Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.
Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).
Nabycie przez spółkę wierzytelności od osób fizycznych skutkuje obowiązkiem pełnienia przez spółkę roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wypłata wynikająca z cesji wierzytelności stanowi dla cedenta przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o PIT.
Transakcja nabycia wierzytelności podmiotu zagranicznego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT, gdy zakup następuje poniżej wartości nominalnej wierzytelności, odzwierciedlając ich rzeczywistą ekonomiczną wartość na moment sprzedaży, zgodnie z art. 8 ustawy o VAT.
Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.
Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.
Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.
Transakcja cesji wierzytelności, w ramach której cesjonariusz na własne ryzyko nabywa wierzytelności po cenie niższej od wartości nominalnej, nie stanowi świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, o ile różnica ta odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość cedowanych wierzytelności. Cedent ani cesjonariusz nie mają obowiązku podatkowego z tytułu VAT.
Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.
Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.
Nabycie Wierzytelności Leasingowych przez podmiot niemiecki od polskiego podatnika VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu VAT w Polsce; transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT jako usługa w zakresie długów, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką jako związana z odzyskiwaniem długów.
Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.
Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.
Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.
Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.
Na zbywcy wierzytelności, dokonującym nieodpłatnej cesji, nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 4 ustawy o tym podatku, obowiązek ten spoczywa na nabywcy.
Sprzedaż wierzytelności nabytej od banku, polegająca na przeniesieniu prawa majątkowego bez dodatkowej usługi, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT.
Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako odpłatne świadczenie, a nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.
Umowa cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, jeżeli nie przyjmuje formy umowy sprzedaży lub innej czynności wymienionej w przepisach ustawy o PCC, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Subrogacja wierzytelności dokonana zgodnie z art. 518 § 1 pkt 3 K.c. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jako że nie jest objęta zamkniętym katalogiem umów podlegających opodatkowaniu według ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Przychód ze sprzedaży akcji powstaje z chwilą przeniesienia ich własności na nabywcę i podlega opodatkowaniu jako przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od faktycznego otrzymania środków. Cesja wierzytelności sprzedanych akcji generuje natomiast przychód z praw majątkowych opodatkowany na zasadach ogólnych.
Cesja wierzytelności trudnych, nabytych poniżej wartości nominalnej, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.