Ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomości współwłaścicieli, za wynagrodzeniem, stanowi odpłatne świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym, małżonek będący czynnym podatnikiem VAT jest zobowiązany do rozliczenia podatku od przysługującej mu części wynagrodzenia.
Sprzedaż udziałów w nieruchomości przez małżonków, z których jeden jest czynnym podatnikiem VAT, podlega opodatkowaniu VAT przez oboje małżonków, gdyż nieruchomość służyła celom zarobkowym. W efekcie każde z nich jest zobowiązane do wystawienia faktury VAT proporcjonalnie do swojego udziału, chyba że strony dokonają zgodnej rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania.
Spółka A. GmbH, pomimo działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada zaplecza personalnego ani technicznego wystarczającego do uznania jej istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.
Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, lecz ma polski NIP, w przypadku samofakturowania nie musi wprowadzać faktur do KSeF, a dostawca nie ma obowiązku ponownego wystawienia tych faktur.
Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu ustawy o VAT, co zwalnia ją z obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.
Kasa fiskalna musi być bezpośrednio zintegrowana z urządzeniem dokonującym sprzedaży w systemie samoobsługowym. Paragon fiskalny powinien być wydany w momencie transakcji, co oznacza, że jego elektroniczna forma bez natychmiastowej dostępności nie spełnia wymogów art. 111 ust. 3a ustawy o VAT.
Za datę powstania przychodu podatkowego u komitenta w podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać dzień wydania towaru przez komisanta, jednak nie później niż data wystawienia faktury przez komitenta.
Holenderska spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011 ani art. 28b ustawy o VAT. W konsekwencji nie jest zobowiązana do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.
Spółka zagraniczna, która nie posiada na terytorium Polski stałego zaplecza personalnego i technicznego, ani możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, nie może być uznana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT, a więc nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.
Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.
Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług najmu uzależniony jest od wystawienia faktury dokumentującej czynsz najmu; sama zaliczka na poczet czynszu, o ile nie została faktycznie wpłacona, nie rodzi obowiązku podatkowego ani obowiązku wystawienia faktury zaliczkowej.
Obowiązek podatkowy w zakresie zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu czynszu dzierżawnego, a nie z chwilą otrzymania zaliczki ani zastrzeżonego terminu wpłaty zaliczek w umowie.
Podmiot zagraniczny, który poprzez ustanowionych pełnomocników i administratora świadczy usługi wynajmu nieruchomości w Polsce, posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje go do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur.
Za prawidłowe uznaje się niewykazywanie daty sprzedaży na fakturze VAT, jeśli w momencie jej wystawienia brak jest wiedzy o dacie dostawy, a podatek VAT należny wykazywany jest w deklaracji za okres powstania obowiązku podatkowego.
Oznaczenie faktur w ewidencji JPK VAT wymaga zachowania zgodności z trybem ich wystawienia i źródłem pochodzenia; oznaczenie BFK obowiązuje dla faktur zagranicznych oraz pdf, podczas gdy korekta z ulgi na złe długi zachowuje pierwotne oznaczenie faktury. Rabaty pośrednie wymagają notyfikacji jako DI i WEW.
Dane sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej muszą odzwierciedlać zarówno tożsamość podatnika, jak i aktywność gospodarczą prowadzoną na terenie Polski. Prawidłowo wystawiona faktura może zawierać dane zarówno spółki macierzystej, jak i jej oddziału, o ile umożliwia jednoznaczną identyfikację podatnika oraz spełnia wymogi formalne dotyczące struktury faktury.
Spółka zagraniczna nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizująca czynności zdalnie i za pośrednictwem biura wirtualnego, nie jest zobowiązana do wystawiania ani przyjmowania faktur przez Krajowy System e-Faktur.
Według art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, momentem powstania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jest najwcześniejsze z: wydanie rzeczy, wystawienie faktury lub uregulowanie należności. W przypadku dostaw na zasadach DAP momentem tym jest załadunek towaru i jego wydanie spedytorowi, z którym jest zsynchronizowane wystawienie faktury.
Spółka A. GmbH, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.
GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znosi obowiązki dotyczące KSeF; Retrofit stanowi świadczenie kompleksowe, opodatkowane według zasad odwrotnego obciążenia.
Sprzedaż towarów przez zagraniczną spółkę z magazynu w Polsce nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, gdy kontrola nad zapleczem jest ograniczona do usług third-party. Natomiast świadczenie usług wsparcia przez polski oddział spółki tworzy takie miejsce dla celów podatkowych, podlegając obowiązkom e-Faktur KSeF.
Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązany do używania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) do wystawiania i odbierania faktur.
Udzielanie pożyczek przez zarejestrowanego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług. Kapitalizacja odsetek nie jest równoznaczna z ich zapłatą w kontekście zobowiązań podatkowych. Spółka powinna rozpoznawać obowiązek podatkowy zgodnie z terminami płatności, a nie z chwilą kapitalizacji odsetek. Transakcje na rynku walutowym w celu regulacji zobowiązań nie stanowią odrębnego świadczenia usług