Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Osoba, która już w sierpniu 2021 r. ustanowiła centrum interesów osobistych w Polsce, nie spełnia przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót, której zastosowanie wymaga przeniesienia rezydencji podatkowej po 31 grudnia 2021 r.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania do Polski w 2024 roku, nie nabywa prawa do ulgi na powrót z uwagi na brak posiadania Karty Polaka w czasie przeniesienia oraz niespełnienie dodatkowych wymagań ustawowych.

Dla skorzystania z ulgi na powrót, konieczne jest posiadanie obywatelstwa państwa UE, Karty Polaka lub ciągłego zamieszkiwania przez określony czas w państwie członkowskim UE, co w opisywanym przypadku nie zostało spełnione, uniemożliwiając zastosowanie ulgi.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., posiadająca ważną Kartę Polaka, może skorzystać z ulgi na powrót w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących rezydencji podatkowej oraz posiadania dokumentów potwierdzających dotychczasowe miejsce zamieszkania i niekorzystania wcześniej z tego zwolnienia.

Niewystarczające jest posiadanie Karty Polaka po zmianie miejsca zamieszkania do Polski; warunkiem skorzystania z ulgi na powrót jest jej posiadanie na moment transferu rezydencji.

Przeniesienie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. skutkujące powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce uprawnia do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem faktycznego i trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski.

Podatnik, który nie posiadał Karty Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o PIT i tym samym nie jest uprawniony do skorzystania z tzw. "ulgi na powrót."

Dochody uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce z pracy zdalnej świadczenia na rzecz podmiotów zagranicznych należy traktować jako dochody krajowe, opodatkowując je wyłącznie w Polsce, bez stosowania metod unikania podwójnego opodatkowania ani załącznika PIT/ZG.

Nabycie polskiej rezydencji podatkowej przez osobę relokowaną z zagranicy powinno być uznane za skutecznie dokonane z chwilą trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych na terytorium Polski, co w tym przypadku potwierdzono przystąpieniem do procedury uzyskania pobytu stałego po uzyskaniu Karty Polaka.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Środki finansowe uzyskane z bezzwrotnego grantu unijnego nie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, gdyż nie spełniają wymaganych warunków dotyczących polskich umów rządowych oraz bezpośredniej realizacji celu programu.

Zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej umowa pożyczki, której przedmiot nie znajduje się na terytorium RP w chwili jej zawarcia, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce.

Odliczenie podatku zapłaconego za granicą od dywidendy, przez polskiego rezydenta, jest ograniczone do wysokości określonej w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednostronne zawieszenie postanowień tej umowy przez drugie państwo, nie wpływa na prawo polskiego rezydenta do odliczenia podatku zgodnego z umową.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, odnosi się do przychodów osiągniętych w czterech latach po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Warunki zastosowania ulgi muszą być spełnione w momencie tej zmiany.

W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnił wskazane wymogi ustawowe, jednakże tylko w czterech kolejnych latach podatkowych licząc od roku przeniesienia lub następnego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PDOF, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, z zastrzeżeniem limitu przychodów.

Prawo do skorzystania z ulgi na powrót przysługuje podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021, podlegając w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przy czym ulga ta może być stosowana od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania, lub od początku roku następnego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na teren RP po 31.12.2021 r., spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym, ma prawo do ulgi na powrót przy limicie 85 528 zł rocznie. Utrata ważności Karty Polaka po uzyskaniu Karty Stałego Pobytu nie wpływa na to prawo.

Osoba posiadająca stałe miejsce zamieszkania w Polsce nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce od sprzedaży nieruchomości położonej na Białorusi, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a Białorusią.

Zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie korzystał wcześniej z takiej ulgi, a sposród przesłanek prawnych spełnia m.in. posiadanie Karty Polaka.

Podatnik mający zamiar stałego zamieszkania w Polsce i spełniający ustawowe warunki, w tym brak wcześniejszej rezydencji na terytorium RP oraz posiadanie Karty Polaka, jest uprawniony do ulgi na powrót. Zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.