Podatnik, którego pobyt w Polsce przed definitywną relokacją miał charakter czasowy, rotacyjny i wyłącznie zarobkowy, przy utrzymaniu na Białorusi stałego ogniska domowego oraz przeważających powiązań osobistych i gospodarczych, nie ma miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Przeniesienie rezydencji w lutym 2022 r. uprawnia go do „ulgi na powrót”, jeżeli spełnione są

Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Skorzystanie z ulgi na powrót przez podatnika planującego powrót do Polski oraz opodatkowanie jego przychodów z działalności gospodarczej w zakresie planowania przestrzennego stawką 14% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych spełnia wymogi prawne tytułem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym.

Spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umożliwia wnioskodawcy zastosowanie ulgi na powrót od 2022 roku, o ile przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski nastąpiło po dniu 31 grudnia 2021 roku.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.

Podatnik, który planuje przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski w 2027 r., spełnia warunki do skorzystania z ulgi dla powracających na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem iż nie mieszkał w Polsce przez wymagany okres i przedstawił odpowiednie dowody rezydencji poza granicami kraju.

Przeniesienie przez podatnika miejsca zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., z uwagi na spełnienie wszystkich wymogów formalnych oraz materialnoprawnych, uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lat 2022-2025.

Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów osobistych i gospodarczych do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie może skorzystać z ulgi podatkowej przewidzianej dla osób przenoszących miejsce zamieszkania po tej dacie, mimo przygotowawczego charakteru wstępnego pobytu.

Osoba, która w 2021 roku przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów osiągniętych po przeniesieniu miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi nieposiadającemu pełnej dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym państwie UE przez trzy lata poprzedzające powrót do Polski.

Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.

Warunkiem skorzystania z ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jest rzeczywiste przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce. Brak takiej zmiany rezydencji podatkowej wyklucza możliwość skorzystania z ulgi.

Wnioskodawcy, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z dniem 28 marca 2024 r., przysługuje prawo skorzystania z ulgi na powrót na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem że przedmiotowy stan rzeczy spełnia określone warunki niezamieszkiwania na terenie RP w latach poprzednich i posiada certyfikat rezydencji wskazujący na wcześniejsze miejsce zamieszkania za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w tym m.in. brak miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed przeprowadzką.

Wnioskodawczyni nie spełnia warunków ulgi na powrót, z powodu posiadania miejsca zamieszkania w Polsce do 25 czerwca 2023 r., co uniemożliwia zastosowanie ulgi od przychodów uzyskiwanych od marca 2026 r. z pracy w Polsce. Organ przyznał rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii od 25 czerwca 2023 do 30 stycznia 2026 r. oraz w Polsce od 31 stycznia 2026 r.