ani porównywalną kontrolą nad zasobami podmiotów trzecich. W konsekwencji miejscem opodatkowania usług nieobjętych

Podatnik VAT mający miejsce zamieszkania w państwie trzecim, wykonujący w Polsce usługi krótkoterminowego najmu nieruchomości i obowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny, musi ustanowić przedstawiciela podatkowego, jeżeli nie posiada w państwie członkowskim siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności. Korzystanie z usług niezależnego operatora, nad którego zasobami personalnymi i

Podmiot zagraniczny nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli krajowy oddział, biuro i magazyn służą wyłącznie czynnościom pomocniczym, brak jest własnego lub pozostającego pod porównywalną kontrolą zaplecza personalnego i technicznego, a kluczowe funkcje gospodarcze oraz decyzje realizowane są w państwie siedziby. W takim przypadku podatnik nieobjęty jest obowiązkiem

Zatrudnienie w Polsce pracowników wykonujących czynności ofertowe, doradcze, monitoringowe i wspierające, przy braku uprawnień do zawierania lub negocjowania umów, braku udziału w realizacji dostaw oraz braku odpowiedniego zaplecza lokalowego i technicznego, nie kreuje stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 rozporządzenia nr 282/2011. Podatnik niemający w Polsce

Spółka A. GmbH, pomimo działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada zaplecza personalnego ani technicznego wystarczającego do uznania jej istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu ustawy o VAT, co zwalnia ją z obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Holenderska spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011 ani art. 28b ustawy o VAT. W konsekwencji nie jest zobowiązana do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Spółka zagraniczna, która nie posiada na terytorium Polski stałego zaplecza personalnego i technicznego, ani możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, nie może być uznana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT, a więc nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.

Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.

Spółka zagraniczna nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizująca czynności zdalnie i za pośrednictwem biura wirtualnego, nie jest zobowiązana do wystawiania ani przyjmowania faktur przez Krajowy System e-Faktur.

Spółka A. GmbH, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.

GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znosi obowiązki dotyczące KSeF; Retrofit stanowi świadczenie kompleksowe, opodatkowane według zasad odwrotnego obciążenia.

Sprzedaż towarów przez zagraniczną spółkę z magazynu w Polsce nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, gdy kontrola nad zapleczem jest ograniczona do usług third-party. Natomiast świadczenie usług wsparcia przez polski oddział spółki tworzy takie miejsce dla celów podatkowych, podlegając obowiązkom e-Faktur KSeF.

Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązany do używania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) do wystawiania i odbierania faktur.

Osoba fizyczna nieposiadająca siedziby w Polsce, lecz delegująca zarząd nieruchomością poprzez pełnomocnika, uznawana jest za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce i zobowiązana do korzystania z KSeF do wystawiania faktur z tym związanych.

Spółka S.p.A. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, wobec czego brak jest obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych poprzez Krajowy System e-Faktur, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Spółka z siedzibą poza Polską, nieposiadająca na jej terytorium struktury zgodnej z wymaganiami art. 11 rozporządzenia 282/2011, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, a zatem nie jest zobowiązana do obligatoryjnego stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółka mająca siedzibę działalności w Wielkiej Brytanii, korzystająca z usług logistycznych w Polsce i zarejestrowana jako podatnik VAT, nie posiada na terenie Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, wobec braku samodzielnych zasobów personalnych i technicznych w Polsce. W konsekwencji, brak jest obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur do

Spółka A. GmbH, nie posiadając stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż brak jest infrastruktury o odpowiedniej strukturze osobowej i technicznej pozwalającej na prowadzenie działalności w sposób niezależny i stały.

Usługi rachunkowo-księgowe świadczone przez polskie Biuro Rachunkowe na rzecz austriackiego kontrahenta, dotyczące nieruchomości w Polsce, nie kwalifikują się jako usługi związane z nieruchomością w myśl art. 28e ustawy o VAT. Miejscem świadczenia tych usług jest miejsce prowadzenia działalności gospodarczej odbiorcy, tj. Polska, co skutkuje obowiązkiem stosowania polskiego VAT.

Podatnik, nieposiadający na terytorium Polski odpowiedniej struktury personalnej i technicznej, nie prowadzi tam stałego miejsca działalności gospodarczej, co wyklucza obowiązek wystawiania lub odbierania faktur przez Krajowy System e-Faktur na podstawie art. 106ga ustawy o VAT.

Spółka zagraniczna nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, jeśli nie dysponuje lokalną infrastrukturą personalną i techniczną ani kontrolą nad działalnością powiązanych podmiotów. Wobec tego, nie jest zobowiązana do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Polski oddział zagranicznego przedsiębiorstwa nie spełnia kryteriów stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia międzynarodowego transportu lotniczego i nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur za usługi transportowe, będąc jedynie wsparciem administracyjnym.

Obowiązek rozliczenia podatku dochodowego od towarów i usług z tytułu świadczeń wykonywanych na terytorium Polski w wyłącznej strefie ekonomicznej Wnioskodawcy spoczywa na usługobiorcach w kraju, z uwagi na brak stałego miejsca prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę.