Świadczenie na rzecz byłego pracodawcy usług B2B związanych z projektowaniem, programowaniem, rozwojem i utrzymaniem oprogramowania nie wyłącza opodatkowania ryczałtem, jeżeli usługi te nie są tożsame z wcześniejszymi obowiązkami pracowniczymi o charakterze zarządczym i organizacyjnym. Przychody z usług PKWiU 62.01.11.0 podlegają stawce 12%, a po spełnieniu warunków z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT mogą

Podatnik posiadający Kartę Polaka, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki rezydencyjne z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może objąć ulgą na powrót przychody z działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem. Certyfikat rezydencji zagranicznej nie jest konieczny, jeżeli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych dokumentują inne wiarygodne dowody.

Podatnik, który w 2024 r. przebywał w Polsce ponad 183 dni, a przy podwójnej rezydencji polsko-niemieckiej według kryterium zwykłego pobytu został uznany za rezydenta Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli w trzech poprzednich latach nie był polskim rezydentem, posiada obywatelstwo polskie oraz dysponuje innymi niż certyfikat rezydencji dowodami dokumentującymi uprzednie miejsce zamieszkania

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. skutecznie przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, przez wymagany okres nie był polskim rezydentem podatkowym, spełnia warunki podmiotowe i dokumentacyjne z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT oraz nie korzystał wcześniej z ulgi, może objąć zwolnieniem przychody z pracy w latach 2023–2026. Niewykazanie ulgi w pierwotnych zeznaniach nie pozbawia prawa do jej rozliczenia

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT decydujące jest faktyczne miejsce zamieszkania podatnika poza Polską w okresach wskazanych w art. 21 ust. 43, a nie okres jego zagranicznego zatrudnienia. Okres pobytu w państwie obcym obejmujący dzieciństwo i edukację może potwierdzać spełnienie przesłanki zamieszkania poza terytorium RP, jeżeli znajduje oparcie w odpowiednich dowodach

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i od tej chwili podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli przez wymagany okres nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce, a zagraniczną rezydencję podatkową wykaże certyfikatem rezydencji lub innymi dopuszczalnymi dowodami. Krótkie pobyty oraz incydentalne dochody osiągane

Osoba, która w trakcie roku przenosi do Polski stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych, uzyskuje od dnia tego przeniesienia polską rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy, również gdy uprzednio była uznawana za rezydenta Norwegii. Wynagrodzenie lokalnego pracownika ambasady norweskiej, będącego polskim rezydentem i obywatelem Polski, jest opodatkowane

Podatnik, który w 2021 r. wraz z małoletnim dzieckiem przybył do Polski, sprzedał uprzednio jedyne miejsce zamieszkania za granicą, zamieszkał u rodziny na czas budowy własnego domu i z Polski organizował swoje sprawy majątkowe, przenosi miejsce zamieszkania dla celów podatkowych już z dniem przyjazdu. Późniejsze zameldowanie i podjęcie zatrudnienia w Polsce nie odraczają tej zmiany, wobec czego ulga

Podatnik, którego pobyt w Polsce przed definitywną relokacją miał charakter czasowy, rotacyjny i wyłącznie zarobkowy, przy utrzymaniu na Białorusi stałego ogniska domowego oraz przeważających powiązań osobistych i gospodarczych, nie ma miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Przeniesienie rezydencji w lutym 2022 r. uprawnia go do „ulgi na powrót”, jeżeli spełnione są

Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Skorzystanie z ulgi na powrót przez podatnika planującego powrót do Polski oraz opodatkowanie jego przychodów z działalności gospodarczej w zakresie planowania przestrzennego stawką 14% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych spełnia wymogi prawne tytułem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym.

Spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umożliwia wnioskodawcy zastosowanie ulgi na powrót od 2022 roku, o ile przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski nastąpiło po dniu 31 grudnia 2021 roku.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.

Podatnik, który planuje przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski w 2027 r., spełnia warunki do skorzystania z ulgi dla powracających na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem iż nie mieszkał w Polsce przez wymagany okres i przedstawił odpowiednie dowody rezydencji poza granicami kraju.

Przeniesienie przez podatnika miejsca zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., z uwagi na spełnienie wszystkich wymogów formalnych oraz materialnoprawnych, uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lat 2022-2025.

Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów osobistych i gospodarczych do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie może skorzystać z ulgi podatkowej przewidzianej dla osób przenoszących miejsce zamieszkania po tej dacie, mimo przygotowawczego charakteru wstępnego pobytu.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba, która w 2021 roku przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów osiągniętych po przeniesieniu miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.