Wynagrodzenie zapłacone wynajmującemu za zgodę na przedterminowe rozwiązanie umowy najmu, poniesione w celu uniknięcia dalszych strat z nierentownej lokalizacji, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Samo ograniczenie negatywnych skutków ekonomicznych realizacji umowy i zmniejszenie uszczuplenia majątku nie jest zachowaniem ani zabezpieczeniem źródła przychodów.

Wydatek na jednorazową premię za nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej pośredni koszt zabezpieczenia źródła przychodów, podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, jednak nie wcześniej niż z końcem pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik potencjalnie może wykonać prawo z opcji; wygaśnięcie całej umowy nie warunkuje realizacji

Wydatek na jednorazową premię za nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej pośredni koszt zabezpieczenia źródła przychodów, jest potrącalny w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od konta księgowego, nie wcześniej jednak niż z dniem zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik mógł potencjalnie skorzystać z praw wynikających z opcji.

Wydatek na nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej instrument zabezpieczający koszty finansowania, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów potrącalnym w dniu jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta. Ograniczenie z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT ustaje z końcem pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym nabywca opcji może potencjalnie wykonać prawo do świadczenia

Wydatek na nabycie opcji na stopę procentową, stanowiący pośredni koszt uzyskania przychodów, podlega potrąceniu w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta księgowego, nie wcześniej jednak niż z dniem zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik uzyskał potencjalną możliwość wykonania praw z opcji lub rezygnacji z ich wykonania. Realizacja praw w rozumieniu

Wydatki podatnika na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni oraz innych elementów pasa drogowego, ponoszone w związku z budową lub przebudową własnej sieci, lecz dotyczące infrastruktury należącej do zarządcy drogi, nie zwiększają wartości początkowej wytwarzanego środka trwałego ani nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym. Jako koszty pośrednio związane z przychodami podlegają potrąceniu w dacie

Przychody z dotacji inwestycyjnych zwolnionych z CIT, otrzymanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, podlegają uwzględnieniu w proporcji określonej w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT. Dotacja nie pomniejsza wartości początkowej środka trwałego, jednak odpisy amortyzacyjne odpowiadające wydatkom nią zwróconym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, a ich korekty dokonuje się bieżąco po

W razie odpłatnego zbycia środków trwałych i zapasów przypisanych do zamkniętej, trwale nierentownej linii produkcyjnej podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w momencie sprzedaży, niezamortyzowaną część wartości początkowej środków trwałych oraz nierozliczoną uprzednio wartość zapasów. Art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie wyłącza tego prawa, jeżeli zamknięcie linii nie wynika ze

Nadwyżka ceny nabycia projektów OZE ponad wartość rynkową ich składników, stanowiąca zapłatę za potencjał do generowania przyszłych zysków, jeżeli przedmiot transakcji nie jest przedsiębiorstwem ani zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, nie tworzy wartości firmy i nie powiększa wartości początkowej aktywów. Jako koszt pośrednio związany z przychodami podlega potrąceniu jednorazowo w dacie poniesienia

Nadwyżka ceny nabycia składników Projektu OZE ponad ich wartość rynkową, uiszczona za przejęcie potencjału do generowania przyszłych zysków, nie stanowi wartości firmy ani elementu wartości początkowej aktywów, jeżeli przedmiot transakcji nie jest przedsiębiorstwem ani zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa. Jako wydatek niemający uchwytnego związku z konkretnym przychodem stanowi pośredni koszt uzyskania

Nadwyżka ceny nabycia składników Projektu OZE ponad ich wartość rynkową, uiszczona za przejęcie potencjału do generowania przyszłych zysków, jeżeli przedmiot transakcji nie stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie kreuje wartości firmy ani nie powiększa wartości początkowej aktywów. Stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny w dacie poniesienia określonej

Wydatki najemcy na tymczasową i zindywidualizowaną aranżację wynajmowanej powierzchni biurowej, niewywołującą obiektywnego wzrostu wartości użytkowej środka trwałego wynajmującego, nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym w rozumieniu art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Wydatki te, w tym na projekt aranżacji i demontowalne lampy sufitowe, są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącalnymi

Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, które odpowiadają definicjom z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, mogą powiększać ich wartość początkową. Koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z procesem tworzenia środków trwałych, powinny być rozliczne zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów pośrednich.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Koszty poniesione na usługi doradcze związane z pozyskaniem nowego inwestora, jeżeli są racjonalnie uzasadnione, związane z działalnością gospodarczą i odpowiednio udokumentowane, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Wydatki na Inwestycję ponoszone przez spółkę deweloperską w ramach przedsięwzięcia budowlanego uznaje się za koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w roku osiągnięcia przychodów ze sprzedaży inwestycji (art. 15 ust. 4 ustawy o CIT).

Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.

Jednorazowe wynagrodzenie zapłacone z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wpłaty dokonane przez wspólnika na kapitał rezerwowy spółki zależnej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż art. 16 ust. 1 pkt 53 ustawy wyłącza dopłaty z kosztów podatkowych, traktując je jako operacje kapitałowe, nie wpływają one na przychód podatkowy.