Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi nieposiadającemu pełnej dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym państwie UE przez trzy lata poprzedzające powrót do Polski.

Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.

Warunkiem skorzystania z ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jest rzeczywiste przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce. Brak takiej zmiany rezydencji podatkowej wyklucza możliwość skorzystania z ulgi.

Wnioskodawcy, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z dniem 28 marca 2024 r., przysługuje prawo skorzystania z ulgi na powrót na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem że przedmiotowy stan rzeczy spełnia określone warunki niezamieszkiwania na terenie RP w latach poprzednich i posiada certyfikat rezydencji wskazujący na wcześniejsze miejsce zamieszkania za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w tym m.in. brak miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed przeprowadzką.

Wnioskodawczyni nie spełnia warunków ulgi na powrót, z powodu posiadania miejsca zamieszkania w Polsce do 25 czerwca 2023 r., co uniemożliwia zastosowanie ulgi od przychodów uzyskiwanych od marca 2026 r. z pracy w Polsce. Organ przyznał rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii od 25 czerwca 2023 do 30 stycznia 2026 r. oraz w Polsce od 31 stycznia 2026 r.

Podatnik, który przeniósł rezydencję podatkową do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki formalne ulgi na powrót, może uznać pierwszy rok niewykorzystania ulgi z powodu wyczerpania limitu przychodów za jeden z czterech lat przysługującego okresu.

Przeniesienie przez Wnioskodawczynię miejsca zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. oraz posiadanie Karty Polaka uprawniają ją do skorzystania z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w czterech latach podatkowych po roku przeniesienia rezydencji.

Podatnik, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres, obywatelstwo polskie oraz odpowiednia dokumentacja rezydencji, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, nie później niż od roku 2027.

Przeniesienie rezydencji podatkowej przez wnioskodawcę z Niemiec do Polski nastąpiło w momencie powrotu do Polski w grudniu 2021 roku, co wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót dla podatników, którzy zmienili miejsce zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli nie posiadał miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej w wymaganym ustawowo okresie, z uwzględnieniem, że ulga odnosi się do lat podatkowych następujących bezpośrednio po przeniesieniu miejsca zamieszkania.

Zmiana miejsca zamieszkania na Polskę w rozumieniu ustawy o PIT następuje z chwilą skutecznego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w przypadku wnioskodawczyni miało miejsce już w 2021 r.; zatem nieprawidłowe jest korzystanie z ulgi na powrót, jeżeli przeniesienie to nastąpiło przed 2022 r.

Podatnik, który w latach 2023-2025 posiadał ośrodek interesów życiowych w Holandii, a nie w Polsce, może skorzystać z ulgi na powrót PIT na lata 2027-2029, spełniając wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po uprzednim, trzyletnim zamieszkaniu za granicą, ma prawo do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, jeżeli nie posiadała w tym czasie miejsca zamieszkania w Polsce, a po powrocie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.