Spółka, rozliczając ulgę badawczo-rozwojową, jest uprawniona do odliczania kosztów kwalifikowanych w trakcie zaliczenia ich jako kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, z uwzględnieniem limitów z art. 18d ustawy CIT, tj. 100% dla odpisów od kosztów prac zakończonych pozytywnie i 200% dla kosztów pracowniczych podlegających amortyzacji.

Przychód z jednorazowej sprzedaży oprogramowania wytworzonego we własnym zakresie nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 10%, lecz według stawki właściwej dla działalności programistycznej, tj. 12%, jako że nie spełnia on definicji wartości niematerialnych i prawnych nabytych.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do ulgi na robotyzację w zakresie kosztów wykupu maszyn jako kosztów nabycia, mimo ich spełniania definicji robota przemysłowego, jeżeli koszty te nie obejmują odpisów amortyzacyjnych od nowych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Odliczenie ulgi może obejmować jedynie te koszty, które stały się kosztem uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Dopuszczalne jest bieżące korygowanie wartości początkowej WNiP oraz odpisów amortyzacyjnych o premie, jeżeli ostateczna wysokość premii staje się znana po przekazaniu WNiP do używania, o ile nie wynika to z błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Działalność spółki jawnej spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 5a ustawy o PIT, co uprawnia wspólnika do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej oraz odliczenia amortyzacji w zakresie kosztów kwalifikowanych.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez wspólnika spółki jawnej, spełniająca definicje twórczej działalności systematycznej, kwalifikuje się do ulgi B+R. Kwalifikowane odpisy amortyzacyjne mogą być odliczane proporcjonalnie do udziału kosztów kwalifikowanych w wartości początkowej prac rozwojowych.

Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Działalność badawczo-rozwojowa spółki X Sp. z o.o., spełniająca kryteria twórczości i systematyczności, kwalifikuje się jako działalność B+R zgodnie z art. 4a Ustawy CIT, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre koszty mogą być uznane za kwalifikowane.

Opłaty za licencje i subskrypcje na oprogramowanie specjalistyczne, nie będące aktywami materialnymi, nie stanowią kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT i tym samym nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Bank spełnia ustawowe przesłanki uznania jej za działalność B+R, w związku z czym koszty wynagrodzeń oraz odpisów amortyzacyjnych związane z tą działalnością mogą być uznane za koszty kwalifikowane, uprawniając Bank do ulgi B+R na mocy art. 18d Ustawy o CIT.

Przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z różnych zagranicznych źródeł można klasyfikować jako "przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające zastosowanie do nich opodatkowania ryczałtem, o ile Polska nie miałaby prawa do ich opodatkowania bez zmiany rezydencji podatkowej.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Przychód z odpłatnego zbycia opracowanego we własnym zakresie know-how, jako wartość niematerialna i prawna związana z działalnością trychologiczną, podlega opodatkowaniu stawką ryczałtową 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zaś stawką 3%, przewidzianą dla ruchomych składników majątku.

Koszty pracowników angażowanych w działalność rozwojową Spółki, zaliczone do wartości początkowej WNiP i stanowiące podstawę do odpisów amortyzacyjnych, mogą być rozliczane jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT.

Prace prowadzone przez Spółkę nad oprogramowaniem do zdalnego odczytu zużycia mediów stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 CIT, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych związanych z tymi pracami mogą stanowić koszty kwalifikowane do ulgi B+R.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową, spełniając definicję zawartą w art. 4a pkt 26) ustawy o CIT. Niemniej, brak jednolitego podejścia do rozliczeń kosztów uniemożliwia uznanie części z nich za koszty kwalifikowane w świetle ulgi B+R.

Działalność polegająca na budowie prototypu może być uznana za badawczo-rozwojową, jednak równoczesne stosowanie różnych metod zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów w ramach jednego projektu wyklucza uznanie ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

Działalność polegająca na budowie prototypów spełnia wymogi działalności badawczo-rozwojowej w kontekście art. 4a pkt 26 CIT, jednak uzyskanie korzyści podatkowych z ulgi B+R wymaga jednolitego sposobu dokumentowania wydatków kwalifikowanych zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.