Wierzyciel nie jest uprawniony do korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, jeśli upłynął termin dwóch lat od końca roku, w którym wystawiono faktury, niezależnie od długotrwałości postępowań upadłościowych zakończonych bez zaspokojenia. Okoliczność ta nie zmienia terminu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.
Przeniesienie udziału w nieruchomości w zamian za świadczenia wzajemne, w tym zwolnienie z długu, stanowi odpłatne zbycie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli nastąpi przed upływem pięciu lat od nabycia udziału.
Art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT interpretuje się w ten sposób, iż trzyletni termin na skorzystanie z ulgi na złe długi liczy się od końca roku, w którym wystawiono fakturę, niezależnie od późniejszego uprawomocnienia się roszczenia wskutek sądowego wyroku.
Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego związanego z jedną inwestycją mieszkaniową, spełniające warunki rozporządzenia Ministra Finansów, w ramach ugody pozasądowej, skutkuje zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wyłącznie za okres, w którym nastąpiło faktyczne uregulowanie należności, bez konieczności korekty za wcześniejsze okresy, o ile odliczenie nie miało miejsca przed uregulowaniem.
Spłata długów spadkowych, niezwiązanych z celem mieszkaniowym, z funduszy uzyskanych ze sprzedaży innej nieruchomości, nie spełnia warunków zwolnienia z art. 21 ustawy o PIT, gdyż nie mieści się w katalogu wydatków uprawniających do ulgi podatkowej.
Podatnik nie ma obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, jeśli ureguluje należność z faktury po przekroczeniu 90 dni od terminu płatności, bez uprzedniego odliczenia tego podatku.
Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).
Umorzenie wierzytelności z kredytu hipotecznego zaciągniętego na budynek mieszkalno-użytkowy nie uprawnia do zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż kredyt nie jest wyłącznie na cele mieszkaniowe; umorzona kwota stanowi przychód podatkowy.
Umorzona wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego na zakup i remont budynku mieszkalnego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego; część umorzona na zakup udziału w drodze dojazdowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.
Zastosowanie kompensaty wzajemnych wierzytelności przy nabyciu udziału w lokalu mieszkalnym przez wnioskodawcę jest zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniając do zwolnienia dochodu z opodatkowania, jako że stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe.
Zrzeczenie się roszczeń przez wierzyciela w ramach ugody powoduje wygaśnięcie zobowiązań dłużnika, co na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kwalifikuje się jako przychód podlegający opodatkowaniu.
W sytuacji, gdy przystępujący do długu spłaci pozostałą część zadłużenia, a bank dokona umorzenia odsetek, nie ciąży na banku obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, gdyż takie zwolnienie nie generuje przysporzenia majątkowego dla przystępującego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.
Spółka A. Sp. z o.o. nie jest uprawniona do korekty podstawy opodatkowania VAT oraz podatku należnego od opłat dodatkowych za świadczenie usług parkingowych, jeżeli dłużnik nie jest ustalony, a wierzytelności nie są udokumentowane fakturami. Warunki korekty nie zostały spełnione zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na złe długi.
Zwolnienie od podatku od spadków i darowizn dla środków pieniężnych przewidziane w art. 4a ust. 1 ustawy nie ma zastosowania, gdy środki te nie są przekazane bezpośrednio na rachunek obdarowanego, ale na rachunek osoby trzeciej, jak urząd skarbowy.
Prawo do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności, po upływie trzech lat od końca roku wystawienia faktur, wygasa, niezależnie od utrudnień wynikających z postępowania upadłościowego dłużnika.
Konwersja wierzytelności z pożyczki lub praw z umowy SAFE na udziały stanowi wniesienie wkładu niepieniężnego, a przychód powstaje z chwilą wpisu podwyższenia kapitału do rejestru. Różnice kursowe związane z tą konwersją nie są klasyfikowane jako przychody z zysków kapitałowych.
Kredyt refinansujący zakup lokalu mieszkalnego, który nie spełnia warunków kredytu mieszkaniowego określonych w rozporządzeniu, nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
Umorzenie części kredytu hipotecznego, zawartego na cele związane z działalnością gospodarczą, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego z działalności gospodarczej, podczas gdy sam akt przewalutowania jest podatkowo neutralny.
W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.
Zaniechanie poboru podatku od umorzenia kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe ma zastosowanie tylko do kwoty przeznaczonej na jedną inwestycję mieszkaniową, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów, a otrzymanie zwrotu nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.
Zwolnienie kredytobiorcy z długu w ramach ugody z bankiem skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, który może być zaniechany od poboru podatku w części wynikającej z refinansowania wcześniejszego kredytu mieszkaniowego na cele mieszkaniowe; natomiast wypłata kwoty dodatkowej w ugodzie nie prowadzi do przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu.