Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Koszty poniesione na usługi doradcze związane z pozyskaniem nowego inwestora, jeżeli są racjonalnie uzasadnione, związane z działalnością gospodarczą i odpowiednio udokumentowane, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Wydatki na Inwestycję ponoszone przez spółkę deweloperską w ramach przedsięwzięcia budowlanego uznaje się za koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w roku osiągnięcia przychodów ze sprzedaży inwestycji (art. 15 ust. 4 ustawy o CIT).

Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.

Jednorazowe wynagrodzenie zapłacone z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wpłaty dokonane przez wspólnika na kapitał rezerwowy spółki zależnej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż art. 16 ust. 1 pkt 53 ustawy wyłącza dopłaty z kosztów podatkowych, traktując je jako operacje kapitałowe, nie wpływają one na przychód podatkowy.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Informacje o Klientach, niekwalifikowane jako know-how w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy CIT, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością, potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Kwoty otrzymywane przez spółkę od zamawiającego z tytułu kosztów pośrednich, poniesionych w przedłużonym czasie realizacji umowy, stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz zamawiającego i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy spełnieniu przesłanek wzajemnych świadczeń wynikających z istniejącego stosunku prawnego.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Nie stanowi przychodu wypłacona cena za wierzytelności leasingowe na podstawie cesji, przychodem są opłaty leasingowe uznane w momentach ich wymagalności. Dyskonto jest kosztem uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w momencie jego poniesienia.

Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.

Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.

Przychody uzyskane z przeniesienia praw do tokenów użytkowych na określony czas należy zaliczać do przychodów z innych źródeł, a nie do zysków kapitałowych, jako że nie spełniają one przesłanek wymiany według art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT. Wydatki na nabycie tokenów stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, a więc potrącalne w dacie ich poniesienia

Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie wspólników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazano związku z uzyskiwanymi przez spółkę dochodami oraz nie zostały one określone w umowie spółki ani uchwale wspólników.

Wydatki na remontowo-adaptacyjne prace Fit-Outu Wtórnego, służące dostosowaniu niezmiennie użytkowych lokali do potrzeb najemców, stanowią koszty pośrednie uzyskania przychodu w CIT, rozliczane jednorazowo w dacie ich poniesienia, bez zwiększania wartości początkowej nieruchomości.

Wydatki ponoszone na Cash Contribution oraz Fit-Out, jako koszty pośrednie, nie mogą być rozliczane proporcjonalnie do długości okresu obowiązywania umowy najmu, ale powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na dzień ich poniesienia jako koszty umożliwiające zawarcie umowy.

Opłaty związane z usługami faktoringowymi, ponoszone przez faktoranta, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Opłaty za dostęp do programu księgowego w modelu SaaS, nie uprawniające do nabycia praw autorskich lub licencji, nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji według art. 16b ustawy o CIT. Wydatki te powinny być ujmowane jako koszty operacyjne.

Wydatki poniesione na tymczasową przebudowę drogi publicznej przez podatnika mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednie, gdy stanowią konieczny element prowadzenia i realizacji inwestycji generującej przychody, w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.