W przypadku wypłaty należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo, przychód przypisany w całości zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu rzeczywistym właścicielem może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu 2 mln zł niepobranie podatku od nadwyżki wymaga jednak skutecznego oświadczenia płatnika

Jeżeli bezpośredni odbiorca dywidendy pełni wyłącznie funkcję pośrednika, a trwała korzyść ekonomiczna przypada jego wspólnikom będącym osobami fizycznymi, płatnik nie może zastosować zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT do tej części świadczenia. Dla potrzeb limitu 2 000 000 zł, określonego w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, należność przypisuje się natomiast odrębnie każdemu faktycznemu podatnikowi

Płatnik może zastosować wynikające z UPO zwolnienie lub preferencyjną stawkę WHT także wtedy, gdy certyfikat rezydencji uzyska po wypłacie, jeżeli dokument potwierdza rezydencję odbiorcy w dniu płatności. Okres ważności niemieckiego certyfikatu wyznacza poświadczenie organu w części II, a przy usługach niematerialnych traktowanych jako zyski przedsiębiorstwa nie bada się statusu rzeczywistego właściciela

Spółka działająca jako płatnik ma prawo zastosować zwolnienie z poboru podatku u źródła od dywidendy zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przy wykorzystaniu koncepcji "Look-Through Approach", jeśli rzeczywisty właściciel jest podatnikiem UE spełniającym wszystkie wymogi ustawowe i podatkowe.

Podatnik, przy wypłacie dywidend do podmiotu pośredniczącego, zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela celem zastosowania zwolnienia lub preferencyjnego opodatkowania na podstawie UPO, a metoda "look-through" może być stosowana przy warunkach odpowiedzialności za rozpoznanie rzeczywistych właścicieli, spełniających wymagania do preferencyjnej stawki podatkowej.

Możliwość zastosowania zasady "look-through" przez płatnika, umożliwiająca określenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, jest uzasadniona, gdy rzeczywisty użytkownik spełnia warunki umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jednak nie dotyczy to okresu przed 2023 r. wobec holenderskiego funduszu emerytalnego zwolnionego z podatku.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela przy wypłatach dywidend, celem uniknięcia nadużycia preferencyjnego traktowania podatkowego. W sytuacji braku uznania B za beneficjenta rzeczywistego, istnieje możliwość zastosowania zasady "look-through" z uwzględnieniem właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla rzeczywistych właścicieli.

Odsetki z tytułu interest bearing wypłacane z Polski luksemburskiemu podmiotowi, będącemu rzeczywistym właścicielem, nie są traktowane jako odsetki od pożyczek bankowych na gruncie art. 11 ust. 3 UPO, co uniemożliwia ich całkowite zwolnienie z podatku w Polsce i wymaga poboru podatku u źródła, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 UPO przy stawce 5%.

Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.

Podmiot wypłacający dywidendę jest obowiązany do weryfikacji, czy odbiorca dywidendy jest rzeczywistym beneficjentem w celu zastosowania zwolnienia z podatku na podstawie art. 22 ust. 4 CIT.

Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.

Podmiot wypłacający dywidendę na rzecz podmiotu unijnego może zastosować zwolnienie z WHT na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosując Look-Through Approach, gdy rzeczywistym właścicielem jest podmiot w innym państwie członkowskim UE spełniający warunki zwolnienia.

Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Polska spółka dokonująca płatności odsetek do zagranicznego pożyczkodawcy zobowiązana jest do pobrania podatku u źródła, jeżeli rzeczywisty właściciel tych odsetek nie spełnia wymogów korporacyjnych UE lub EOG jako podatnik; klauzula look-through nie znajduje w takim przypadku zastosowania.

Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

W kontekście opodatkowania odsetek od pożyczki, jeśli podmiot pośredniczący nie jest rzeczywistym właścicielem, Wnioskodawca może określać skutki podatkowe w oparciu o sytuację rzeczywistych właścicieli, przy zachowaniu odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej i zasad właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwolnienia podatkowe stosuje się w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli

Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend zgodnie z art. 22 ust. 4-6 CIT, a zasada "look-through" jest dopuszczalna tylko przy właściwie ustalonych rzeczywistych właścicielach, natomiast nie istnieje prawo do obniżonej stawki podatkowej bez spełnienia warunków bezpośredniego udziału w kapitale spółki dywidendowej.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Zasada "look-through" umożliwia uznanie rzeczywistych właścicieli odsetek za podatników, co pozwala na niepobranie podatku u źródła, jeśli spełnione są warunki umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadania certyfikatów rezydencji.