Zmniejszenie przychodów z tytułu ulgi na złe długi w ramach ryczałtu ewidencjonowanego powinno być rozdzielone proporcjonalnie na wszystkie stosowane stawki ryczałtu, zgodnie z udziałem poszczególnych przychodów w ogólnej kwocie przychodów w roku podatkowym.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Organ podatkowy stwierdza, że spółka w restrukturyzacji jest obowiązana do korekty podatku naliczonego wynikającej z art. 89b ustawy o VAT, mimo postępowania sanacyjnego, gdyż przepisy krajowe zapewniają zachowanie neutralności VAT, nie stojąc w sprzeczności z Dyrektywą 2006/112/WE.

Wierzytelność uznana za nieściągalną nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów po ustaniu opodatkowania estońskim CIT-em, jeżeli warunek nieściągalności spełniono podczas ryczałtu. Proceduralne zaliczenie wymaga zgodności momentu uznania za nieściągalną z momentem na zasadach ogólnych.

Nieściągalne wierzytelności, nawet jeśli udokumentowane upadłością dłużnika, nie mogą być podstawą do korekty przychodu w ryczałcie ewidencjonowanym dla podatników prowadzących działalność gospodarczą, gdyż przepisy nie przewidują takiej możliwości.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku prywatnego wspólnika stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, chyba że zostaną spełnione warunki do zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, a strony mogą zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem zgodnego oświadczenia.

Wniesienie wierzytelności przez fundatora do fundacji rodzinnej jest niepodlegające opodatkowaniu CIT. Spłata tych wierzytelności oraz związanych z nimi odsetek przez fundację nie jest zwolniona z CIT, gdyż nie spełnia kryteriów zwolnienia przewidzianych dla działalności fundacji rodzinnej.

Przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z różnych zagranicznych źródeł można klasyfikować jako "przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające zastosowanie do nich opodatkowania ryczałtem, o ile Polska nie miałaby prawa do ich opodatkowania bez zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zatrzymując zyski wypracowane przed przekształceniem spółki jawnej, nie rozpoznaje przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, z uwagi na specyfikę zasad opodatkowania ryczałtem. Zatrzymanie zysków nie stanowi podstawy do opodatkowania w ramach estońskiego CIT.

Nieściągalne wierzytelności z tytułu pożyczek, właściwie udokumentowane protokołem, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zaliczenie wymaga stosownego udokumentowania nieściągalności wierzytelności, co może zostać dokonane przez sporządzenie protokołu zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Rozpoznanie kosztów podatkowych dokonuje się w dniu sporządzenia protokołu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe uznaje się za przychód podlegający opodatkowaniu, jednakże na mocy rozporządzenia Ministra Finansów pobór podatku może być zaniechany. Zmiana ta nie dotyczy umorzenia części zadłużenia dotyczącej lokalu niemieszkalnego.

Umorzenie części zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz w niniejszej sprawie zastosowanie ma zaniechanie poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, co zwalnia podatniczkę z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od uzyskanego przychodu.

Umorzenie kredytu przeznaczonego na spłatę zobowiązań związanych z jedną inwestycją mieszkaniową kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku, jeśli kredyt był udzielony przed 15 stycznia 2015 r., a podatnik nie korzystał wcześniej z podobnego zwolnienia. Część umorzenia odnosząca się do odrębnej inwestycji mieszkaniowej nie korzysta z zaniechania poboru.

Otrzymane środki z sekurytyzacji wierzytelności leasingowych jako sprzedaż samej wierzytelności są neutralne podatkowo; jednakże dochód z opłat leasingowych rozpoznaje się w dniu ich wymagalności, a dyskonto związane z transakcją stanowi jednorazowy koszt uzyskania przychodów w chwili sprzedaży transzy.

Umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego na inwestycję mieszkaniową spełniającą przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów, podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, gdy kredyt zaspokaja potrzeby więcej niż jednego gospodarstwa domowego.

Umorzenie kredytu mieszkaniowego, nawet jeśli generuje przychód podatkowy, nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku, gdy zastosowanie znajduje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. regulujące zaniechanie poboru podatku od umorzonych wierzytelności kredytów mieszkaniowych.

Kwoty uzyskane z umowy faktoringu pełnego stanowią przychód, który wlicza się do limitu określonego w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, co może wpływać na możliwość stosowania estońskiego CIT. Przychody z faktoringu powinny być uznane za część przychodów z wierzytelności.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego można zastosować, jeżeli kredyt został zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, a kredytobiorca nie korzystał uprzednio z analogicznego zaniechania. Zwrot nienależnych świadczeń oraz kosztów procesu nie stanowi opodatkowanego przychodu.

Umorzenie zadłużenia kredytu hipotecznego zaciągniętego na jedną inwestycję mieszkaniową, przed 15 stycznia 2015 r., podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, jeśli związane z nieruchomością kredytową zabezpieczoną hipotecznie i nieskorzystano dotychczas z podobnej ulgi.

Umorzenie części kredytu konsolidacyjnego, o ile nie spełnia warunków kredytu mieszkaniowego, stanowi podlegający opodatkowaniu przychód. Zwroty nadpłat i koszty procesowe, jako nieprzynoszące przysporzenia, nie są uznawane za przychód podatkowy.

Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jednak umorzenie kredytu konsolidacyjnego stanowi przychód opodatkowany, z wyłączeniem zaniechania poboru podatku w części przeznaczonej na remont nieruchomości mieszkalnej.

Przychód ze sprzedaży akcji powstaje z chwilą przeniesienia ich własności na nabywcę i podlega opodatkowaniu jako przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od faktycznego otrzymania środków. Cesja wierzytelności sprzedanych akcji generuje natomiast przychód z praw majątkowych opodatkowany na zasadach ogólnych.

Przeniesienie wierzytelności własnych przez podatnika na rzecz faktora w ramach umowy faktoringu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, jako że czynność ta nie jest uznawana za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Skonto udzielone z powodu wcześniejszej zapłaty przez faktora powoduje obowiązek korekty podstawy opodatkowania na bieżąco oraz wystawienia faktury korygującej.