Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Działalność spółki jawnej spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 5a ustawy o PIT, co uprawnia wspólnika do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej oraz odliczenia amortyzacji w zakresie kosztów kwalifikowanych.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez wspólnika spółki jawnej, spełniająca definicje twórczej działalności systematycznej, kwalifikuje się do ulgi B+R. Kwalifikowane odpisy amortyzacyjne mogą być odliczane proporcjonalnie do udziału kosztów kwalifikowanych w wartości początkowej prac rozwojowych.

Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Działalność badawczo-rozwojowa spółki X Sp. z o.o., spełniająca kryteria twórczości i systematyczności, kwalifikuje się jako działalność B+R zgodnie z art. 4a Ustawy CIT, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre koszty mogą być uznane za kwalifikowane.

Opłaty za licencje i subskrypcje na oprogramowanie specjalistyczne, nie będące aktywami materialnymi, nie stanowią kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT i tym samym nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Bank spełnia ustawowe przesłanki uznania jej za działalność B+R, w związku z czym koszty wynagrodzeń oraz odpisów amortyzacyjnych związane z tą działalnością mogą być uznane za koszty kwalifikowane, uprawniając Bank do ulgi B+R na mocy art. 18d Ustawy o CIT.

Opłaty licencyjne, nie stanowiąc wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty podatkowe jako koszty pośrednie, jeśli istnieje związek z przychodami, lecz nie bezpośredni.

Znaki towarowe zarejestrowane poza UE nie mogą być uznane za wartości niematerialne podlegające amortyzacji, podczas gdy patenty europejskie, autorskie prawa majątkowe oraz know-how, które posiadają niezbędne cechy prawne, podlegają amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.

Koszty wdrożenia, instalacji oprogramowania oraz opłat subskrypcyjnych stanowią element wartości niematerialnej i prawnej, która podlega amortyzacji. Wartość ta powinna być wyceniona na dzień odbioru systemu, uwzględniając wszystkie poniesione koszty, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Koszty pracowników angażowanych w działalność rozwojową Spółki, zaliczone do wartości początkowej WNiP i stanowiące podstawę do odpisów amortyzacyjnych, mogą być rozliczane jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT.

Prace prowadzone przez Spółkę nad oprogramowaniem do zdalnego odczytu zużycia mediów stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 CIT, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych związanych z tymi pracami mogą stanowić koszty kwalifikowane do ulgi B+R.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową, spełniając definicję zawartą w art. 4a pkt 26) ustawy o CIT. Niemniej, brak jednolitego podejścia do rozliczeń kosztów uniemożliwia uznanie części z nich za koszty kwalifikowane w świetle ulgi B+R.

Działalność polegająca na budowie prototypów spełnia wymogi działalności badawczo-rozwojowej w kontekście art. 4a pkt 26 CIT, jednak uzyskanie korzyści podatkowych z ulgi B+R wymaga jednolitego sposobu dokumentowania wydatków kwalifikowanych zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.

Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.

Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.

Działalność związana z projektowaniem nietypowych szalunków i deskowań stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop, co uprawnia do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej. Koszty związane z tymi projektami, spełniając warunki określone w art. 18d ust. 2-3 updop, mogą być kwalifikowane jako koszty podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania.