Interpretacje
W przypadku braku porozumienia rodziców i umiejscowienia dzieci na stałe u jednego z nich, ulga prorodzinna przysługuje wyłącznie temu rodzicowi, u którego dzieci mieszkają, niezależnie od realnego wykonywania władzy rodzicielskiej przez drugiego rodzica.
Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.
Podatnik, który przez krótki okres posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w trakcie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.
Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie można uznać za prawidłowe zastosowanie ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, gdy w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podatnik nie posiadał Karty Polaka i nie spełniał innych przesłanek prawnych dotyczących rezydencji.
Zwolnienie podatkowe, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje wyłącznie podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r. Przeniesienie przed tą datą wyklucza prawo do ulgi na powrót.
Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Organ podatkowy stwierdził, że podatnik do 15 lipca 2025 r. podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, gdyż posiadał tam centrum interesów życiowych. Dopiero po przenosinach najbliższej rodziny do USA od 16 lipca 2025 r. spełnił warunki ograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., nie spełnia warunków do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej lub odpowiednich dokumentów za cały okres wymagany do ustalenia prawa do zwolnienia.
Przeniesienie przez podatnika centrum interesów życiowych do Polski we wrześniu 2021 roku wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót od 2022 roku, pomimo wcześniejszego związku gospodarczego z Białorusią i deklaracji podatkowych sugerujących rezydencję na Białorusi.
Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do Polski przed dniem 1 stycznia 2022 r.
Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wymaga, aby podatnik posiadał Kartę Polaka w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, co jest konieczne do skorzystania z ulgi na powrót.
Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.
Osobie, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na podstawie Karty Polaka, przysługuje ulga na powrót w odniesieniu do dochodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., niezależnie od momentu złożenia formalnego wniosku o ulgę.
Prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje podatnikowi, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, i spełnia dodatkowe wymogi ustawowe; zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie z wybranych źródeł.
Podatnik, który powrócił do Polski po długotrwałym pobycie za granicą, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli spełnia warunki zamieszkiwania za granicą przez co najmniej trzy lata, mimo braku zgłoszenia wyjazdu z Polski, o ile przedstawi wystarczające dowody rezydencji podatkowej za granicą.
Warunkiem skorzystania z ulgi na powrót jest faktyczne posiadanie centrum interesów życiowych za granicą przez wskazany okres, niezależnie od formalnego zapisu w polskim systemie podatkowym jako rezydent. Decydującą rolę odgrywają obiektywne okoliczności dotyczące zamieszkania i rezydencji za granicą.
Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełnia warunki do korzystania z ulgi na powrót, gdy dokumentuje pobyt za granicą i nie korzystał wcześniej z ulgi.
Osoba fizyczna przenosząca centrum interesów życiowych do Szwajcarii nie realizuje przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce, co wyklucza zastosowanie nieograniczonego obowiązku podatkowego od wyjazdu na stałe.