Finansowanie przez pracodawcę energii elektrycznej służącej ładowaniu samochodu służbowego, jak również materiałów i drobnych elementów koniecznych do jego normalnej eksploatacji, stanowi element świadczenia objętego ryczałtem z art. 12 ust. 2a ustawy o PIT. Jeżeli odpłatność pracownika odpowiada temu ryczałtowi, nie powstaje przychód ze stosunku pracy ani obowiązek poboru zaliczki przez płatnika.

Jeżeli samochód osobowy jest faktycznie wykorzystywany zarówno w działalności gospodarczej podatnika, jak i do prywatnych celów pracowników, podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jedynie 75% wydatków eksploatacyjnych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. Prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu ani odpłatność prywatnego korzystania z samochodu nie znoszą tego ograniczenia

Jeżeli pracownik ponosi na rzecz pracodawcy odpłatność za prywatne używanie samochodu służbowego w wysokości odpowiadającej wartości świadczenia ustalonej ryczałtowo na podstawie art. 12 ust. 2a albo 2b ustawy o PIT, różnica, o której mowa w art. 12 ust. 2c tej ustawy, wynosi zero. Nie powstaje więc przychód ze stosunku pracy, a pracodawca nie realizuje obowiązków płatnika w zakresie tego świadczenia

Kwoty otrzymywane od pracownika z tytułu odpłatnego udostępnienia dodatkowego wyposażenia samochodowego stanowią przychód podatkowy pracodawcy uznawany zgodnie z zasadą memoriałową na podstawie art. 12 ust. 3 i 3a ustawy o CIT, a nie momentu fizycznego wpływu środków.

Przy korzystaniu przez pracowników z dodatkowego wyposażenia samochodów służbowych, przy pokrywaniu kosztów przez pracowników, pracodawca nie jest zobowiązany obliczać, pobierać ani odprowadzać zaliczek na PIT, gdyż nie powstaje przychód z tytułu stosunku pracy.

Wydatki eksploatacyjne związane z odpłatnym udostępnieniem samochodów osobowych pracownikom stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą, podlegają wyłączeniu spod opodatkowania ryczałtem zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, gdyż taka działalność generuje przychód dla spółki.

Koszty paliwa/energii elektrycznej do jazd prywatnych finansowane przez pracodawcę, również w okresach dłuższej nieobecności pracownika, mieszczą się w zryczałtowanym przychodzie z art. 12 ust. 2a ustawy o PIT, nie powodując obowiązku ustalania dodatkowego przychodu.

Nakłady poniesione przez spółkę na finansowanie kosztów paliwa/energii dla prywatnych jazd samochodami służbowymi podczas dłuższych nieobecności pracowników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak wystarczającego związku z działalnością gospodarczą ani z celem osiągnięcia czy zabezpieczenia źródła przychodów spółki.

Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków eksploatacyjnych pojazdów przysługuje, jeżeli pojazdy są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, czego potwierdzeniem jest odpowiednio prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów. Wprowadzenie rygorystycznych procedur i kontroli wykluczających użytek prywatny uzasadnia pełne odliczenie VAT.

Zwrot kosztów energii elektrycznej zużytej przez pracownika na ładowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania, odpowiadający fakt faktycznie poniesionym i udokumentowanym wydatkom, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Koszty użytkowania i amortyzacji samochodów osobowych, użytkowanych przez pracowników niebędących wspólnikami, nie stanowią ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, o ile beneficjentem tych świadczeń nie jest wspólnik lub podmiot powiązany.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje warunkowo, gdy zakupy dokonywane przy użyciu kart paliwowych służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym, a nabywcą faktycznym jest pośrednik działający z prawem rozporządzania nabytymi towarami jak właściciel.

Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu użytkowania samochodów służbowych przez pracowników, będących poza gronem wspólników lub ich osób powiązanych, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 CIT.

Udostępnienie członkom zarządu banku samochodów służbowych i kart paliwowych do celów prywatnych stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, zobowiązując bank do obowiązków płatnika podatku dochodowego. Natomiast udostępnienie narzędzi pracy i ubezpieczeń związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych nie skutkuje powstaniem takiego przychodu.

Wydatki na użytkowanie samochodów służbowych przez pracowników niepowiązanych z udziałowcami nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Natomiast koszty związane z pracownikami powiązanymi stanowią ukryte zyski, podlegającymi ryczałtowemu opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Przychód z nieodpłatnego świadczenia, wynikający z używania przez członka zarządu samochodu służbowego do celów prywatnych, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT. Podstawę opodatkowania należy określić, uwzględniając koszt zakupu usługi leasingu oraz innych związanych wydatków.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Podatnikowi, zgodnie z art. 86a ust. 3 lit. a ustawy o VAT, przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami wykorzystywanymi wyłącznie do celów działalności gospodarczej przy spełnieniu warunków ustalonych zasad używania i ewidencji przebiegu pojazdu, z wyłączeniem kosztów ubezpieczenia.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Dodatek wypłacany pracownikom z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż ma na celu redukcję wydatków związanych z samochodami i zabezpieczenie źródła przychodów.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

W przypadku nieodpłatnego uzyskania korzyści z umowy o współpracy, dla której brak świadczenia wzajemnego, powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a obowiązki rozliczenia przychodów z tytułu odszkodowań uzależnione są od własności ubezpieczanych aktywów.

Przychód z tytułu prywatnego korzystania z samochodu służbowego przez Członków Zarządu wyznacza się według cen zakupu usług leasingowych, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT, co wyklucza zastosowanie metody wywodzonej z art. 11 ust. 2a pkt 4 tej ustawy.