Podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej dla wydatków poniesionych na instalacje ekologiczne, mimo braku formalnego odbioru budynku jednorodzinnego, jeżeli budynek spełnia definicję zgodną z przepisami prawa budowlanego.

Podatnik będący właścicielem lokalu mieszkalnego w dwulokalowym budynku jednorodzinnym, który ponosi wydatki na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, pod warunkiem rozliczenia wydatków zgodnie z ustawą o podatku dochodowym oraz uwzględnienia ewentualnego dofinansowania publicznego.

Właściciel lokalu mieszkalnego w budynku z większą liczbą lokali użytkowych nie jest uprawniony do ulgi termomodernizacyjnej, gdyż budynek nie spełnia definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego.

Wydatki na dodatkową instalację fotowoltaiczną (z wymianą falownika) kwalifikowane są do ulgi termomodernizacyjnej, podczas gdy wydatki na pompy ciepła powietrze-powietrze nie spełniają przesłanek odliczenia w ramach tej ulgi z uwagi na brak spełnienia warunku części instalacji grzewczej.

Wysokość wydatków na przedsięwzięcia termomodernizacyjne, uprawniających do ulgi podatkowej, ustala się wyłącznie na podstawie faktur wystawionych przez czynnych podatników VAT; inne dokumenty są nieadekwatne.

Podatnik, który uzyskał współwłasność jednorodzinnego budynku mieszkalnego w drodze sukcesji spadkowej, nabywa prawo do ulgi termomodernizacyjnej od daty otwarcia spadku, niezależnie od późniejszego formalnego poświadczenia dziedziczenia.

Podatnik nie jest uprawniony do ulgi termomodernizacyjnej, jeśli na moment poniesienia wydatków nie posiadał tytułu własności do nieruchomości, mimo poniesienia wydatków z majątku wspólnego, co wymaga korekty złożonych zeznań podatkowych.

Wydatek na zakup stabilizatora napięcia, jako integralnego elementu infrastrukturalnego pompy ciepła w budynku mieszkalnym, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieodpłatne przekazanie mieszkańcom instalacji OZE po upływie okresu trwałości projektu nie jest przysporzeniem majątkowym, co wyklucza powstanie przychodu podatkowego i obowiązek wystawienia PIT-11 w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Montaż nowej instalacji fotowoltaicznej na gruncie oraz magazynu energii współpracującego z tą instalacją, mieszczących się w granicach posesji i mających funkcjonalny związek z budynkiem mieszkalnym, uprawnia do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o PIT.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w przypadku instalacji fotowoltaicznej, jeśli wydatek jest udokumentowany fakturą wystawioną przez podatnika korzystającego ze zwolnienia z VAT, zgodnie z art. 26h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, będący właścicielem jednorodzinnego budynku mieszkalnego, może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej na instalację fotowoltaiczną, nawet jeśli budynek nie jest formalnie oddany do użytkowania, o ile jest faktycznie używany w celach mieszkalnych oraz spełnia definicję z art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.

Podatnik, który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, niezależnie od formalnego odbioru budynku, jeśli budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jest faktycznie zamieszkiwany.

Wydatki na instalację fotowoltaiczną w użytkowanym, lecz formalnie nieoddanym budynku mieszkalnym jednorodzinnym uprawniają do ulgi termomodernizacyjnej, jeśli budynek na moment odliczenia spełniał definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Nieodpłatne przekazanie instalacji fotowoltaicznych po okresie trwałości projektu, jako finalny element usługi publicznej niegenerujący przysporzenia majątkowego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani obowiązkowi sporządzenia informacji PIT-11.

Podatnicy dokonujący odrębnych inwestycji termomodernizacyjnych w różnych latach mogą skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, pod warunkiem spełnienia kryteriów ustawowych, przy czym łączna kwota odliczeń nie może przekroczyć 53 000 zł dla danej osoby bez względu na liczbę inwestycji.

Podatnik ma prawo do odliczenia ulgi na termomodernizację z dochodu (przychodu) osiągniętego w latach kolejnych, jeżeli wydatek poniesiono wspólnie z małżonkiem na majątek wspólny. Wydatki nieodliczone z powodu niewystarczającego dochodu mogą być przeniesione na kolejne lata, nie dłużej niż w ciągu 6 lat od poniesienia pierwszego wydatku.

Odliczenie w ramach ulgi termomodernizacyjnej przysługuje w zakresie faktycznie poniesionych wydatków na instalację fotowoltaiczną i magazyn energii, niezależnie od braku decyzji odbioru budynku, pod warunkiem wykazania ich w odpowiednim zeznaniu podatkowym.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Podatnik, będący współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w przypadku zrealizowania odrębnego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, może skorzystać z ulgi podatkowej na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, pod warunkiem spełnienia limitu wydatków odliczenia oraz posiadania faktur VAT dokumentujących te wydatki, zgodnie z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawo do ulgi termomodernizacyjnej przysługuje jedynie właścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który jest faktycznie zasiedlony i stanowi integralną całość, nie zaś na etapie jego budowy. Wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną w nowo budowanym obiekcie nie kwalifikują się do ulgi, gdy budynek nie był jeszcze użytkowany.

Ulga termomodernizacyjna obejmuje jedynie wydatki na instalacje na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, a nie gospodarczych. Skutek wykonania instalacji na budynku gospodarczym wyłącza możliwość pełnego odliczenia, ograniczając je do części przypadającej na budynek mieszkalny.

Podatnik ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na termomodernizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z zastrzeżeniem limitu ulgi wynoszącego 53 000 zł. W przypadku późniejszego uzyskania zwrotu wydatków, należy je doliczyć do dochodu podatnika.

Magazyn energii, jako element osprzętu ogniwa fotowoltaicznego, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej, jeżeli pozostaje nieodłącznym elementem instalacji termomodernizacyjnej, wspomagając zmniejszenie zużycia energii w budynku mieszkalnym.