Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

Sprzedaż koksu naftowego jako domieszki do węgla, opodatkowana stawką 69 zł/1000 kg, nie wymaga posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego. Składanie deklaracji akcyzowych i rejestracyjnych jest konieczne, ale mieszanie koksu z węglem nie musi odbywać się w składzie podatkowym.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

Refakturowanie przez Gminę energii elektrycznej nie kreuje nowego obowiązku podatkowego z tytułu akcyzy, jeśli energia jest nabywana z zapłaconym podatkiem. Zwolnienie z akcyzy dotyczy energii elektrycznej wykorzystywanej na potrzeby własne, zgodnie z przepisami rozporządzenia o zwolnieniach, przy czym sama sprzedaż bez zmiany formy rozliczenia nadal pozostaje poza zakresem obowiązku podatkowego.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Sprzedaż energii elektrycznej do nabywców końcowych, tj. podmiotów nieposiadających koncesji, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z chwilą wydania energii, niezależnie od dalszych transakcji. Czynność ta stanowi dopuszczenie do konsumpcji podlegające akcyzie.

Przenoszenie kosztów zużytej energii elektrycznej na najemców przez bank będący jej producentem, w ramach zawartych umów najmu, stanowi czynność sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i wiąże się z obowiązkiem zapłaty tego podatku.

Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego, nieprzenoszące praw autorskich, nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, nie powodując obowiązku poboru podatku u źródła, gdyż są jedynie opłatą za korzystanie na własny użytek, nie stanowiąc należności licencyjnych w rozumieniu UPO.

Wynagrodzenie wypłacane za korzystanie z programu komputerowego na podstawie licencji użytkownika końcowego, bez przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie mieści się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Finalnym nabywcą gazowym jest podmiot nabywający LNG, który nie spełnia wymogów rejestracyjnych jako pośredniczący podmiot gazowy. Tym samym zużycie LNG do celów prób statków nie kwalifikuje się jako żegluga i nie jest zwolnione z akcyzy, co wyklucza stawkę zerową na podstawie użytego kodu CN 2711 11 00.

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.

Płatności dokonywane przez spółkę na rzecz zagranicznego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie generują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako należność licencyjna, gdyż nie obejmują przekazania majątkowych praw autorskich, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Płatności za licencję na korzystanie z programu komputerowego stanowiącego przedmiot prawa autorskiego, używanego jedynie do własnych celów przez polskiego licencjobiorcę, nie klasyfikują się jako należności licencyjne wymagające poboru podatku u źródła.

Sprzedaż niezabudowanej działki przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako rozporządzanie majątkiem osobistym, a nie działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak przesłanek wykraczających poza zarząd majątkiem prywatnym.

Przychody z tytułu opłat abonamentowych za korzystanie z platformy cyfrowej, nie wynikające z udostępnienia czy przeniesienia praw autorskich, nie podlegają ograniczeniom wynikającym z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT w zakresie estońskiego CIT.

Zgodnie z §5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zużycie energii elektrycznej produkowanej przez jednostki samorządu terytorialnego z generatorów o mocy nieprzekraczającej 1 MW podlega zwolnieniu z akcyzy.

Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła, jako że nie jest obejmowane katalogiem należności licencyjnych określonym w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłata wynagrodzenia na rzecz dostawcy zagranicznego za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z uwagi na brak przeniesienia praw autorskich bądź licencyjnych uprawnień w sensie prawnym.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie komputerowe, nie stanowi dochodu z praw licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.

Należności wypłacane przez Spółkę za Licencje użytkownika końcowego (EUL) na Oprogramowanie nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie uiszczane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła w Polsce.

Uznanie dostawy towarów, na rzecz Pośrednika realizowanej przez Spółkę, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, która przy spełnieniu warunków wynikających z art. 42 ustawy o VAT, będzie podlegać w Polsce opodatkowaniu stawką VAT 0% oraz uznania zgromadzonych przez Spółkę dokumentów za dokumentację uprawniającą do zastosowania stawki 0% VAT.