Podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacyjne dla środków trwałych poza granicami obecnego roku podatkowego, dokonując zarówno obniżek, jak i przywróceń do stawek z wykazu, wstecz za lata podatkowe, które nie uległy przedawnieniu. Prawo to nie jest ograniczone do roku bieżącego i uwzględnia zarówno zmiany na przyszłość, jak i retrospektywnie.

Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Przepisy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie zezwalają na modyfikację stawek amortyzacyjnych wstecznie; zmiany mogą dotyczyć jedynie przyszłych lat podatkowych po ich wprowadzeniu do ewidencji.

Podatnik będący małym przedsiębiorcą, wytwarzając budynek niemieszkalny na obszarze powiatu o średniej stopie bezrobocia przekraczającej 120% krajowej, jest uprawniony do ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji oraz skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik będący małym przedsiębiorcą zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną oraz okres amortyzacji nie krótszy niż 10 lat dla środków trwałych na obszarach o wysokiej stopie bezrobocia.

Automaty zwrotne kwalifikują się do stosowania stawki amortyzacyjnej 20% jako urządzenia rejestrujące operacje finansowe oraz do podwyższonej stawki 40% z tytułu szybkiego postępu technicznego, zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W momencie sprzedaży nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, pełna wartość niezamortyzowana stanowi koszt uzyskania przychodu, niezależnie od części sfinansowanej dotacją. Nierozliczona wartość dotacji, wyksięgowana w związku ze sprzedażą, nie stanowi podatkowego przychodu do opodatkowania CIT.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Nakłady na termomodernizację pawilonu handlowego Spółdzielni stanowią ulepszenie środka trwałego (art. 16g ust. 13 UPDOP), co determinuje ich zaliczenie w księgach rachunkowych poprzez zwiększenie wartości początkowej środka, a nie kosztów podatkowych, pomimo braku amortyzacji związanej z funduszem zasobowym.

Nabycie składnika majątkowego w drodze darowizny, jeśli objęte jest zwolnieniem podatkowym, wyklucza zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a PIT). Natomiast jednorazowa amortyzacja jest dopuszczalna dla małych podatników, zgodnie z art. 22k ust. 7, o ile spełniono wszystkie formalne przesłanki.

Hala napraw pojazdów nietrwale związana z gruntem może być amortyzowana 10% stawką, jeśli sklasyfikowana jest w grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 KŚT, co znajduje oparcie w art. 22 ust. 1 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Twórcza działalność rozwijająca nowe lub ulepszone rozwiązania technologiczne, podejmowana systematycznie z zamiarem zwiększenia zasobów wiedzy, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej i uprawnia do ulgi B+R, z wyłączeniem działań nieposiadających charakteru twórczego, jak szkolenia personelu.

Niezamortyzowana wartość pojazdu i nierozliczona polisa, po sprzedaży aktywa wykorzystywanego w sposób mieszany, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu w systemie CIT estońskiego. Niewypłacony zysk osiągnięty podczas opodatkowania ryczałtem można opodatkować w momencie jego faktycznej dystrybucji po zakończeniu stosowania tego

Samoobsługowa myjnia samochodowa, będąca kompletnym i funkcjonalnym urządzeniem technicznym, stanowi jednorodny środek trwały kwalifikowany jako urządzenie przemysłowe. Pozwala to na stosowanie podwyższonej stawki amortyzacyjnej, przy użyciu współczynnika nieprzekraczającego 1,4, z uwagi na intensywne warunki eksploatacji.

Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje bilansowych odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości zaliczonych do grupy 1 KŚT, nie jest uprawniona do ich amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na opracowywaniu nowych lub zmienionych receptur produkcyjnych oraz optymalizacji procesów może spełniać przesłanki do uznania za działalność B+R w rozumieniu ustawy o CIT, tym samym umożliwiając odliczenie kosztów kwalifikowanych, z uwzględnieniem właściwego przyporządkowania kosztów według rzeczywistego zaangażowania w działalność B+R.

Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.

Zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Działalności 1 stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, co uprawnia nabywcę do amortyzacji wartości firmy na podstawie art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.