Zyski spółki przeznaczone na podwyższenie kapitału zakładowego mogą korzystać ze zwolnienia dywidendowego, a ich przekazanie uznaje się za koszt uzyskania przychodu przy zbyciu udziałów.
Kapitalizacja zysków na kapitał zakładowy podlega zwolnieniu z CIT, jeśli spełnione są przesłanki z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Zyski przekształcone w podwyższony kapitał zakładowy stanowią koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów.
W odniesieniu do kapitalizacji zysków Spółki Zależnej na kapitał zakładowy, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Ponadto, przekazane na kapitał zakładowy zyski mogą stanowić koszt podatkowy przy odpłatnym zbyciu udziałów.
W przypadku podwyższenia kapitału zakładowego spółki z zysku, wnioskodawca mający odpowiednią ilość udziałów może skorzystać ze zwolnienia z CIT z art. 22 ust. 4 ustawy, a wartość przekazanych zysków może być kosztem uzyskania przychodów przy zbyciu udziałów.
Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.
Wydatki spółki jawnej na wynagrodzenia dla wspólników za świadczone usługi stanowią dla innych wspólników koszt uzyskania przychodu, proporcjonalnie do udziału w zysku, o ile spełniają wymogi art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki ponoszone przez pracowników Spółki, pokryte imiennymi służbowymi kartami kredytowymi, udokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników lub paragonami fiskalnymi bez danych nabywcy, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli są powiązane z działalnością gospodarczą i właściwie udokumentowane.
Wydatki na nabycie udziałów w spółce B. GmbH nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów przez A. Spółkę z o.o. w momencie unicestwienia tych udziałów wskutek połączenia B. GmbH z F. GmbH, gdyż nie doszło do odpłatnego zbycia udziałów spełniającego warunki z art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT.
Świadczenie otrzymane z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o., powstałej z przekształcenia, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu w postaci niepodzielonych zysków i wartości nominalnej udziałów. Koszty te ograniczają się do wydatków na nabycie praw w spółce cywilnej oraz nadwyżki przychodów nad kosztami z tytułu udziału w tej spółce.
Wydatki na czesne za studia wyższe mogą stanowić koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeżeli zdobywana wiedza jest przydatna i pozostaje w realnym związku z wykonywanymi usługami, służąc zwiększeniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów, a wydatek nie ma charakteru osobistego, jest faktycznie poniesiony i właściwie udokumentowany
Odsetki od pożyczki zaciągniętej na zapłatę podatku PCC od umowy nabycia udziałów mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, z wyłączeniem sytuacji, gdy mogą być zakwalifikowane jako koszty związane z nabyciem udziałów lub transakcjami kapitałowymi na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 13e i 13f ustawy o CIT, co skutkuje ich wykluczeniem z kosztów podatkowych.
Wydatek poniesiony na rzecz B sp. z o.o. w ramach ugody nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, gdyż brak jest związku przyczynowego z osiągnięciem przychodów, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
System (Lina technologiczna) opisana przez wnioskodawcę nie stanowi robota przemysłowego w świetle art. 38eb ustawy o CIT, przez co nie kwalifikuje się do ulgi na robotyzację ani nie uprawnia do stosowania stawki amortyzacyjnej właściwej dla robotów przemysłowych sklasyfikowanych w KŚT 489.
Fabrycznie nowy zrobotyzowany system produkcyjny, jako spełniający definicję robota przemysłowego oraz maszyn peryferyjnych, kwalifikuje się do ulgi na robotyzację w ustawie o CIT. Jednakże ulga może być zastosowana w zakresie odpisów amortyzacyjnych poniesionych do 2026 r., nie umożliwiając odliczenia jednorazowego po tym terminie.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwot z ubezpieczeń majątkowych nie jest uwarunkowane sposobem ich wydatkowania przez podatnika. Wydatki z tych środków mogą być kosztami uzyskania przychodów, a odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, sfinansowanych tymi środkami, stanowią koszty uzyskania przychodów według zasad ogólnych.
Opłaty związane z zawarciem umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w tym podatek od czynności cywilnoprawnych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, gdyż są związane z utworzeniem spółki i jej kapitału zakładowego, a tym samym nie są związane z przychodem podatkowym. Wydatki te są bezpośrednio wykluczone z kategorii kosztów podatkowych.
Wydatki z tytułu czynszu dzierżawy gruntu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdy zostaną odpowiednio udokumentowane zgodnie z przepisami rachunkowymi. Dowody inne niż faktury, takie jak umowa dzierżawy i potwierdzenia przelewów, są wystarczające, pod warunkiem, że spełniają wymagania ustawowe dotyczące dokumentowania kosztów poniesionych na cel uzyskania przychodów.
Sprzedaż nieruchomości w cenie obejmującej środki na wygaszenie służebności osobistej nie pomniejsza opodatkowanego przychodu o tę kwotę, gdyż nie jest to koszt uzyskania przychodu. Całość przychodu jest przychodem do opodatkowania, a proporcjonalne zwolnienie przysługuje tylko w zakresie rzeczywiście wydatkowanych środków na własne cele mieszkaniowe.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile nie stanowią składek członkowskich oraz spełniają wymogi: definitywności, związku z działalnością gospodarczą i uzyskaniem przychodów, właściwej dokumentacji i nie są wyłączone przez art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.
Wydatki ponoszone na doradztwo transakcyjne, prawne oraz usługi VDR w związku z pozyskaniem nowego inwestora stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich związku z działalnością gospodarczą i dokumentacji księgowej.
Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.