Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone przez pracowników Spółki, pokryte imiennymi służbowymi kartami kredytowymi, udokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników lub paragonami fiskalnymi bez danych nabywcy, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli są powiązane z działalnością gospodarczą i właściwie udokumentowane.

Koszty noclegu pracownika poniesione w trakcie podróży służbowej (krajowej lub zagranicznej) i przekraczające limity Rozporządzenia ministra, mogą korzystać ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, o ile pracodawca wyrazi zgodę na ich zwrot w uzasadnionych przypadkach.

Opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT) może podlegać podatnik zatrudniający co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty przez 300 różnych dni w roku podatkowym; warunek nie jest spełniony poprzez zsumowanie krótszego okresu zatrudnienia większej liczby osób.

Spółka jest uprawniona do ulgi na innowacyjnych pracowników, jednak musi dostosować definicję "ogólnego czasu pracy" do obowiązujących przepisów prawa pracy oraz precyzyjnie stosować pomniejszenia zaliczek PIT zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT zgodnie ze zobowiązaniami roku podatkowego.

Wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia, używanego w dobrowolnym programie pracowniczym, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mają bezpośredniego i obiektywnego związku z działalnością gospodarczą Spółki.

Z zastrzeżeniem przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatki na zakup napojów, przekąsek i posiłków udostępnianych pracownikom w miejscu pracy mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, o ile nie mają charakteru reprezentacji. Wydatki te muszą być ukierunkowane na poprawę warunków pracy i efektywności w ramach działalności gospodarczej.

Wydatki na dofinansowanie posiłków dla pracowników biurowych, stanowiące element ich wynagrodzenia, mogą być traktowane jako koszty uzyskania przychodów, gdyż wspierają efektywność i integrację zespołu, nie będąc jednocześnie kosztami reprezentacyjnymi.

Zaległe składki ZUS opłacone przez podatnika są wydatkami związanymi z działalnością gospodarczą i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a nie uznane za wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowujące ryczałtem, co potwierdza brak związku z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Wydatki pracownicze regulowane służbowymi kartami płatniczymi i dokumentowane fakturami na pracowników mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z możliwością zaliczenia VAT do kosztów w sytuacjach przewidzianych w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone na zakup produktów spożywczych, wykorzystywanych do przygotowywania posiłków dla pracowników działających na kontrakcie zagranicznym, mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że wykazano ich bezpośredni związek z osiąganiem, zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Nie są to koszty reprezentacji.

Benefity pracownicze wskazane w punktach 1-7 oraz 10 mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyłączeniem punktów 8-9, które stanowią darowizny zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14; koszty ubezpieczenia AC są ograniczone limitem wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 49.

W przypadku wydatków pracowniczych opłacanych kartami służbowymi i dokumentowanych imiennymi fakturami, które spełniają wymogi rachunkowości, spółka ma prawo do ich zaliczenia w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Dla celów stosowania ulgi na innowacyjnych pracowników, spółka powinna kwalifikować pracowników realizujących prace B+R na poziomie co najmniej 50% ogólnego czasu pracy, co pozwala na odliczenie zaliczek na PIT z zastosowaniem stawki CIT wynoszącej 19%, bez względu na opodatkowanie w reżimie IP Box."

Dopuszczalne jest bieżące korygowanie wartości początkowej WNiP oraz odpisów amortyzacyjnych o premie, jeżeli ostateczna wysokość premii staje się znana po przekazaniu WNiP do używania, o ile nie wynika to z błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki.

Dofinansowanie wycieczki integracyjnej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie generuje przychodu pracownika, a więc nie powoduje obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż nie stanowi nieodpłatnego świadczenia przynoszącego wymierną korzyść finansową pracownikowi.

Wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne nabywane przez spółkę dla celów operacyjnych oraz poprawy warunków pracy stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są przeznaczone na reprezentację.

Koszty paliwa/energii elektrycznej do jazd prywatnych finansowane przez pracodawcę, również w okresach dłuższej nieobecności pracownika, mieszczą się w zryczałtowanym przychodzie z art. 12 ust. 2a ustawy o PIT, nie powodując obowiązku ustalania dodatkowego przychodu.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.

Dofinansowanie wycieczki integracyjnej z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu po stronie beneficjentów, ponieważ nie spełnia przesłanek uznania go za nieodpłatne świadczenie podatkowe.

Dofinansowania do wyjazdów integracyjnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, organizowane w interesie pracodawcy, nie stanowią przychodu pracowników na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie powstają obowiązki płatnika podatku dochodowego z tego tytułu.

Działalność w zakresie wytwarzania oprogramowania, charakteryzująca się nowatorskością i twórczością, stanowi działalność badawczo-rozwojową. Wydatki na wynagrodzenia pracowników wykonujących takie prace kwalifikują się jako koszty badawczo-rozwojowe uprawniające do ulgi na innowacyjnych pracowników, przy spełnieniu określonych ustawowo warunków zaangażowania zawodowego.

Działalność wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, a wydatki na wynagrodzenia pracowników mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca uprawniony jest również do ulgi na innowacyjnych pracowników, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 18db u.p.d.o.p.