Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od kosztów prac rozwojowych, w części odpowiadającej koszom pracowniczym, mogą korzystać z limitu 200% w ramach Ulgi B+R; pozostałe koszty kwalifikowane podlegają limitowi 100% niezależnie od sposobu rozliczenia podatkowego.

Odpisy amortyzacyjne od składników majątku używanych w pracach rozwojowych mogą powiększać wartość początkową WNiP z art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, lecz jako koszty z art. 18d ust. 3 nie są uwzględniane w proporcji określonej w art. 18d ust. 2a. Wybór jednej metody rozliczenia kosztów prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a obowiązuje dla wszystkich kosztów jednego projektu.

Maszyna A po integracji z infrastrukturą produkcyjną spełnia definicję robota przemysłowego w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, co umożliwia skorzystanie z ulgi na robotyzację. Natomiast maszyna B, z uwagi na brak wielozadaniowości i pełne zregenerowanie, nie spełnia tej definicji. Jednorazowe odliczenie kosztów nabycia A od podstawy opodatkowania jest niedopuszczalne.

Wydatki poniesione na nabycie zintegrowanego systemu automatycznego magazynowania oraz wycinarek laserowych stanowią koszty kwalifikowane do ulgi na robotyzację zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, gdzie system magazynowania stanowi robota przemysłowego, a wycinarki są maszynami funkcjonalnie z tym robotem związanymi.

Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych nabytych w ramach robotyzacji, ale dokonane po 2026 roku, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu odliczanych w ramach ulgi na robotyzację na mocy art. 38eb ustawy o CIT, ze względu na ich czasowy charakter ograniczony do 2026 roku.

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.

Twórcza działalność rozwijająca nowe lub ulepszone rozwiązania technologiczne, podejmowana systematycznie z zamiarem zwiększenia zasobów wiedzy, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej i uprawnia do ulgi B+R, z wyłączeniem działań nieposiadających charakteru twórczego, jak szkolenia personelu.

Spółka, rozliczając ulgę badawczo-rozwojową, jest uprawniona do odliczania kosztów kwalifikowanych w trakcie zaliczenia ich jako kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, z uwzględnieniem limitów z art. 18d ustawy CIT, tj. 100% dla odpisów od kosztów prac zakończonych pozytywnie i 200% dla kosztów pracowniczych podlegających amortyzacji.

Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy jednoczesnym zapewnieniu ich integralności, autentyczności i dostępności, spełnia warunki formalne i merytoryczne niezbędne do uznania ich za dowody podatkowe, co uprawnia do zaliczania odpowiednio udokumentowanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

W wydanej interpretacji organ podatkowy potwierdza, iż korekta wartości początkowej środków trwałych oraz zwiększenie odpisów amortyzacyjnych są uzasadnione w przypadku poniesienia definitywnego i uzasadnionego ekonomicznie wydatku, takiego jak wynagrodzenie dodatkowe za ponadumowne roboty budowlane, ustalając, że korekta ta powinna być dokonana w okresie ugody.

Koszty ubezpieczenia inwestycji ponoszone przez wnioskodawcę do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, zwiększają wartość początkową środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co skutkuje ich rozliczeniem poprzez odpisy amortyzacyjne.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Licencje, nabyte i wykorzystywane przez Spółkę już na etapie projektowania, mogą zostać uznane za wartości niematerialne i prawne, wprowadzone do ewidencji i podlegające amortyzacji od miesiąca następującego po ich ujawnieniu, jednak do zakończenia instalacji odpisy amortyzacyjne powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych.

Działalność w zakresie budownictwa spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, co umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej w ramach art. 18d ustawy CIT. Jednak prace nad optymalizacją produkcji poprzez wdrożenie systemów operacyjnych nie stanowią działalności twórczej w rozumieniu przepisów dotyczących prac rozwojowych.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania nowych i ulepszonych opakowań jest uznawana za działalność badawczo-rozwojową, jednak nabycie prototypów nie stanowi materiałów w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Działalność polegająca na opracowywaniu nowych lub ulepszonych produktów oraz technologii, przy spełnieniu warunków twórczości, systematyczności i celowości określonych w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, uprawniając do korzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d Ustawy o CIT.

Spółka zachowuje prawo do amortyzacji Środków Trwałych udostępnionych w ramach umowy toolingowej, gdyż udostępnienie nie stanowi nieodpłatnego używania zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, będąc związane z działalnością gospodarczą.

Nie można zaliczać do ewidencji środków trwałych kilku składników majątku jako zbiorczego środka trwałego; każdy przedmiot materialny nabyty przez spółkę, spełniający kryteria art. 16a ustawy o CIT, musi być traktowany indywidualnie jako środek trwały, a jego koszty mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zasada ta dotyczy zarówno nabyć sprzed roku 2025, jak i tych po tej dacie.